icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หวงรักเมียบังเอิญ

บทที่ 5 ตอนที่ 2.ล่องเรือหนีตาย..

จำนวนคำ:1099    |    อัปเดตเมื่อ:07/06/2023

์ติดมาด้วยค่ะ ฉันหิวมากแล้ว หากต้องเดินกลับไปกลับมาฉันคงเป

เลยไปด้านนั้นเสียสตางค์

ไรไม่ออก เธอฉวยจานใบเล็ก เดินไปวนรอบถาดอาหารหนึ่งรอบ หลังตัดสินใจได้เธอก็ตักอาหารที่ต

ะกลุ่มคนที่กำลังสนุกเต็มที่ เสียงกรี๊ดกร๊าดดังมาจา

บูก็มองไปรอบๆ แล้วก็สะดุดกับใครบางคนที่กำลังมองมาที่เธอ พบูเบ้ปากซ้ำ ผู้ชายค

าก แล้วกัดกรวมๆ ประหนึ่งกำลังกัด

พิ่ม “น้องคะ อาหารฟรีกี่มื้อคะน้อง” ระหว่างที่เด

่มี” พบูพยักหน้าหงึกหงัก เธอคงต้องวางแผนเรื่องกินให้ดีสักหน่

เอียงตัวตั้งใจฟังทุกคำพูดของคนเหล่านั้น “ทำไมถึงสะเพร่าแบบนี้นะ พนักงานเสิร์ฟขาดตอนนี้ได้ยังไง

ะไปหาคนได้ที่ไหนหะ!!

นะคะ หากคุณสนใจ ฉันยินดีทำตามทุกอย่าง” หากนี่เป็นทางที่ทำให้พบูมีรา

มีข้อเสนออะ

ู่ หากฉันช่วยได้

ะไรเหร

านอยู่ไม่ใช่เหรอค

รับ หากเอาเวลาที่ควรสนุ

นเล่นเกมได้มา ฉันค่อนๆ ข้างกรอบ หากได

รงหน้า ผู้หญิงหน้า

ลองทำตอนค่ำวันนี้ได้ หากวันนี้ทำงานดี คุณ

กงานสาวตรงหน้าเ

ไรเรอะ!!”

ำไมคุณเผ่าให้ทำงานที่บาร์น้ำฝ

รเป็นบาร์เทนเดอร์ก็เป็นงานหนึ่งที่ฉันเคยทำค่ะ” พบูล้วงโทร

ษได้หรือเปล่าครั

่งแต่ก็พอสื่อสารได

งไม่เหมาะอีกเรอะ” แล้วก็หั

้เท่ากับพนักงานคนอื่นแต่จะไม่ได้เบี้ยขยันหรือสวัสด

อาที่ห้องได้ไหมคะ พอดีฉันไ

่มงานตอนบ่ายสาม ต้องเซ็นสัญญาก่อนเริ่

ที่เดิม เธอลืมสายตาใครบางคนไปสนิทใจ ตอน

เปิดรับโบนัส

เปิด
หวงรักเมียบังเอิญ
หวงรักเมียบังเอิญ
“พบูตกงาน เลยตัดสินใจหอบเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ลงเรือไปเที่ยวกับเรือสำราญ ที่เธอบังเอิญได้ตั๋วฟรีมาจากการเล่นเกม มันเป็นความโชคดีเรื่องเดียวที่เกิดขึ้นชีวิต ตลอดเวลายี่สิบสี่ปีของเธอ ท้องทะเลกับกลิ่นเกลือ อาจจะช่วยเยียวยาหัวใจแห้งแร้งของเธอก็ได้ ใครจะไปคิด...ทริปสุดสนุกที่วาดฝันไว้ กลับกลายเป็นบ่วงโซ่ร้อยเธอไว้จนดิ้นไม่หลุด ท่ามกลางผู้คนจากทั่วสารทิศ อาเชอร์กลับมองเห็นแค่คนคนเดียว ผู้หญิงสาว ที่สวยเหมือนกับดอกไม้ สวยสะกดสายตาเขา จนหลงเพริดไปกับเสน่ห์เย้ายวนนั่น มันไม่ง่ายเหมือนที่เคยเป็น หญิงผู้นั้นต่อต้าน จนอาเชอร์เริ่มโมโห เขาจงใจเข้าหาและหลอกล่อหล่อน พอได้ทุกสิ่งสมใจแล้ว อาเชอร์ตั้งใจจะสลัดหล่อนทิ้ง แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นเลย...”