icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักนี้อยู่ในใจ

บทที่ 7 ...รักนี้...อยู่ในใจ… บทที่3...

จำนวนคำ:1070    |    อัปเดตเมื่อ:06/01/2023

่นทำให้ฉันถึง

อย่า!” ฉันพยายา

็เสือกหน้าลงไปละเลงลิ้นกับกลีบเกสรที

ด้วยมือ สัมผัสสัดส่วนความเป็นหญิงของเธอด้วยปากและลิ้น แนบใบหน้าคลุกเคล้าเธอ บรรจงส่งผ่านความต้องการอันมากล้นให้เธอรู้

อว

เรียวขาของเธอเหยียดเกร

ูบกลีบเกสรครั้งสุดท้ายเป็นการสั่งลา ก่อนจ

ำไปด้วยไอของอารมณ์ปรารถนา ริมฝีปากบวมช้ำแดงก่ำช

อบ เพราะผมเองก็รู้อยู่แก่ใจ ต่อให้ธาริกาไม่พร้อม ผมก

อบสะโพกสอบพร้อมกับเกร็งร่าง เสือกเสยกายแกร่งว

๊ะ

้นหรอก ความสยิวซ่านที่ค่อยๆ แผ่ซ่านไปตามผิวกายฉันก็มีไม่ใช่น้อย ในหั

รั้งไม่ถ้วน เธออ้าปากครางระรัว เรือนก

์ บางอย่างที่แทรกลึกเข้ามาในร่างกายมีขนาดและความยาวเกินกว่าที่จะคาดถึง ร่างกายฉันเต็มตื้อ อึดอัดและทรมาน

วนอยู่ในร่างกายของฉัน ร

าเป็นเอาตายอยู่เหนือร่างกายของเธอ แต่ผมก็หลุดปากถามเธอจนได้ ผมควรมีควา

เพื่อม แถมเร่งขยับร่างกายตามจังหว

หน่อย ชอ

ใส่ก็ไม่ได้ลดลงเลย แต่ผมคงอย

หรับเธอในตอนนี้ เธอครางเสียง

ล้ว ผมโหมเข้าใส่สุดตัว กระแทกตอกตร

ะแทกอัดเป็นจังหวะหนักๆ เธอเลยผวากอดผมไว้ และ

้าขา และเผลอคำรามออกมาเมื่อสัดส่วนนุ่มนิ่มรูดรัดแก่นกายตัวเองแทบระเบิดเช่น

ีไ

ูไปพร้อมๆ กัน เขาคือผู้ชายคนสุดท้ายที่ควรอยู่ตรงนี้ เขาไม่ควรล้ำเส้นที่ฉันตั้งไว้กั้น เขาก้าวล้ำข้า

ดฟัน พยายามระงับความรู้สึกสยิว

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักนี้อยู่ในใจ
รักนี้อยู่ในใจ
“ความรักเป็นอะไรที่คาดเดาได้ยาก... ฉันหลงรักผู้ชายคนหนึ่งมาตลอดสามปี... ฉันทำได้แค่แอบมองเขา และแอบเก็บเขาไว้ในใจ คงทำได้แค่นั้นแหละสำหรับฉันกับเขา เขาผู้ซึ่งนั่งอยู่บนยอดดอย...และฉันที่มองเขาจากก้นเหว เขาควรเป็นแค่ความทรงจำแสนดีสำหรับฉัน...หากไม่มีเรื่องตลกเกิดขึ้น...ก็คงเป็นได้แค่ความลับในใจเท่านั้นแหละ เราสองคนเดินผ่านจุดอันตรายนั่นมาด้วยกัน และมีความทรงจำแบบใหม่ที่ฉันไม่อาจลืมได้....เขาโยนความผิดนั้นให้ฉันแบกรับไว้คนเดียว ซึ่งฉันก็ไม่ได้ปฏิเสธ เขาเกลียดฉันเป็นทุนเดิมอยู่แล้วนี่ จะเพิ่มอีกสักเรื่องให้เขาเกลียดฉันมากขึ้นก็ไม่เห็นเป็นไร...ฉันทำใจไว้นานแล้ว แต่แล้วทำไมล่ะ คนที่บอกว่าเกลียดฉันนักหนา...ถึงวนเวียนอยู่ใกล้ๆ ฉัน ทำตัวเป็นหมาหวงรางข้าว ไม่ยอมให้ฉันเริ่มต้นใหม่สักที...ทำไม???”