icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

น้องเมีย

บทที่ 4 

จำนวนคำ:1514    |    อัปเดตเมื่อ:09/06/2023

ที

่เงินจนลืมความรักความจริงใจของพี่กูล นิ่

ม้แต่ในรูปถ่าย เพราะไม่อยากพบอยากเห็นนั่นเอง แต่อาทิตย์หน้าก่อนที่จะถึงวันแต่งงาน ครอบครัวของทั้งสองฝ่ายจะมีการนัดเจอกัน วันนั้

และขอบอกไว้เลยว่านิ่

ู่แล้วนี่” โชติกากล่าวเสียงเครือและมีน้ำตาคลอเบ้า เจ็บปวดที่ต้องพูดจารุนแรงกับน้

ที่ปิดบังเอาไว้ แต่มันเรื่องอะไรกันล่ะ ที่ทำให้พี่สาวเธอถึงกับยอมแต่งงานกับคนที่ไม่เคยรู้จักกันง่าย ๆ แบ

งที่ดี เมื่อเจ้าของห้องเอาแต่พูดเจื้อยแจ้วถึงพี่สาวของเธอไม่ยอมหยุ

ิ่มตั้งคำถามหยั่งเชิง และสงสัยว่าทำไมพี่สา

รื่องงานที่จะร่วมทุนกับต่างชาติด้วย เราก็เลยได้แต่คุยกันทางโทรศัพท์ เพราะยังไ

นจะคลายออกเพราะกลัวเขาจะสงสัย ฟังแค่นี้เธอก็รู้แล้วว่าพี่สาวยังรักชายหนุ่มผู้นี้อยู่

น หนูนิ่มเลยแวะมาถามดูให้แน่ใจ เผื่อจะช่วยอะไรได้บ้าง” เธออยากช่วยเขาจ

กตัวเองแล้วกลั้วหัวเราะด้วยความขบขัน “พี่กับพี่

่มไม่อยากได้คนอื่นเป็นพี

หนูนิ่มถึงมาถามเรื่องนี้กับพี่ล่ะ ทำไมไม่ถา

มาะที่ควร “คือหนูนิ่มกำลังงอนพี่

บเรื่องที่ได้ยิน เพราะรู้นิสัยขี้งอนข

ริง ๆ เรื่องนี้ไม่ได้โกหก “แต่พี่กูลไม่ต้องถามพี่นุ่

่บอกก็ไ

อว่าเขาต้องรักษาสัญญา และเธอก็จะใช้เวลาที่เ

ับพี่สาวเป็นการส่วนตัวถึงในห้องนอน แต่ถูกย้อนกลับมาว่ามันเป็นเรื่องของผู้ใหญ

เธอจึงต่อต้านด้วยการไม่ไปร่วมงาน จึงไม่รู้ว

ยบหรูถูกเนรมิตขึ้นภายในคฤหาสน์อัครวัตร แขกที่ถูกเชิญให้มาร่วมงาน มีเพียงญา

งเราเลย เราจะได้นอน” นวพลถามเพื่อนสนิทที่อยู่ใน

่นอนด้วยท่าทางกระสับกระส่าย “ปิ่นว่านิ่มทำไม่ถูกนะที่หนีมาแบบนี้ ถึงอย่างไรพี่นุ่มเขาก็เป็นพี่สาวน

นกัน ไม่ได้รักเขาแต่ไปแ

าก็คงมีเหต

ห้ฉันรู้บ้างล่ะ ฉันจะได

ลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิ แล้วเอาหมอนมากอด “สมมุติว

ป็นฝรั่งเต็มตัว เพราะแม่ฉันเพิ่งบอกเมื่อวานนี้เอง ไอ้พวกฝรั่งหัวแดง ตาฟ้าตาเขียว ขนหน้าอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
น้องเมีย
น้องเมีย
“ชติรสรีบพลิกตัวหันหลังให้ชายหนุ่มทันทีที่เขาผละจากเธอไปยืนอยู่ข้างเตียง ควานมือไปด้านหลังเพื่อหาผ้าห่มมาคลุมร่างที่เปลือยเปล่าของตนให้พ้นจากสายตาร้อนแรงสีน้ำตาลเฮเซลคู่นั้น แต่ให้ตายเถอะผ้าห่มมันหายไปไหนวะ! ชายหนุ่มกอดผ้าห่มไว้กับอก มองทรวดทรงอวบอัดที่มีส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน เธอคือผู้หญิงที่สมบูรณ์แบบไร้ที่ติในสายตาของเขาจริงๆ คิดไปคิดมาความต้องการที่เพิ่งสงบลงไปก็เริ่มตื่นตัวอีกครั้ง เขารีบคลี่ผ้าห่มคลุมร่างให้เธอแล้วแต่งตัวเพราะกลัวอดใจไม่ไหว กลัวจะทำให้เธอเจ็บปวดทรมานจนเข็ดขยาด "ผมไปก่อนนะยอดรัก" เขาเกี่ยวร่างที่ตะแคงหันหลังให้ด้วยมือข้างเดียว แล้วโน้มหน้าไปกระหน่ำจูบที่เรียวปากอิ่มนั้นอย่างเสน่หา ก่อนจะออกไปจากห้องเขายังหยิบโทรศัพท์ของเธอมากดเข้าหาเบอร์ตัวเอง และอดไม่ได้ที่จะรั้งร่างบางมากอดแนบอกและดูดดื่มความหวานของเรียวปากอย่างอาลัยอาวรณ์ "อย่าลืมสัญญาของเราล่ะ" เธอเน้นย้ำเมื่อเขาจะจากไป เขามองร่างที่กอดกระชับผ้าห่มนวมเอาไว้ด้วยความรักใคร่อย่างเปิดเผย "ผมจะรักษาสัญญาอย่างเคร่งครัดถ้าคุณไม่ผิดคำสัญญา" "เราควรทำหนังสือสัญญาต่อกัน" "ไม่จำเป็น หน้าที่ของคุณคือเป็นตัวแทนของลิก้า หน้าที่ของผมคือห้ามยุ่งกับลิก้า ดังนั้นคุณและผมแค่ทำหน้าของตัวเองอย่างเคร่งครัดหนังสือสัญญาก็ไม่มีความหมาย" "ถ้าฉันรู้ว่าคุณยุ่งกับพี่สาวของฉันทั้งที่ฉันยอมคุณถึงขนาดนี้ เราได้เห็นดีกันแน่" เธอข่มขู่ "ผมไม่โง่เสียคุณไปหรอกยอดรัก คุณเด็ดกว่าเธอเป็นไหนๆ" "อย่ามาหยาบคายกับฉัน ไสหัวออกไปจากห้องฉันได้แล้ว" เธอหยิบหมอนปาใส่คนปากเปราะนัยน์ตาลามกด้วยความอับอายระคนโกรธแค้น”