พันธะนาการเจ้าบ่าวไร้ใจ

ผู้เขียน: วรดร

บทที่ 1 พันธะนาการเจ้าบ่าวไร้ใจ บทที่1.

จำนวนคำ:1013 | อัปเดตเมื่อ：02/05/2023

ุ่นวายที่คฤ

้วนะครับ ไม่มีครอบครัวไหนจ

ไพศาสกรุป ที่มีอุตสาหกรรมการเกษตรส่งออกอันดับหนึ่งของประเทศ ไม่ว่าจะเป็นข้าว หรือผลผลิตทางการเกษตร ช

ทนไม่ได้หรอก หากหลานสะใภ้ของฉ

่ยุ่งเลยสักนิด แต่นี่...เพราะหลานชายไร้สายตาในการคัดกรองผู้หญิงของเขา คงเพราะมัวแต่มองอวัยวะกลางอกเสียมากกว่า แสงแขไม่เข้าใจ

ทำงานหรอก ขอแค่ทำให้ผมรู้สึกสุดขีดบนเตียงได้ก็พอ อยากได้อะไรก็เอาไ

้มีแค่เรื่องอย่างว่าในชีวิตเมื่อไหร่ล่ะ บอกได้เลย ค

้หญิงอะไรไม่รู้ ทั้งคร่ำเคอะและทำให้รู้สึกอับเฉา สวมแต่เสื้อสีเรียบกระโปรงยาวกรอมเท้า ผมรวบตึงไว้หลังทายท้อยและแว่นตาหนาเตอะ หากเจอกันจังๆ แล้วหล่อนหลบไม

ินตราผมขอเป็นโสด

ีตรงไหน ฉลาดแล้ว

รับ แต่ไม่ดีพอสำหรับผม

ินก็ได้ สมบัติส่วนของฉันจะได้ยกให

นั้นต้องยกให้ผมสิ คุณ

แต่หากท่านทำตามที่พูดไว้จริง ‘ส่งไพศาสกรุป’ จะถูกคนนอกเข้ามาครอบครองร

กให้แกเหมือนเดิม นี่

นผู้ครอบครอง 41% ที่แสงแขถือ มีผลกับตำแหน่งประธานบริหาร พ่อ แม่และเขาเองรวมกันยังมีหุ้นไม่ถึง30

รบีบผมด้วยวิ

แกไม่เลือกก็ไม่ต้องมาสนใจฉัน ฉัน

ุ่นวายน

ห้มันวุ่

ุณ

ท์ ย่าทำแบบนี้เพรา

ระกูลชัญญาปัทม์ เหลือแค่เปลือก คนในสังคมรู้ดี พวกเขาพยายามหาครอบครัวร่ำรวยเพื่อเกาะ และเจ็กพ็อตนั่นด

ผู้หญิงคน

สิ้นสุดบท

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

พันธะนาการเจ้าบ่าวไร้ใจ

วรดร โรแมนติก

“มินตราอยากเป็นอย่าง 'ใจเริง' นางร้ายในละครหลังข่าว เธออยากร้ายแบบนั้นเพื่อตอกหน้าผู้ชายเจ้าชู้อย่างนนทวัฒน์ หลานชายคนเดียวของผู้มีพระคุณของเธอ แต่เมื่อทำไม่ได้เพราะคำว่า 'บุญคุณ' ค้ำคอ มินตราเลยต้องเปลี่ยนวิธีใหม่ เธอจะไม่ยอมตกเป็นเบี้ยล่างให้ผู้ชายคนนั้นข่ม หากต้องแต่งงานกันจริง ก็จะขอแต่งงานแค่ในนามเป็นเมียตีทะเบียน แต่จะไม่ยอมให้ผู้ชายคนนั้นล่วงเกินสักตารางนิ้วเดียว นนทวัฒน์ไม่คิดว่าผู้หญิงเฉิ่มเชยตรงหน้าจะกล้ายื่นข้อเสนอน่าหัวเราะให้ตนเอง...หล่อนทำเหมือนตัวเองฉาบด้วยทอง จนเขาอยากแตะต้องแทบอดใจไม่ไหว เอาสิ...หากหล่อนอยากเล่นเกมนี้นัก เขาก็จะเล่นด้วย แต่เกมนี้จะต้องจบแบบที่เขาต้องการ ไม่ใช่อย่างที่หล่อนต้องการหรอก เขาไม่ใช่ผู้ชายอย่างที่หล่อนคิด ไม่มีครั้งไหนที่เขานอนบนเตียงกับผู้หญิง แล้วไม่มีอะไรเกิดขึ้น...พรหมจรรย์เรอะ!! ไม่อยากได้หรอกนะ แต่อยากสอนให้หล่อนรู้ ผู้ชายไม่ชอบให้ผู้หญิงมาหยาม...”