icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หวงรักเมียบังเอิญ

บทที่ 10 ตอนที่ 4.สาวเสิร์ฟสะโพกสะบัดช่อ..

จำนวนคำ:1055    |    อัปเดตเมื่อ:07/06/2023

ทำให้เขาแปลกใจ เธอจดรายละเอียดแบบไม่มีตกหล่

้ละครับ?” เกื้อถามตอน

ชายวิ่งเข้าหาเธอมากกว่าเขา และกระปุกทิป

ม และบังเอิญได้ยินลุงเผ่าพูดเรื่องคนงานขาด บูเลยเสนอตัวมา ไม่คิดเหมือนกันว่าตัวเ

ครับ ท่าทางคุณไม่ใ

่ะ เขาคิดว่าเงินเขาจะกดให้บูยอมทำ

าบๆ “นี่คืออะไรเหรอเกื้อ?”

ี่เขาฝากไว้น่ะ”

ว้?” พบูเพิ่งเริ่มงานวันแรก เธอ

ีแดง สองคือตระกูลเคอร์ติส สีน้ำเงิน ส่วนตู้เก็บเหล้าเขาอยู่ตรงนั้น” เกื้อชี้มือไปที่ด้านหลัง ตู้

เอาไปส่ง

ริมสระน้ำ “ตรงนั้น คุณอีริคมา

างบนถาด ทำท่าจะยกไปเสิร์ฟตามหน้าที่ เกื้

ามกลับ สีหน้าบ่

ะรู้นะ” เกื้อก

งแต่วันทำงานวันแรกๆ เพราะเจ้านั่น” พบูชี้มือไปที่กระปุกทิป เธอเริ่มงานไ

บรรดาลูกค้า VIP พบูยิ้มประหนึ่งตนเองเป็นนางงาม เธอทิ้งหางตาและโปรยเสน่ห์เต็มที่ หากถามพบูตอนนี้ เธออายไหม? ตอบได้ในทันที อายสิ เธอไม่เคยทำเช่นนี้มาก่อน แต่ครั้งนี้แตกต่าง เรือสำราญนี่ไม่ใช่บาร์เหล้

านนอก เขาเขม่นมองและเผลอหลงเสน่ห์พบูเต็มเปา ขนาดกว

ันอีกไหม?” อ

ะ” พบูตอบตามจริง หากชายตรงหน้ากดสั่งเครื่องดื่ม และเป็นหน้าที่ท

หว ตอนที่เปิดประตูเตี้ยๆ เขาไปอยู่หลังเคาน์เตอ

ดอมยิ้มกับท่าทางน

้ว!!” หลังกรีดร้องจนพอใจ พบูก็ยิ

านั้นเป็นสา

ื้อด้วย บูกลัวดีใจจ

วๆ มาไม่มีสักคนที่คิดจะแบ่งทิปให้

ทุกคืน ลงจากเรือนี่ บูซื้อบ้านหลังเล็กๆ ให้ตัวเองไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
หวงรักเมียบังเอิญ
หวงรักเมียบังเอิญ
“พบูตกงาน เลยตัดสินใจหอบเสื้อผ้าใส่กระเป๋า ลงเรือไปเที่ยวกับเรือสำราญ ที่เธอบังเอิญได้ตั๋วฟรีมาจากการเล่นเกม มันเป็นความโชคดีเรื่องเดียวที่เกิดขึ้นชีวิต ตลอดเวลายี่สิบสี่ปีของเธอ ท้องทะเลกับกลิ่นเกลือ อาจจะช่วยเยียวยาหัวใจแห้งแร้งของเธอก็ได้ ใครจะไปคิด...ทริปสุดสนุกที่วาดฝันไว้ กลับกลายเป็นบ่วงโซ่ร้อยเธอไว้จนดิ้นไม่หลุด ท่ามกลางผู้คนจากทั่วสารทิศ อาเชอร์กลับมองเห็นแค่คนคนเดียว ผู้หญิงสาว ที่สวยเหมือนกับดอกไม้ สวยสะกดสายตาเขา จนหลงเพริดไปกับเสน่ห์เย้ายวนนั่น มันไม่ง่ายเหมือนที่เคยเป็น หญิงผู้นั้นต่อต้าน จนอาเชอร์เริ่มโมโห เขาจงใจเข้าหาและหลอกล่อหล่อน พอได้ทุกสิ่งสมใจแล้ว อาเชอร์ตั้งใจจะสลัดหล่อนทิ้ง แต่มันไม่ง่ายแบบนั้นเลย...”