icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

นางมารร้าย บำเรอรัก

บทที่ 8 รู้หน้าไม่รู้ใจ ใครพูดยังไงก็ไม่เหมือนพิสูจน์เอง (2)

จำนวนคำ:1006    |    อัปเดตเมื่อ:27/04/2023

ตายอยู่แล้ว ซึ่งเธอก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าท้ายที่สุดนั้น ไววิทย์จะเลือกใคร บางทีเขาก็ทำเหมือนไม่ใส่ใจหญิงสาวทั้ง

ป็นเพื่อนของนุสราและอรนันท์ต้องจบ

ยกันดีกว่า” ไววิทย์ตัดบท ก่อนจะลากแขนเรียวเล็กให้เดินต

ไม่ใช่เธอเลยสักนิดที่จะเสียความมั่นใจ หรื

ย์บอกจะแนะนำให้รู้จัก ก็คือคนเดียวกันกับชายหนุ่มที่ดูสุขุมนุ่มลึก น่าหลงใ

ากทำได้ซีลีนาอยากย้อนเวลากลับไป ไม่เดินไปห้องน้ำ แล้วนั่งอยู่

ทย์ก็หายต๋อม ทิ้งเธอไว้ให้นั่งอยู่บนโซฟายาว ตัว

วๆ ไปตามพนักโซฟา พอซีลีนาโดนไววิทย์ผลักให้นั่

เธอเลยสักนิด หากแต่สิ่งที่เป็นปัญหา คือใบหน้าที่เฉยชามึนตึงของเขาต่างหาก ซึ่งเธอไม่รู้ว่าพ่อเทพบ

อยู่เพียงครู่ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้นอย่างตัดสินใจแน

ปไหนค

บนโซฟาก็วางหมับลงมาที่ไหล่บาง พร้อมทั้งกดเธอไว้ให้น

ียงออกสะบัด ด้วยไม่สบอารมณ์ตั้ง

ิจารณ์ แต่ไม่ได้มองหน้าผู้หญิงข้างๆ แต่อย่างใด กลับ

ดีไปกันใหญ่ ถ้าเขาจะถามไปงั้นๆ แล้วจะถามทำไม เมื่อพูด

่มีอะไรได้ดั่งใจ

ห้เห็นได้ชัดเจน ตามแรงอารมณ์ของค

ลงเธอในคราแรก แสดงท่าทางแปลกๆ ไป เหมือนกับไม่สนใจไยดีเธออีก แล้วตอนนี้ก็เปลี่ย

อยยิ้มเจ้าเล่ห์ ไม่มีอาการบึ้งตึงให้เห็นอีก แม้จะไม่ได้นึกพิศวาสหญิงตรงหน้ามา

เปิดรับโบนัส

เปิด
นางมารร้าย บำเรอรัก
นางมารร้าย บำเรอรัก
“"ดีจัง" ซีลีนาผงกหน้าขึ้นมาส่งยิ้มให้เขา พร้อมทั้งคำพูดแปลกๆ เหมือนจะเป็นคนละเรื่อง ทำให้คิ้วเข้มได้รูปขมวดเข้าหากันด้วยความไม่เข้าใจ "ซินนี่ดีใจจังที่คุณห่วงซินนี่ คราวหลังถ้าซินนี่น้อยใจคุณอีก ซินนี่จะแกล้งกลับบ้านดึกๆ คุณจะได้รอและก็เป็นห่วง" ป้าบ! มือหนาฟาดลงบนสะโพกเด้งๆ นั้นทันทีที่หญิงสาวพูดจบ กวนประสาทจริงๆ ทำให้ชาวบ้านเขาอดหลับอดนอนยังไม่สำนึกอีก "อื้อ เจ็บ อย่าตีสิคะ จับตรงนี้ดีกว่า" มือบางจับมือหนาลงมาวางแหมะลงบนภูเขาก้อนใหญ่ ก่อนที่ฝ่ายสามีจะรีบชักมือออกหนี ไม่ต่างจากเจอของร้อน ตกใจเพื่อ? พิลึกจริงเชียว ก็จับอยู่ทุกวัน "ไปอาบน้ำได้แล้ว ดึกแล้วนะ จะได้นอนซะที" บอกพลางพยายามผลักร่างที่ทำท่าจะยั่วเขากลางดึก แต่ดูท่าทางแม่นางจะพยศขึ้นมาอีก กระทั่งตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าซีลีนาโกรธงอนอะไร "เอ็ดรังเกียจเหรอคะ ซินนี่เข้าใจว่าคุณชอบกลิ่นกายซินนี่เสียอีก ทุกทีซินนี่เห็นคุณหอมไปทุก..." "พอเถอะน่า" เขารีบหยุดคำพูดวาบหวิวที่พาให้ใจวาบหวาม ยามจินตนาการลงลึกไปในรายละเอียดตามคำเย้าที่เธอว่า”