ย้อนเวลาไปเป็นเจ้าของแบรนด์เสื้อผ้า เพื่อร่ำรวยใน ยุค 80

ฉันนี่แหละเศรษฐี

Abelard Evans

ผมต้องทำงานนอกเวลาทุกวันเพื่อหารายได้ประคองชีวิตและจ่ายค่าเรียนมหาวิทยาลัยด้วยตัวเอง เนื่องจากฐานะครอบครัวยากจนและไม่สามารถส่งเสียผมเข้ามหาวิทยาลัยได้ และตอนเรียนที่มหาวิทยาลัย ผมก็ได้พบกับเธอ-สาวแสนสวยที่หนุ่มๆ ทุกคนในชั้นเรียนต่างก็ใฝ่ฝันถึง ไม่เว้นแม้แต่ผมเอง แต่ผมก็รู้ตัวดีว่าตัวเองไม่คู่ควรกับเธอ ถึงอย่างนั้นก็ตาม ผมก็รวบรวมความกล้าสารภาพกับเธอจนได้ สุดท้ายผมนึกไม่ถึงว่าเธอจะยอมตกลงเป็นแฟนกับผม เธอบอกกับผมว่าอยากได้ของขวัญเป็นไอโฟนรุ่นล่าสุด ผมก็ไปรับงานซักเสื้อผ้าให้เพื่อนร่วมชั้นเรียนเพื่อพยายามเก็บเงินซื้อให้เธอจนได้ และในที่สุดหนึ่งเดือนต่อมา ผมก็ซื้อมาได้จริง ๆ แต่ขณะที่ผมกำลังห่อของขวัญเพื่อนำไปมอบให้เธอ ก็พบว่าเธอกำลังมีอะไรกับหัวหน้าทีมฟุตบอลในห้องล็อกเกอร์ เธอเหมือนเปลี่ยนเป็นอีกคนหนึ่งซึ่งผมไม่เคยรู้จักเลย เธอหัวเราะเยาะความโง่เขลาของผม เหยียดหยามศักดิ์ศรีของผม ปล่อยให้เขาซึ่งตอนนี้ได้กลายเป็นแฟนใหม่ของเธอไปแล้ว ทุบตีผม ผมนอนเจ็บอยู่บนพื้นอย่างสิ้นหวัง ต่อมา จู่ ๆ ผมก็ได้รับโทรศัพท์จากพ่อ ตั้งแต่วันนั้น ชีวิตของผมก็ได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างกับหนัามือเป็นหลังมือ ใครจะไปรู้ว่า ผมเป็นลูกชายของมหาเศรษฐี

สมัยใหม่ ชีวิตคนเมือง บทบาทที่เจียมเนื้อเจียมตัว การปกปิดตัวตน ทรัพย์สมบัติกะทันหัน

ดาวน์โหลดนิยายได้ที่ App

บทที่ 1

คุณหนูลีน่า

“ทำไมนางร้ายนิยายเรื่องนี้ถึงได้โง่นักนะ สามีไม่รักก็หาใหม่สิ จะตามตอแยทำไม ไม่เข้าใจจริงๆ” ลีน่าบ่นด่าหลิวชิงเย่วนางร้ายในนิยายที่เธอกำลังจะอ่าน

“ใจเย็นค่ะคุณหนู พี่เห็นคุณหนูอ่านเรื่องนี้มาสามรอบก็ด่านางร้ายคนนี้ทั้งสามรอบแล้วนะ คุณหนูไม่เบื่อหรือยังไง” สายสร้อยหรือพี่สร้อย พี่เลี้ยงของลีน่าพูดด้วยเสียงหัวเราะ ขณะจัดอาหารให้เจ้านายสาว

“ก็มันจริงนี่คะพี่สร้อย ยิ่งอ่านแล้วยิ่งโมโห ไม่เข้าใจนักเขียนเลยจริงๆ ทำไมถึงเขียนให้หลิวชิงเย่วนางร้ายของเรื่องต้องโง่และมัวเมาในความรักแบบนี้ด้วยนะ ถ้าเป็นลีน่า ลีน่าจะหย่าให้ดู บ้าหรือเปล่าในเมื่อสามีเอาเมียน้อยเข้ามาทำร้ายจิตใจตัวเองก็ยังทนอยู่ได้ เหอะๆ ๆ สำหรับลีน่านะผัวที่ดีคือผัวใหม่ค่ะพี่สร้อย”

ลีน่าไม่สบอารมณ์กับนางร้ายในนิยาย พ่อของหลิวชิงเย่วก็ทิ้งเงินไว้ให้มากมาย ทำไมไม่เอาเงินมาทำธุรกิจหรือทำกิจการร้านค้าให้ผัวเสียดายเล่นแล้วสะบัดบ๊อบใส่เสียละ ในเมื่อยุคแปดศูนย์ทางรัฐก็เปิดการค้าเสรีแล้ว แต่ก็นะเพราะมันคือนิยายยังไงล่ะ ส่วนแม่ผัวนั้นก็ร้ายเห็นเมียน้อยลูกชายดีกว่าเมียหลวง และที่สำคัญนางร้ายยังเวอร์จิ้นนี่สิ ทำไมไม่หย่าให้จบๆ ไป แล้วเริ่มต้นใหม่อย่างเฉิดฉาย

“เอาเถอะค่ะ พี่สร้อยว่าคุณหนูกินอาหารเช้าก่อนดีกว่า วันนี้ไม่มีถ่ายละครเหรอคะ มัวแต่เอ้อระเหยระวังจะไปสายนะ” พี่สร้อยได้แต่ส่ายหน้าด้วยความเอ็นดู คุณหนูของเธอเล่นหนังเล่นละครทีไรมักจะได้รับบทเป็นนางร้ายตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผู้จัดละครจะหยิบยื่นบทนางเอกให้ แต่ก็ว่านะบุคลิกของคุณหนูของเธอเป็นนางเอกไม่ได้หรอก

“พี่สร้อยค่ะพี่รามไปทำงานแล้วหรือยัง ทำไมเช้านี้ไม่เห็นเลยละ” ลีน่าถามถึงพี่ชายเพียงคนเดียวที่เป็นครอบครัวของเธอ ไม่เข้าใจเหมือนกัน ทำไมพ่อกับแม่ถึงตั้งชื่อให้เธอและพี่ชายต่างกันฟ้ากับเหว คนหนึ่งชื่อไทยจ๋า ส่วนเธอก็ฝรั่งจ๋าเชียว

“ไปแล้วค่ะ ไปตั้งแต่เช้าแล้ว คุณรามก็นะ เมื่อไหร่จะแต่งงานใหม่สักที คุณหนูตัวน้อยของพี่สร้อยจะได้ไม่ขาดแม่” สายสร้อยห่วงแต่คุณหนูตัวน้อยที่พ่อของเธออย่างคุณรามต้องกระเตงลูกไปทำงานด้วยทุกครั้ง กลายเป็นซามูไรหรือมาเฟียพ่อลูกอ่อนไปแล้ว จะโทษคุณรามของเธอคงไม่ได้เพราะคงจะเข็ดจากความรักไม่น้อย เหตุผลคือแม่ของคุณหนูลูกแก้วดันมีชู้เพียงแค่คุณรามไม่มีเวลาให้ ดีแค่ไหนแล้วที่คุณรามไม่ยิงทิ้ง

“จริงๆ ให้ยายแป๋มมาช่วยดูลูกแก้วก็ได้นี่ค่ะ ยายแป๋มก็รักลูกแก้วจะตาย พี่รามไม่รู้จะหวงอะไรนักหนา ตอนนี้จากมาเฟียหน้านิ่งกลายเป็นมาเฟียพ่อเรือพ่วงไปแล้ว ฮ่าๆ ๆ” ลีน่าหัวเราะพี่ชายจนตัวงอ ชีวิตนี้เธอเหลือเพียงพี่ชายคนเดียวเท่านั้น หลังจากที่แม่กับแด๊ดประสบอุบัติเหตุเครื่องบินตกตอนกลับไปดูงานที่ต่างประเทศ ทำให้ทั้งครอบครัวจึงเหลือกันเพียงสองคน

“แหม คุณหนูค่ะนินทาพี่ชายไม่ดีนะ ระวังพี่สร้อยจะฟ้องคุณราม”

สายสร้อยเองก็หัวเราะชอบใจ ดีหน่อยที่คุณหนูลูกแก้วเป็นเด็กรู้ความไม่ดื้อเลย ไปอยู่กับคุณพ่อที่ทำงาน เวลาคุณรามประชุมคุณลูกแก้วก็จะนั่งฟังเหมือนผู้ใหญ่ไม่งอแงเลยสักนิด ติดแต่เวลาที่คุณรามไปต่างประเทศเท่านั้นและเอาลูกไปด้วยไม่ได้ หวังว่าอดีตภรรยาของคุณรามแม่ของคุณลูกแก้วอย่ากลับมาก็พอ เป็นชู้กับใครไม่เป็นดันเป็นชู้กับศัตรูของคุณรามนี่สิ

ลีน่าหลังจากที่กินอาหารเช้าเสร็จเธอจึงรีบเดินทางไปถ่ายละครตามปกติ จริงๆ แล้วน้องสาวมาเฟียเช่นเธอไม่จำเป็นต้องรับงานละครหรือว่าทำงานให้เหนื่อยก็ได้ เธอก็สามารถใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ทรัพย์ที่พ่อแม่สร้างไว้ให้พวกเธอสองพี่น้องนั้นชาตินี้คงใช้ไม่หมด ยังมีพี่ชายอย่างรามเมศที่สร้างเพิ่มขึ้นอีกล่ะ

ไม่ว่าจะเป็นธุรกิจบ้านจัดสรร เรือสำราญ กาสิโนที่มาเก๊าและกาสิโนลอยน้ำ หากจะนับธุรกิจที่มีทั้งสว่างและสีเทานั้นนอนนับทั้งวันคงไม่หมด แต่ด้วยเพราะชอบการเป็นนักแสดง ทำให้พี่ชายที่รักน้องสาวอย่างราเมศจึงไม่ห้าม อะไรคือความสุขของน้องสาวเขาพร้อมที่จะสนับสนุน

ทันทีที่มาถึงกองถ่ายลีน่ามักจะไม่สุงสิงกับใคร ไม่ใช่เพราะหยิ่ง แต่เพราะเธอรำคาญ ไม่ชอบความวุ่นวาย อีกอย่างเธอชอบซ้อมบทละครคนเดียว จะมีแค่แก้วดาราหรือแป๋มเพื่อนสนิทของเธอเท่านั้นที่ลีน่าให้มาเป็นผู้จัดการ

อ่านเลย