icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อุบัติรักเพลิงแค้น

บทที่ 4 คนโรคจิต

จำนวนคำ:1531    |    อัปเดตเมื่อ:29/05/2023

นต

ึกสะอื้นด้วยความเจ็บปวดรวดร้าวทั้งกายและใจไม่คิดไม่

นแกร่งยังคงกอดกุมร่างบางไม่ยอมปล่อย

คจิต" มือเรียวยกกุมริมฝี

จิตอย่างผมอยู่ตลอด.." มือหนายกบีบข้อมือหญ

ร่าของคนข้างๆแพงขวัญก็ป

นต

ุณนะแล้วอย่าคิดแจ้งความเพราะถ้าคุณแจ้งความล่ะก็ตัวคุณเองนั่นแหละที่จะ

งเธอก่อนจะนั่งร้องให้ตัวโยนพักใหญ่และตัดสินใจขับรถกลับกรุงเท

.0

ข้ารถหรูวัย58 เข้ามาคุยกับลูกสาวสุดที่รักของตนในห้อ

งโผกอดคนเป็นพ่อเพราะไม่ค่อยอยากสบตาคนเป็นพ่อตอนนี้เท่าไรห

รียดอีกอย่างเธอเองก็เกรงคำขู่ของคนโรคจิตคนนั้นเหมือนกันคิดเสียว่ามันเป็นคว

กผ่อนเถอะพ่อไม่กวนแล้ว” พงษ์พัฒน์ว่าจบก็จูบกระหม่อมล

สาวก็ทิ้งตัวลงนอนด้วยน้ำตาควาทเจ็บปวกดนี้จะทำให้เธออ่อนแ

นต

ย35ปีของแพงขวัญเข้ามานั่งคุยกับหญิงสาวขณะที่น

รงแรมหรูที่ใช้จัดงานในวันนี้ เขาเริ่มคบหากับแพงข

ะดุจเหยี่ยวคิ้วเข้มจมูกโด่งเป็นสันริมฝีปากหนา ผิวสีแทนเป็นคนค่อนข้างอัธยาศัยดีอบอุ่น นอกเหนือจากการบริหาร

างถึงขาอ่อนสีโรสโกลพร้อมส้นสูงหัวแหลมแบรนด์ดังนั่งคุยกับคามินท่ามกลางผู้คนที่เดินผ่านไปมาด้วยสีหน้าที่ไม่ค่

ลังก็รอให้พี่ว่างสิค

รอยแดงใกล้ๆกับหัวไหล่ที่เป็นรอยฟันของคนโรคจิตจึงรีบขอตัวจากค

นในสายตาของเขาและก่อนหน้านี้เขานั้นคุยกับคุณพ่อของเธอเรื่องที่จะขอหมั้นก

่ต่

วมหุ้นด้วย...คุณแพทริคนี่คามินเจ้าของโรงแรมที่นี่แล้วก็เป็นว่าที่ลูกเขยผมด้วย" หลังจาก

้รู้จักนะคร

ป็นมิตรแต่ในหัวของเขากลับเต็มไปด้วยความคิดมากมายไม่คาดคิดว่าแ

าก็รีบแนะนำตัวลูกสาวของเขาและแพทริคให้ได้รู้จักกันเอาไว้...ภาพชายต่างชาติตรงหน้าทำให้แพงขวัญตัวชาวาบไม่รู้ว่าทำไมค

นมือทำความรู้จักกับแพงขวัญในขณะที

ยอย่างจำใจเพราะไม่อยากให้คนอื่นมองว่าเธอมีพิร

เปิดรับโบนัส

เปิด
อุบัติรักเพลิงแค้น
อุบัติรักเพลิงแค้น
“เมื่อคนผิดไม่ได้รับการลงโทษเขาก็จะทำตัวเป็นศาลเตี้ยพิพากษาคนผิดเสียเองไม่ว่ากี่สิบปีเขาก็จะตามจองล้างจองผลาญคนที่พรากแม่ของเขาไปและ..เธอ...ก็เป็นเหยื่อชิ้นโปรดที่เขาจะใช้เป็นทาสสวาทและเครื่องมือแก้แค้น...”
1 บทที่ 1 ลับลมคมใน2 บทที่ 2 ลักพาตัว3 บทที่ 3 ไร้ความปราณี4 บทที่ 4 คนโรคจิต5 บทที่ 5 ขอหมั้น6 บทที่ 6 คนที่ไม่อยากเจอ7 บทที่ 7 มาทำอะไรกันแน่8 บทที่ 8 หาความสุข9 บทที่ 9 ภาพความเจ็บปวด10 บทที่ 10 ไม่ชอบเห็นใครเศร้า11 บทที่ 11 เริ่มมีใจ12 บทที่ 12 เป็นผู้หญิงของผม13 บทที่ 13 ดูดาว14 บทที่ 14 ไม่ใช่สุภาพบุรุษ15 บทที่ 15 แพ้ท้อง16 บทที่ 16 ต่อแข้งต่อขา17 บทที่ 17 จะเอาลูกออก18 บทที่ 18 ไม่ให้เกียรติ19 บทที่ 19 ไม่ใช่สัตว์เลี้ยง20 บทที่ 20 เสียชีวิต21 บทที่ 21 หนี22 บทที่ 22 คืนฝนตกหนัก23 บทที่ 23 จะทำให้ลืมเรื่องคืนนั้น24 บทที่ 24 คิดถึงผมหรือเปล่า25 บทที่ 25 ขอเจ้าตัวน้อย26 บทที่ 26 งี่เง่า27 บทที่ 27 ตอนจบ