icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

แค่อยากให้รักหวนคืน

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1423    |    อัปเดตเมื่อ:11/07/2023

นบนใบหน้า หัวใจของเขาถูกโอบล้อมด้วยความรู้

ดเร็ว ก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นไปบนเตีย

มือเล็กผลักไสสุดแรง แต่พอเขาบอกว่าเป็

ะไรสนุกๆ ก

กลียดเขานัก แต่หัวใจของหล่อนมั

นรักเ

ยงแค่ได้เข้าใกล้เขาเท่านั้น อารมณ์พวก

.. คุณ

างนัก แต่หล่อนก็เห็นรอยย

อใจกับความใจง่ายข

กแบบนี้ไง ผมถึง

่อเห

่ตามใจเขาแล้ว สักวันเขาก

นตัวกลับมาครอบงำหัวใจนั้น ปากร้อ

ลืนทุกความรู้สึกออกไปจากสมองของ

านจัง พิชา

้ว จากนั้นก็ประกบทาบลงมาอีก และครั้งนี้เขาจูบหล่

ร่างกายสาวร้อนผ่าว ฝ่ามืออบอุ่นที่ลูบไล้

มืออบอุ่นกอบกุมได้อย่างถนัดถนี่ และเขาก็บี

อา... ค

ของพิริยะกำลังเสกและสา

.. ซี๊

บบนี้ทุกค

ต้านม ทุกครั้งที่หัวนมสีหวานผลุบ

อย่างบ้าคลั่ง และหล่อนก็อ่

ปล่อยร่างกายให้ดิ้นเร่าๆ สนองตอบสั

อู๊ยยยย ค

นมข้างซ้ายมาข้างขวา และก่อนที่เขาจะดูดกลืนมัน เขา

นเสีย

ียวจนต้องถูไถต้นขาเข้าหากันเพื่อระบายคว

งเสียว เสี

คุณหมอขา... พิชาเส

.. อืมมม ผมชอ

็จแล้วค่ะ อ๊า

้อมกับวางฝ่ามือลงกับเนินสวาทอูมอวบของหล

่อผมใช่ไ

า... คุณหมอ.

เขายังถูไถไปมาจนสัมผัสกับเม

ยวจนหน้าม

คุณหมอขา... เอาพิชาเถอะค่ะ ไม

ย... ผมยังไม่

ของหล่อนถี่ๆ ระรัวเร็ว จนในที่สุ

ย... ซี๊ด

ขาก็ฝังนิ้วแกร่งเข้ามาในร่องสาวถึง

ยย อ๊า.

ม่หยุดเลยพิช

ว่า ตอนนี้เขาทนต่อแรงก

่กำลังเด้งร่อนเชิญชวน จดจ่อท่อนเอ

นสีแดงเข้มก็ถูกจับถูไถกับเม็ดสวาทไป

ู๊ยยยย เสี

นเสียงแหบแห้งแล้ว ท่อนเอ็นที่แข็งชั

าววว... แน่น

ความจุกแน่นที่เกิดจากการเติมเ

. อู๊ย

ิชา อืมมม คุณรัดผมแน่น

า... อ๊า... ซี๊ดดด ขยับ...

ิยะเอาไว้ จากนั้นก็เด้งร่อนเนินสาวขึ้

ังวาน แต่ก็ยังดังน้อยกว่าเสียงครวญ

ผม... ผมจะแตกใส่คุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
แค่อยากให้รักหวนคืน
แค่อยากให้รักหวนคืน
“+++ เมื่อนางบำเรอที่คิดว่าเป็นของตายหายไป เขาจึงรู้ใจของตัวเอง +++ "จะกลับแล้วเหรอคะ" "พรุ่งนี้ผมมีนัดกับ น้องลียา แต่เช้าน่ะ ถ้าผมค้างคืนที่นี่ ผมอาจจะตื่นเช้าไม่ไหว" แววตาของเขายังคงมองหล่อนไม่วางตา "คุณก็รู้ใช่ไหมว่าถ้าผมอยู่กับคุณ ผมไม่ค่อยได้นอนเท่าไหร่ เอาเป็นว่า คืนพรุ่งนี้ผมจะมาหาคุณก็แล้วกันนะ ผมไปล่ะ" แล้วบุรุษรูปงามดั่งเทพเจ้าปั้นแต่งก็โน้มหน้ามาจูบแก้มนวลที่มีสีเลือดฝาดของหล่อนเบาๆ แต่ถึงแม้จะถูกสัมผัสเพียงแผ่วเบา แต่ไออุ่นจากปลายจมูกของเขาก็ทำให้หล่อนสะท้านไปทั้งหัวใจ ยิ่งอยู่ใกล้เขา หล่อนก็ยิ่งตกหลุมรักเขามากขึ้นทุกวันๆ "นอนพักนะ เอาไว้พรุ่งนี้ผมจะโทรหา" "ขับรถดีๆ นะคะ และถ้าไม่เป็นการรบกวนเกินไป ถึงบ้านแล้วไลน์มาบอกพิชาบ้างนะคะ พิชาจะได้รู้ว่าคุณถึงบ้านโดยปลอดภัยน่ะค่ะ" เขาระบายยิ้ม ซึ่งมันเป็นรอยยิ้มที่มีเสน่ห์เหลือเกิน ไม่มีผู้หญิงคนไหนห้ามใจไม่ให้ลุ่มหลงคุณหมอหนุ่มรูปงามอย่างพิริยะได้หรอก โดยเฉพาะหล่อน ที่หลงใหลเขาจนหัวปักหัวปำเลยทีเดียว "ถ้าผมไม่ลืมนะ" หล่อนหน้าเจื่อนลง ก่อนจะฝืนยิ้มตอบรับเขาออกไป "ถ้าลืมก็ไม่เป็นไรค่ะ" คำตอบของเขาตรงไปตรงมา ไม่เคยรักษาน้ำใจของหล่อนเลย แต่ก็อย่างที่เขาเคยบอกเอาไว้นั่นแหละ เขาจะทำทุกอย่างตามความรู้สึก ดังนั้นถ้าหล่อนรับไม่ได้ก็เดินออกไปได้เลย เขาอนุญาต... แต่หล่อนก็ยังไม่ยอมไปไหนเสียที... ยังคงอยู่เป็นนางบำเรอของเขา รอเสี้ยวเศษความใคร่จากเขาอย่างไร้ยางอาย”