เจ้าสาวจำเป็นกับสามีเศรษฐี

พูดอย่างรวดเร็ว “รับประกันว่

ณผู้หญิง คุณเช่ามันแค่วันเดียว ทำไมต้องซักด้วยล

ไม่หนา พอได้ยินแบ

ดินบนถนนในชนบทที่เต็มไปด้วยดินโคลนท่ามกลางฝนที่ตกหนัก ชุดแต่งงา

มา และเหลือบมองเธอด้วย

ชุดแต่งงานนี้จะต้อ

ไหมว่าซักแ

ธอ “เฮ้อ ตั้งแต่เราเปิดร้านนี้มา ก็มีแต่คนมาซื้อชุด นี่เป็นครั้งแรก

มว่าแต่งงานไม่ได้งั้นเหรอ？

อหันไปก็เห็นกู้เหมิ่งเดินเข้าประตูมา สายตานั้นแข็งราวก

ลางมองพนักงานร้านคนนั้น และยิ้มเยาะ “ร้านของเธอ เขียนคำว่า ‘

ุณ

นก็ดูจะธรรมดา ไม่ได้คุณภาพสู

ไม่มีปัญญาซื้อ ก็บอกสิว่าไม่มีปัญญาซื้อ！ ยังจะมาหาเรื่องอีก.

่ตรงกลางห้องโถง มันเป็นแบบนางเงือก และเห็นส่วนเว้าส่

แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับ

องก็ไม่มีปัญญาซื้ออยู่ดี！ เฮ้อ คุณผู้หญิง ฉันล่ะสงสารคุณจริง ๆ

ม่ใช่เรื่องที่คนนอกอย

ล็ก ๆ คนนี้ปกติดูอ่อนโยน แต่ตอน

“ฉันจะเอาชุดแต่งงานไปซักแห้ง แล้วเอากลับมาให้ใหม่

าไง

ธอทนได้ แต่ถ้ามีใครรังแกคนที่อยู่ข้าง ๆ เธอ แม้ว่าจะเป็นสามีที

อกมาทีละคำว่า “ฉันบอกว่า

กตามอง และทำรา

มริมฝีปากเล็กน้อยพลางมองลงมาที่

ืม

เห็นชุดแต่งงานสีทองที่อยู่กลาง

ว่าผู้ชายคนนี้ค

ละวางไว้บนเคาน์เตอร์ “ภรรยาของฉั

นักงานร้านเบิกตากว้าง และมองมาที่เ

ธอดึงแขนเสื้อของเขา และเตือน

ิ่ง ๆ ว่า “นั่นเป็นงานของดีไซเนอร์ระดับสูง จำเป็นต้

จบประแจงขึ้นมาทันที พลางประสานมือ และโค้งคำนับด้

ดตัวให้ภรรย

รเรียกดีไซเน

เหมิ่งเลิกคิ้ว “

ักงานร้านแข

ใช่คนวัด ฉ

้สึกประหม่าเล็กน้อย แต่มีคนสั่งแบบนี้ไม่มากนัก เธอจำเป็นต้องวัดขนา

ิงคะ เดี๋

หมิ่งหัวเราะเบา ๆ พลางจ้องเธออย่างเย็นชา “