รักร้ายคุณชายจอมหยิ่ง

ผู้เขียน: ดอกอ้อลู่ลม

บทที่ 1

จำนวนคำ:827 | อัปเดตเมื่อ：10/07/2023

เธอไม่เคยมีพ่อมีแม่เหมือนคนอื่นๆ ชีวิต

่เธออยู่ไหนทำไมเธอถึงไม่มีพ่อมีแม่เหมือนค

ลับมาหาเธอ ให้เธออดทนรอ ในตอนนั้นเธอเชื่ออย่างที

ๆ มีทั้งพ่อทั้งแม่มารับ และบ่อยครั้งที่เธอมักจะโดนเพ

ะ จนตอนนี้เธออายุ14ปีแล้ว เธอคิดนะว่าถ้าพ

อะไรอีกแล้ว เธอมีแค่ตาเพียงคนเดียวก็

ๆ แต่ตาไม่เคยบ่นเหนื่อย ตาไม่เคยให้เธอได้อด ในตอนที่เธอไม่ค่อยรู้ความเธองอแงอยากได้อะไรอยากกินอะไรตาก็จะหามาให้เสมอ แต่ตอ

ธอยังเคยขอตามตาไปเก็บของเก่าด้วยแต่ตาก็ไม่ยอมให้เธอไป ตา

ือเจ้าของบริษัทนี้สงสารตาเพราะเห็นตาขี่รถซาเล้งเก็บหาของเก่ามาหลายปี ท่านเลยสงสารเพร่ะเห็นตาแก่มากแล้ว เลยชวนตาไปทำงานเป็น รปภ ที่บริษัท เธอจำได้ดีว่

่ของเธอกับตาก็เริ่มดีขึ้นเพราะเงินเดือนท

ทกลับมาให้เธอได้กิน ตาบอกว่าที่บริษั

ยงหลานสาวเพียงลำพังก็เลยสงสาร และได้แบ

ัดเงิน จะได้เก็บเงินส่งหลานสา

ครัวใจดีคนนั้นจริงๆ

มักจะอยู่ไ

สิ้นสุดบท

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

รักร้ายคุณชายจอมหยิ่ง

ดอกอ้อลู่ลม โรแมนติก

“"มึงคิดว่ากูมีอะไรกับยัยนี่...มึงคิดได้ไงไอ้ต่อ" "ก็ใครจะไปรู้วะเห็นนั่งรถมาเรียนกับมึงทุกวัน นึกว่าเป็นเด็กมึง" "ยัยนี่เป็นแค่เด็กรับใช้ย่ากู" "เด็กรับใช้??? " "เออก็แค่เด็กที่ย่ากูรับมาเลี้ยงเพราะสงสาร แต่ไม่เจียมตัวอยากเรียนสูงๆย่ากูเลยสงสารส่งให้มาเรียนที่นี่" เขามองหน้าใบตองด้วยสายตาเกลียดชัง เขาทั้งเกลียดทั้งขยะแขยงที่ต้องนั่งรถมาเรียนกับยัยนี่ทุกวันแต่เขาทำอะไรไม่ได้เพราะเป็นคำสั่งของย่า”