เล่ห์รักแดนทมิฬ

ตัว” พูดไปภัสสรก็ยิ้มกรุ้มกริ่ม เข้าใจอยู่คนเดีย

งไง.

งงามรักเด็กมากอยู่ด้วย” รักเด็กมากคือคำประชด เพราะรุ้งไพลินนั้นไม่ได้รักเด็กเลยต่างหาก ถ้าน่ารักน่าเอ็

่ชอบได้ยังไง” ส่วนคนที

ห้จ

รุ้งไพลินกลับยิ้มแห้งๆ บ่งบอกความไม่มั่นใจใดๆ ให้ภัสสรที่ยิ้มรับอยู่ก่อนแล้ว

หมือนที่ฉั

กรอบ วันนี้เป็นอะไร เพื่อน

ี้วีน ขี้เหวี่ยงแบบพี่สะใภ้แกไหม แล้วยังมีอาการหวงสามี หวงของ รว

คำตอบของรุ้งไพล

ช่ปลากัด จ้องกันไปมาแล้วท้อง ออกลูกเป็นค

ั่งกับข้าวเถอะ

แต่แกหิว

นี่ย” คนที่หิวจนตาลายเอ่ยรับ เ

ก็แย่งเมนูอาหารที่รุ้งไพลินถืออย

วทั

...เอา

วจัดแบบนี้ มีหวังฉั

ามยื้อเมนูกลับคืนมา เพราะเธอยังเลือ

้ามุ่ยมองเพื่อนสั่งอาหาร แต่สิ่งที่เพื่อนสั่งช่างตรงใจกับ

ี่รุ้งไพลินจะได้พูด

ค่ะ ไว้ถ้าไม่อ

งไพลินสั่งอาหารตอนกำลังหิว เพื่อนเธอจะสั่งแบบหน้ามืด สั่งทุกอย่างที่ขวางหน้าและรุ้งไพลินก็กินเหมือนแมวดม คำสองคำก็อิ่ม ทิ้งภาระการรับผ

งสลับหยุดนั่งยิงยาวตั้งแต่บ่ายจนห้างใกล้จะปิด มุมที่ดึงดูดทั้งรุ้งไพลินและภัสสรให้อยู่นานที่สุดคือของตกแต่งเล็กๆ น้อยๆ สไตล์วินเทจของคนเป็นจ้าของห้อง

มาก หวงทั้งสามี หวงทั้งสิ่งของทุกชิ้นในบ้านก็ว่าได้ คอยจับผิดคนนั้นคนนี้ ต้องรู้ไปเสียหมดว่าใครทำอะไร หงุดหงิดไปเสียทุกเรื่อง และที่หนักคือรู้สึก

ีรอยร้าวเกิดขึ้นระหว่างทั้งสองคน โดยที่รณรุตนั้นยังไม่ทราบว่าเมียกับน้องเปิดศึกสงครามเย็นกันอยู่ รุ้งไพลินเลือกที่จะเงียบเองเพราะไม่อยาก

อนอีกเหร

าเอ่ยตอบนิ่งๆ ขณะชะเง้อม

รุ้งว่าพี่เอมขึ้น

แลตัวเองได้” มือน้อยๆ ของดลยาลูบท้องที่ตอนนี้นูนขึ้น

้นรุ้งขอต

วันนี้เธอโทร.หารณรุตที่บริษัทจึงถามหาน้องสามีไปในตัว ไม่ได้จับผิดอะไรเพียงแค่อยากรู้เท่านั้นเอง และเธอก็ได้รู้เ

ะปฏิเสธไปก็เท่านั้น ถ้าดลยาเปรยมาแ

อกพี่นี่นาว่าน้องร

ได้ออกไปป

ษัท พี่รุตอาจไม่ต้องกลับดึกๆ ดื่นๆ แบบนี้ก็ได้” รุ้งไพลิ

ไปทำธุระส่ว

่าน้องรุ้งจะมีธุระส่วนตัวด้วย” ดลยาจีบปาก

้ไหมว่าน้องสาวออ

ธอรู้ว่ากำลังทำอะไร เวลาไปไหนในเวลางานเธอก็บอกพี่ชายให้

อคะ ว่ารุ้งไปทำธุระส

แม้การพูดคุยทุกครั้งจะลงท้ายคะขารื่นหู