สัมพันธ์ร้ายสายใยรัก

บ่ายแก่ๆ ของวันศุกร์

"แอ้ๆ" เสียงเด็กหญิงตัวน้อยที่พึ่งตื่นและกำลังพลิกคว่ำพลิกหงายเล่นอยู่บนเปลเมื่อตื่นมามองไม่เห็นใครก็ส่งเสียงเล็กๆแหลมๆร้องอ้อแอ้ เพื่อเป็นการบอกให้รู้ว่าหนูตื่นแล้วน้า..และก็กำลังหิวอยู่ด้วยพลอยไพลินเมื่อได้ยินเสียงลูกร้องก็รีบละกิจกรรมทุกอย่างเดินมาหาเจ้าก้อนกลมอย่างรวดเร็ว

"ตื่นแล้วหรอคะคนเก่ง หิวแล้วล่ะสิ" พลอยไพลินที่กำลังจ้องมองยัยหนูแพรชมพูที่ยัดกำปั้นอวบๆเข้าปาก ก็รีบยกยัยหนูออกมาจากเปลเมื่อเห็นแม่ยกตัวเองออกมาจากเปลก็ละจากกำปั้นหันมาส่งยิ้มให้แม่แทนและก็รีบตะกุยไปที่ทรวงอกของผู้เป็นแม่พร้อมส่งเสียงเอิ้กอ้ากชอบใจที่รู้ว่าจะได้กินนมอุ่นๆจากเต้าแล้ว

"หนูหิวมากเลยใช่มั้ยคะชมพู ชมพูจ๋า ยิ้มให้แม่ก่อนเร็วคนเก่ง" พลอยไพลินหยอกล้อลูกเล่นก่อนที่จะให้กินนมเด็กหญิงก็น่าจะอยากเล่นกับแม่ด้วยก็ส่งเสียง อ้อแอ้เอิ้กอ้ากใหญ่

แต่มือก็จ้องแต่จะตะปปไปที่นมอย่างเดียวพลอยไพลินเลยเปิดเต้าอวบอิ่มให้เจ้าก้อนกลมได้ดูดก่อนที่เสียงหัวเราะของลูกน้อยจะกลายเป็นเสียงร้องแทน

ระหว่างที่ยัยหนูชมพูดูดนมคนเป็นแม่แม่อยู่นั้นมือทั้งสองข้างก็คอยประคองนมเต้าที่ดูดเอาไว้กลัวว่ามันจะหายไปไหน...พอเห็นแม่มองก็หยุดดูดแล้วฉีกยิ้มให้แม่เล็กๆแล้วกลับไปดูดต่อ

"หมาน้อยแม่นี่ทะเล้นจริงๆเลยนะคะ" พลอยไพลินพูดพร้อมกับยิ้มให้กับอาการทะเล้นของลูกสาวตนเองยิ่งเธอมองหน้าลูกสาวตัวน้อยของตัวเองเมื่อไร ภาพชายที่อยู่ในความทรงจำก็ผุดขึ้นมาในหัวตลอด

เพราะลูกสาวของเธอหน้าตาช่างเหมือนกับคนเป็นพ่อเหลือเกินจนไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเธอยังลืมความรู้สึกที่มีให้เค้าคนนั้นไม่ลงจริงๆแม้เลือกที่จะหนีเขามาเองก็ตามแต่ยิ่งพยายามลืมมันกลับจำได้ทุกฉากทุกตอนที่เคยอยู่ด้วยกัน

ป่านนี้เขาคงแต่งงานกับคนที่เหมาะสมอยู่กันอย่างมีความสุขแล้วละมั้งถึงเธอพึ่งจะรู้ตัวว่าท้องหลังจากหนีเขามาแล้วแต่เธอก็ไม่ได้คิดจะเรียกร้องอะไรมีลูกเป็นตัวแทนของเขาก็พอใจแล้วเธอไม่กล้าเอื้อมมือไปฉุดให้เขาต่ำลงมากับเธอหรอก

....เมื่อยัยหนูตัวกลมกินนมเสร็จพลอยไพลินก็เดินอุ้มลูกใส่รถเข็ญมานั่งที่สวนตรงระเบียงข้างๆบ้านพลอยไพลินทำระเบียงข้างบ้านให้เป็นสนามหญ้าที่มีต้นไม้ดอกไม้ร่มรื่นสวยงามนี้ไว้ให้ลูกสาวเธอโดยเฉพาะ

ทุกๆวันตอนเย็นหลังจากที่ยัยหนูตื่นแล้วเธอจะพายัยหนูมานั่งเล่นที่ระเบียงข้างบ้านประจำเพื่อที่จะให้หนูน้อยชมพูได้มองต้นไม้สีเขียวๆและเธอก็จะได้มานั่งผ่อนคลายที่สนามหญ้าด้วย

พื้นที่สีเขียวนี้ดูท่ายัยหนูตัวกลมจะชอบเป็นพิเศษเพราะพาเดินเล่นตรงนี้ทีไรอารมณ์เจ้าก้อนกลมก็จะดีขึ้นเอามากๆพาคนเป็นแม่พลอยได้ยิ้มอารมณ์ดีไปด้วย

"พี่พลอยคะโทรศัพท์ค่ะ" ลูกแก้ววิ่งเอามือถือมาให้พลอยไพรินในขณะที่กำลังนั่งอยู่ตรงระเบียงกับยัยหนูชมพูเมื่อลูกแก้วเห็นว่าเป็นเบอมือถือของแม่น้อยที่บ้านเด็กกำพร้าเธอจึงรีบวิ่งเอามาให้คนเป็นพี่สาว

"ขอบใจจ่ะ" พลอยไพลินรับมือถือมาแล้วรับสายทันทีเมื่อเห็นว่าใครโทรมาเพราะเธอเองก็คิดถึงแม่พระคนนี้ที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่เด็กเหมือนกัน