กุหลาบรักซาตาน

“ถึงหรือยังคะ ไคลน์...อย่าทำแบบนี้สิคะ ฉันกลัวความมืด”

เสียงหวานของร่างบอบบางที่ดวงตาถูกปิดไว้ด้วยผ้าลอดออกมาจากเรียวปากสีชมพูหวานที่สั่นระริกด้วยความตื่นเต้นระคนหวั่นกลัว มือเรียวถูกเกาะกุมไว้ด้วยมือหนาใหญ่ที่ประคองร่างเล็กอย่างทะนุถนอมก่อนจะรู้สึกว่าไหล่ถูกตรึงให้หยุดก้าวเดิน อิสลินค่อย ๆ ลืมตาคู่สวยเมื่อผ้าไหมผืนบางที่ปิดไว้ถูกดึงออก หญิงสาวตะลึงพรึงเพริดเมื่อภาพเบื้องหน้าเป็นเตียงกว้างโรยกลีบกุหลาบในห้องพักหรูของบ้านริมชายหาดมอนติคาร์โล

“โอ!...ไคลน์ คุณทำอะไรคะ...มันช่าง...สวยเหลือเกินค่ะ”

ร่างอรชรหันไปทางร่างสูงใหญ่ในชุดลำลองที่นัยน์ตาสีฟ้าเข้มบนใบหน้าคมคายส่องประกายระยิบระยับยามจับจ้องมายังดวงหน้างามของอิสลิน เบอร์กแทรนช์ เธอเป็นลูกครึ่งไทยเชื้อสายอังกฤษ ลูกสาวคนสวยของนักธุรกิจชื่อดัง อาร์โนล เบอร์กแทรนช์

“คุณชอบมันไม่ใช่หรือ อีฟ...ปรินเซส เดอ โมนาโก กุหลาบที่สวยที่สุดในโลก”

เซอร์เรนัล์ฟ ไคลน์ หนุ่มอเมริกันวัยยี่สิบแปดเจ้าของความสูงหนึ่งร้อยแปดสิบเซ็นติเมตรและผู้เป็นเจ้าของหัวใจหญิงสาวที่ชอบเรียกเขาด้วยชื่อนามสกุลกล่าวด้วยรอยยิ้มขณะไล้ปลายนิ้วไปบนเรือนผมสีวอลนัทเงางามยาวเคลียไหล่ที่ชุดชีฟองเกาะอกเปิดเปลือยผิวเนียนผ่องในแสงไฟเย็น

“ชอบค่ะ...ฉันชอบมันมาก และตื่นเต้นมากด้วยที่มากับคุณที่นี่โดยไม่ได้บอกใคร”

อิสลินกล่าวพลางเดินไปหยุดข้างเตียงที่กลีบกุหลาบบอบบางสีชมพูหวานกระจัดกระจายบนผ้าปูสีงาช้าง

“โดยเฉพาะพ่อของคุณที่คงไม่ยอมรับคนไม่มีอะไรอย่างผม”

เซอร์เรนัล์ฟเดินตามมาและสอดแขนแข็งแกร่งโอบรัดเอวบางจากทางด้านหลัง ชายหนุ่มทำให้หญิงสาวทั้งอบอุ่นและซาบซ่านด้วยการเคล้าเคลียจมูกโด่งไปตามไรผมบนขมับและใบหู

“ไคลน์คะ...ฉันจะพยายามบอกเรื่องของเรากับคุณพ่อในสักวัน ท่านควรมีเหตุผลบ้างถ้าหากฉันจะเลือกรักใคร”

“ผมจะทำให้ท่านยอมรับผมให้ได้ ตอนนี้ผมมีโครงการออกแบบโดรน (อากาศยานไร้คนขับ)ให้กับบริษัทเล็ก ๆ แต่ต่อไปต้องเป็นที่รู้จักของบริษัทใหญ่แน่นอน”

“ไคลน์”