icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สวาทแค้นรามสูร

บทที่ 6 จับมาทำอะไร

จำนวนคำ:1657    |    อัปเดตเมื่อ:01/06/2023

โมงต

พยา

่ดิฉันเป็นย

ด้วยสีหน้ากังวลกลัวว่าแม

นะครับแม่ของคุณเสียด้วยอ

อะไร

ที่กลัวว่าแม่เธอจะเป็นอะไรร้ายแรงเรื่องกลับร้ายกว่

ึ่ง

ผือดอย่างเห็นได้ชัดปฏิเสธไม่ได้เลยว่าที่แม่ของหญิ

่ศ

.0

้กก

ายเป็นใครจั

ะท่อมซึ่งไม้ไผ่น่าจะอยู่กลางป่ามีเพียงตะเกี

ฉันส่วนเธออย่าคิดหน

กับข้อมือของเขาผูกมัดติดกันและลงตัวนอนข้างหญิงสาวทันทีเพราะเวลานี้เข

า.

ออกเกิดมาเธอไม่เคยอยู่ใกล้ผู้ชายคนไหนนอกจากคนเ

ตัวแม้แต่นิดเดียวไอ้นี่ในมือฉันมันก็จะขยับแ

วางไว้ตรงหน้าท้องทั้งขู่ห

.ฮึก..ฮ

้งความกลัวข้างในตินนี้แม้เสีย

นต

นพ่อเลี้ยงพาผู

นี้เธอทำงานในไร่เป็นคนเก็บใบชาเช้าตรู่เช่นนี้เธอเลือกที่จะเดินมาหาคำสอนหนุ่มวัยสามสิบลูกพี่ลูกน้

ายไปแล้วความหวังที่จะได้เป็นผู้หญิงของพ่อเลี้ยงหนุ่มก็มีแสงรำไรขึ้นมาทันทีแต่เมื่อรู้ข

ลองถามไอ้ทศกับ

นพร้อมส่ายหัวเพราะเขาดูออ

่ไอ

ก็หันไปถามทศพลที่ยืนอยู่ข้าง

จ้ะพี่

พี่ด้วยท่าทีกสนประสาท

่อเลี้ยงพาใครมาเห็นคนงานในไร่

านายดีกว่าน้ะจ้ะ...เพราะทศก็ไม่รู้เหมือนกันว่าผ

่นเมื่อคืนยังสวยสะดุดตาขนาดนั้นเขาไม่ยักรู้ว่าพ่อเลี้ยงจะห

คยได้เรื่องไ

ุ่มพามาใหม่ขนาดเธอก็ยิ่งหงุดหงิดเป็นเท่าตั

.อ้

้ว่าบุญตาจะอารมณ์เสียอะไรขนา

่อมร

ื่

้อ.

มื่อดวงตาเห็นอะไรชัดเจนขึ้นความกลัวและภาพต่างๆเมื่อคืนก็หลั่งไหลเข้ามาหญิงสาวรีบเขยิบตัว

นข้

มจืดตรงหน้าเธออย่างลวกๆทั้งบอกคนตรงหน้าเสีย

นายเป็นใครจับฉัน

งหน้าแม้แต่นิดเดียวและรู้ดีว่าเธอไม่เคยเจอคนตรงหน้าแน่นอนบางท

ะพ่อเ

้าย

ธอนอนราบลงไปกับพื้นและตวาดเสียงฝาดอ

งจับเธอมาที่นี่ไงดูซิถ้ารู้ว่าลูกส

ณพ่อฉันเล่นผิดแล้วล่ะเพรา

พราะเรื่องนี้เองน่ะหรอเมื่อรวบรวมสติได้จึงรีบบอกชายหนุ่มไปว่าท

ว...แล้วอย่าคิดหนีล่ะไม่งั้นฉันฆ่าเธอแน่...เธอจะกลับไ

งเต็มแรงด้วยความโมโหที่ดูว่าเธอจะเจ้าเล่ห์กว่าที่เขา

ที่นี่นายจะท

ธอไม่ได้สนใจเธอแต่เธอก็ทำใจไม่

เปิดรับโบนัส

เปิด
สวาทแค้นรามสูร
สวาทแค้นรามสูร
“เมื่อความแค้นที่ต้องถูกเหยียบย่ำหัวใจจนเสียเมียรักไปทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มต้องเอาคืนพวกคนที่ทำกับเขาและเหยื่อที่ต้องถูกพ่อเลี้ยงหนุ่มกระทำก็คือเธอลูกสาวของชู้ที่พรากเมียเขาไป...”