icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ่วงรักเมียเฉิ่ม

บทที่ 3 สหัสวัต (2)

จำนวนคำ:1045    |    อัปเดตเมื่อ:28/02/2023

คนหนึ่ง โดยที่ไม่ได้พินิจพิเคราะห์หรอกว่าหน้าตาจริงๆ ของ

เล็ก โดยที่เขาก็ได้แต่ครับๆ ก่อนจะลุกเดิน

ิดไปคิดมาอยู่ในภวังค์คนเดียวมาตลอดตั้งแต่เช้ายันบ่าย และ

ณพี

ี่ยังคงความหล่อเหลาและดูดีอมยิ้มเต็มแก้ม แม้ต่างฝ่ายต่างไม่ได้เห็น

นี้มีเลศน

้ามาตามสาย นั่นทำให้คนที่นั่งคิดไม่ตกมาตั้ง

าวันไหนคะ ทำไม

ชายก็อยู่ยัง

นลมค้อนแล้งแทนสามีที่ไปดูงานท

หญ่ของบ้านยังคงอารม

ราะตั้งแต่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาก็เสมอต้นเสมอปลายต่อกันแบบนี้

เสียงทุ้มละมุนของคู่ชีวิตจริงจังจนนาง

ปด้วยไปแค่แป๊บเดียว พอ

ลั่น รู้สึกสนุกทุกครั้งที

่ามกลางความงุนงงสงสัยของสาวิตรี แต่ก่อนที่จะได้โทรก

ระตูรถด้านหลัง นางก็วิ่งหน้า

รอก” ผู้เป็นสามีท้วงเสียงดุ ก่อนจะส

เข้าบ้านกันค่ะ ส

าบ้านทันที โดยลืมเรื่องที่เขาแก

ล้ว เดี๋ยวเจ้าริวมั

ก็เปรยขึ้นทันทีอย่างคนที่รู้จักนิสัยของบุตรชายดี ว่าเรื่องบางเรื่องที่ส

ับลูก ริวบอกเองว่าอยา

ากแต่งงาน แต่งกับหนูเกรซก็ว่าไปอย่

เขาเลือกเจ้าสา

่ะ” หันมาถามพลางจ้อง

หม ก็เลือกจากที่ส

็บอกไม่เหงา แต่ก็หาเร

้าลงที่ต้นแขนของสามีอย่า

รักคุณพี่” การบอกรักแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแบบนี้

หลานให้ไหม ผมต้องเตรียมตัวเป็นปู่แล้วสิ ไม่น่

ิตรีก็ได้แต่บีบนวดแขนให้อย่างประจบพร้

่คาดคิดหรือไม่ คงต้องลุ้นก

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ่วงรักเมียเฉิ่ม
บ่วงรักเมียเฉิ่ม
“"อาบน้ำเสร็จแล้วออกมาเปลี่ยนเสื้อผ้าข้างนอกก็ได้นะครับ เปลี่ยนในห้องน้ำอาจจะไม่ถนัดหรือเปล่า" "เอ่อ ค่ะ" หญิงสาวรับคำเขาเบาหวิว ไม่เห็นต้องกลัวเขาขนาดนั้นเลยนี่นา หรือว่าเขาดุไป สหัสวัตคิดอย่างขำๆ เมื่อเห็นเธอยืนมองเขาแบบเก้ๆ กังๆ ก็เลยอดพูดขึ้นมาไม่ได้ "เช็ดผมให้พี่ไหมครับ" สาวน้อยยืนอึ้งไป ก่อนจะค่อยๆ ขยับเข้ามาหาเขาช้าๆ แล้วเอ่ยตะกุกตะกัก "ดะ ได้ เหรอคะ" "ทำได้ หนูอยากทำอะไรให้พี่ก็ทำได้เลยครับ พี่ไม่มีปัญหา" ว่าจบสหัสวัตก็ยื่นผ้าขนหนูผืนเล็กในมือให้ หญิงสาวเอ่ยขออนุญาตเบาๆ พร้อมกับที่มือน้อยยื่นออกไปรับผ้า จากนั้นก็พยายามเช็ดผมให้เขาอย่างเบามือ เขาเป็นผู้ชายที่ตัวสูงมากจริงๆ ขนาดเขานั่งอยู่ที่ขอบเตียง ในขณะที่เธอยืนอยู่ตรงหน้าเช็ดผมให้เขา ใบหน้าเขายังอยู่ระดับอกเธอเลย ธมนไม่เคยรู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กมากขนาดนี้มาก่อนเลยจริงๆ "มนมือหนักไปหรือเปล่าคะ" ถามเขาอย่างเกรงใจ "ไม่ครับ กำลังดี" เขาว่าแค่นั้น ก่อนจะยกแขนขึ้นรวบกอดเอวคอดไว้ แล้วซบหน้าลงมาบนอกนุ่มนิ่มที่อยู่ตรงหน้า รับรู้ได้ว่าคนในอ้อมแขนสะดุ้ง แต่คนตัวเล็กก็ไม่ได้ดิ้นรนหนีหรือขืนตัวออกห่างแต่อย่างใด ฝากพี่ริวกับน้องมนไว้ในอ้อมใจด้วยนะค้า ขอบคุณมากค่า ละมุนอบอุ่นจริงๆ น้า อิอิ”