icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
กับดักเสน่หาอาญาอสูร

กับดักเสน่หาอาญาอสูร

ผู้เขียน: ลิลเอง
icon

บทที่ 1 ตอนที่ 1

จำนวนคำ:1454    |    อัปเดตเมื่อ:20/03/2023

เกรย์เมอร์ พลันเกิดความรู้สึกอยากให้ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่งอยู่เช่นนั้น ด้วยเกรงว่าแสงไฟท

งผู้ชม แสงไฟในโรงอุปรากรสว่างจ้า สีหน้าของผู้ต

ณภัทรกวาดตามองไปรอบๆ มองเพื่อนผู้ชมที่ยังนั่งอยู่กับที่บ้าง ลุกขึ้นยืนหน้าที่นั่งของตัวเองเตรียมเดินออกบ้าง ก็ได้พบภาพที่คิดว

งค่อยหันไปดูเพื่อนผู้ชมที่นั่งบ๊อกซ์ติดกับบ๊อกซ์ของหล่อน พบว่าเป็นเด็กหญิงวัยไม่เกินสิบขวบหน้าตาน่

สามสิบต้นๆ อย่างมากไม่น่าจะเกินสามสิบห้า หน้าตาคมสัน ผมดำสนิทจนออกเลื่อมยามต้องประกายไ

ผมยาวสีน้ำตาลเข้มเป็นลอนสวยถูกหยิบยกขึ้นเป็นช่อชั้นอ

ร จนชายหนุ่มผินหน้ามามองบ้าง พลอยให้หญิงสาวผิวผ่องเจ้าของหน้างาม

็กหญิงที่กลับมานั่งตัวตรงพูดขึ้นด้วยระดับเสียงปกติในภาษาที่ขวัญณภัทรได้ยินเข้าก็แท

กไปได้หรือยังคะ ย

มตื่นเต้น อุทานในใจว่า

ขา อาจเป็นป้า หรือป้าสะใภ้ของเด็กหญิง ก็พอดีหญิงสาววัยน่าจะไม่เ

อยู่นี่ เข้าห้องน้ำที่อย

อนจะรอให้อีกฝ่ายอนุญาต หรือพูดอะไรสักอย่าง ต

ะ ลุงจะไปรอที

กแปลกใจที่เด็กหญิงทำท่าเหมือนว่าอยากไปกับคุณลุงมากกว

มือออกไปจับต้นแขนเล็กข้างหนึ่งไว้อัตโนมัติ เป็นจังหวะเดียวกับที่ชายหนุ่มผู้เป็นลุงของเด็กหญิงย

โทษ

หล่อนก็ได้ หล่อนฟังออก และตอนนี้ก็เปรี้ยวปากอยากจะพูดภาษาพ่อที่หล่อน‘แอบ’ร่ำเรียนมา และหาโอกาสฝึกปรือมาหล

ยู่ในหัวสมองของหล่อนมีอันลอยคว้างไปใน

ที่ช่วยยายห

มีกังวานทุ้ม ตาคมจับอยู่ที

ไม่เป็

ี่อยากประกาศตัวแทบตายว่าหล่อนสืบสายเล

องเขานั้นเองทำ

รู้สึกเหมือนถูกด

่อนลามลงหาลำคอและกระจายออกทั่วทุกปลายเซลล์ประสาท หล่อนขยับมื

หรือย

ากาศเหมือนถูกปกคลุมด้วยมนตร์ขลังชั่วครู่ในความรู้สึกของหนุ่มสาว ด้

คือราวแปดเก้าขวบห้วนขึ้น เด็กหญิงก้าวไปหามารดา แต่ก่อนจะผละไปไม่ลืมหันมายิ้มและพูดกับขวัญ

เปิดรับโบนัส

เปิด
กับดักเสน่หาอาญาอสูร
กับดักเสน่หาอาญาอสูร
“ทันทีที่ลิ้นนุ่มของหล่อนถูกแตะสัมผัสโดยลิ้นแปลกปลอมของชายหนุ่มและถูกกระหวัดรัดดูด หล่อนก็แทบไม่รู้เหนือรู้ใต้ ไม่รู้ตัวเองยังมีชีวิตอยู่หรือตายแล้ว แม้แต่ชื่อตัวเองก็ยังนึกไม่ออก ร่างอรชรนุ่มนิ่มแอ่นโค้งขึ้นราวคันศรเมื่อมือหนาอุ่นซ่านข้างหนึ่งของชายหนุ่มคลำเปะปะจากแผ่นหลังวกมาข้างหน้ามุ่งเข้าเนินคู่ครัดเคร่งแห่งวัยสาวขณะมือหนาอีกข้างยังกางออกรองรับแผ่นหลังบอบบางเอาไว้อย่างมั่นคง ขวัญณภัทรไม่แน่ใจนักว่าเสียงครางรัญจวนที่ได้ยินเกิดจากชายหนุ่มหรือมาจากหล่อน แต่อย่างไรก็ตามเสียงประหลาดฟังแปร่งหูนี้ก็ช่วยกระชากสติสัมปชัญญะที่กำลังเตลิดเปิดเปิงคืนมาได้ "พอแล้วค่ะ" แทบไม่น่าเชื่อว่านั่นคือเสียงของหล่อนเพราะสั่นทั้งพร่า วินภวัตชะงัก มองสบตากลมโตที่แม้จะมีแววตื่นตระหนกแต่เขาก็ยังเล็งเห็นแววรัญจวนของความปรารถนาระคนอยู่ เขาถอนใจ ยอมปล่อยมือจากกายนุ่ม จากนั้นก็ขยับออกห่าง ถอนใจอีกเฮือกเมื่อเห็นหญิงสาวดึงเสื้อผ้าตัวเองให้เข้ารูปเข้ารอยวุ่นวายขณะใบหน้าแดงก่ำไปหมด "การที่ผมคิดถึงผู้หญิงแปลกหน้าที่บังเอิญได้สบตาด้วยไม่ถึงสิบวินาที ได้แตะหลังมือไม่ถึงอึดใจมาเป็นเดือนๆ ดีใจแทบลุกขึ้นร้องไชโยโห่ฮิ้วเมื่อได้เจออีกครั้งราวปาฏิหาริย์ถ้าเพียงเจ้าหล่อนจะไม่เนื้อตัวอาบเลือด หมดสติจากการโดนยิง...นี่นะหรือที่คุณว่าอาจจะเป็นแค่อารมณ์หวือหวาวูบวาบ แล้วผู้หญิงอื่นที่ไหน ที่คุณเอามาเปรียบว่าผมอาจจะเห็นคุณแตกต่างไปจากเขา จะบอกให้นะ ผมน่ะ เกือบคิดว่าตัวเองกามชาด้านกระมั่งได้เจอคุณ ตั้งแต่นั้นมาแค่คิดถึงริมฝีปากของคุณ ผิวราวกับกลีบดอกลำดวนของคุณผมก็แข็งขึงพร้อมลุกขึ้นฟัด"”