icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักร้ายคุณชายจอมหยิ่ง

บทที่ 4 

จำนวนคำ:809    |    อัปเดตเมื่อ:10/07/2023

้เลยด้วยซ้ำแต่เธอบอกยังไม่พร้อมท่านเลยให้เวลาเธอและขณะที่กำลังเดินลงมาจากตึกหลังให

อ๊

หน้ารีบวิ่งหะนหลังมาดูเธอทันทีด้ว

ม่ดูเลยรึไงว่าฉั

มกับเดินไปหยิบลูกบอลที่มันเพิ่งกระแทกหัวเธอเมื่อกี้ไปคือเธอ

ขามองหน้าเธอก่อนจ

ใบตองค่ะ

ื่ออะไรฉะนแค่อยากรู้ว่าแล้ว

ญิงท่านจะให้หนูใบ

ย่าจะรับยัยนี่มาเลี้

อไม่มีแม่รึไงย่าฉัน

ธอเพิ่งเสียไปไม่นานคุณหญิงท่

ินะ" เขามองเธ

จะรับหนูใบตองมาอยู่ที

ังไงที่จะเอาเด็กไม่มีห

สาวคุณเจย์น่ะค่ะเลยอยากจะรั

ย่าคิดอะไรอยู่" พูดจบก็เขวี้ยงบอลที่เ

" เธอถามด้วยความสงสัยเมื่อเห

นหลานชายคนเดียว

้วนะว่าเธอคงไม่สามารถมาแทนหลานสาวของท่านที่เสียไปแล้วได้ ถ้าจะให้เธอมาอยุ่ที่นี่เธอขออยุ่ในฐานะคนงา

ู่ที่นั่นไหมบอกเลยว่าไม่ได้อยากอยู่หรอกเพราะมันไม่ใช่บ้านของเธอและเธอก็ไม่รู้จักใครที่นั่นเลยสักคน ที่สำคัญเธอกับคุณหญิงท่านก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกั

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักร้ายคุณชายจอมหยิ่ง
รักร้ายคุณชายจอมหยิ่ง
“"มึงคิดว่ากูมีอะไรกับยัยนี่...มึงคิดได้ไงไอ้ต่อ" "ก็ใครจะไปรู้วะเห็นนั่งรถมาเรียนกับมึงทุกวัน นึกว่าเป็นเด็กมึง" "ยัยนี่เป็นแค่เด็กรับใช้ย่ากู" "เด็กรับใช้??? " "เออก็แค่เด็กที่ย่ากูรับมาเลี้ยงเพราะสงสาร แต่ไม่เจียมตัวอยากเรียนสูงๆย่ากูเลยสงสารส่งให้มาเรียนที่นี่" เขามองหน้าใบตองด้วยสายตาเกลียดชัง เขาทั้งเกลียดทั้งขยะแขยงที่ต้องนั่งรถมาเรียนกับยัยนี่ทุกวันแต่เขาทำอะไรไม่ได้เพราะเป็นคำสั่งของย่า”