icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

โซ่ผูกรัก

บทที่ 4 ยัยขอทานสกปรก

จำนวนคำ:2183    |    อัปเดตเมื่อ:02/08/2023

ร์

ญิงคนนึงที่ยืนขวางทางเดินไม่ยอมขยับตัวไป

...

ะ!!!" ผมเอามือผลักยัยนั่นให

ลับไปมองก็เห็นยัยนั่นที่ผมผลักเมื่อครู่น

กรังเกียจเพราะดูสารรูปแล้วน่าจะมาสมัครงานเป็นพวกแม่บ้านมากกว่าเป็นนักศึกษา ผมมองดูเสื้อผ้าที่ยัยนี่ใส่แล้วรู้สึกขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูกผ้าขี้ริ้วบ้านผมยังดูดีกว่านี้เลย และพอมานึกถึงเหตุกา

งรังเกียจและหงุดหงิดก่

ซึ่งเป็นผู้อำนวยการของมหาลัยแห่งนี้ลุงคเชนทร์เป็นคนสนิทของย่าผมเองที่ท

ุงจะเห็นผมยืนอยู่

ลืออยู่บังคับให้ผมมาท่านบอกว่าผมควรจะทำตัวให้เหมือนนักศึกษาคนอื่นๆอย่าทำตัวเหนือคนอื่นถึงจะเป็นหลานของท่านซึ่งเป็นเจ้าของมหาลัยแต่ก็ต้องทำตามกฎระเบียบของมหาลัยอย่างไม่มีข้อยกเว้น ไอ้ตอนแรกผมก็กะจะทำเนียนไม่มาแกล้งป่วยไม่สบายปวดหัวตัวร้อนแต่เหม

ครับ เชิญคุณธี

แค่เซ็นเอกสารแค่สองสามแผ่นไม่ถึงห้านาทีมันใช่

ออกไปก็ชนเข้ากับใครบา

ก!!

ก่อนหน้านี้ยังไงล่ะแต่รอบนี้ไม่ล้มคงเป็นเพราะไม่รู้ว่าจะเป็นผมมั้งถ้ารู

าะไม่ชอบหน้าเท่าไหร่ ผู้หญิงอะไ

ล่าเราไม

ู่ว่ามองย

เราข

เอย.

อกมาแล้วชนกับฉัน ฉันชนเข้ากับแผงอกของเขาเต็มๆกลิ่นตัวของเขาที่ฉันไม่ได้ตั้งใจจะสูดดมฉันยอมรับว่าตัวเขาหอมมากและที่สำคัญมันเหมือนกับว่าเขากอดฉันโดยที่เขาไม่รู้ตัวหรือฉันคิดเข้าข้างตัวเองก็ไม่รู้มันทำให้ใจของฉันสั่นไปหม

านะ" ท่านผู้อำนวยการบอกกับฉ

นูได้เรียนต่อหนูสัญญาว่าจะตั้งใจเรี

กษาอยู่กันเยอะแน่ๆ ฉันเดินมาเรื่อยๆเพื่อหาหอพักที่ราคาไม่แพงและปลอดภัย ฉันเดินหาอยู่หลายชั่วโมงแต่ก็ไม่มีที่ถูกใจ ถูกใจในที่นี้ของฉันก็คือราคาถูกและปลอดภัย แต่เท่าที่เดินหาดูมันมีแต่ราคาแพงๆทั้งนั้น จนกระทั่งฉันเดินเข้ามาจนสุดซอยก็เจอกับป้ายห้องว่างให้เช่าราคาสองพันห้าร้อยบาท ฉันไม่รอช้ารีบเดินเข้าไปติดต่อทันที และในที่สุดฉันก็ได้ที่นอนแล้วมีห้องว่าง

ร่พอนับแล้วเหลือแค่ไม่กี่พันฉันต้องรีบหางานทำให้เร็วที่สุดเพราะไม่อย่างงั้นฉันคงไม่มีเงินจ่ายค่าหอเดือนหน้า แม้ว่าก่อนหน้านี้พ่อบอกว่าสิ้นเดือนพ่อจะส่งเงินค่าใช้จ่ายมาให้แต่ฉันบอกพ่อว่าไม่ต้องส่งมาให้ฉันฉันจะทำงานหาเงินใ

ฉันเริ่มต้นหาจากในซอยที่ฉันพักเผื่อโชค

พนักงานจ

่าฉันเคยจัดดอกไม้ไหมก็เคยมาบ้างเพราะเวลาที่โรงเรียนมีงานประจำปีหรืองานอะไรก็ตามแต่ฉันจะไปช่วยคุณครูจัดดอกไม้ทุกงานแต่นั่นมันเป็นการจัดดอกไม้ในโรงเรียนจัดแบบเด็

นนนนนนน

ึงขับมาด้วยความเร็วเหมือนจะชนฉันด้วยความที่ฉันตกใจทำให้ฉันหยุดยิ่งอยู่กั

ดดดดดด

ดประตูรถดังขึ้นพร

กูไม่อยากเข้าไปนอนในคุกข้อหาขับรถชนคนตายนะเว้ย!!!!"

ีร

ขอทา

ยปากหมาแบบนี้คะไ

เปิดรับโบนัส

เปิด
โซ่ผูกรัก
โซ่ผูกรัก
“"ไปเอาเด็กออกซะ" "ธีร์" ฉันไม่คิดว่าจะได้ยินคำพูดนี้จากปากของเขา "ได้ยินไหม ไปเอาเด็กออกซะ" "เราทำไมได้ลูกไม่ผิดเราทำร้ายแกไม่ได้" "แต่ฉันไม่ต้องการเด็กและก้ไม่ต้องการเธอแล้วด้วย" " ธีร์อย่าบังคับให้เราทำแบบนี้เราขอร้องเด็กในท้องแกคือลูกของเรานะ แกอยู่ในนี้" ฉันพยายามเอามือของเขามาจับที่หน้าท้องของฉันเผื่อเขาจะสัมผัสได้ถึงลูกแต่เขากลับสะบัดมือออกอย่างไม่ใยดี "ฉันบอกว่าไงว่าฉันไม่ต้องการเด็กและตอนนี้ฉันก็ไม่ต้องการเธอด้วย ไปเอาเด็กออกซะจากนั้นเธอกับฉันเราไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีกสี่ปีที่ผ่านมาฉันจะชดเชยเป็นเงินให้" เขาพูดพร้อมกับหยิบเงินในกระเป๋าทั้งหมดที่มีแล้วโยนใส่หน้าฉัน "ไม่เราไม่ต้องการเงินเราแค่ต้องการธีร์ต้องการลูก ขอร้องล่ะอย่าใจร้ายกับเรากับลูกเลยนะเราขอร้อง ฮึก ฮึก" ฉันร้องไห้พร้อมกับก้มลงกราบแทบเท้าเขาเพื่อขอร้อความเห็นใจ "เราอยู่ไม่ได้ถ้าไม่ธีร์ ฮึก ฮึก ฮืออออ แต่ถ้าธีร์จะบังคับให้เราทำร้ายลูกเราขอตายพร้อมกับลูกเลยดีกว่า" ฉัพยายามหาคำพูดเพื่อให้เขาเห็นใจแต่ดูเหมือนเขาจะไม่เห็นใจเลยสักนิดทำไมเขาใจร้ายได้ขนาดนี้ "นั่นมันเรื่องของเธอจะอยู่หรือจะตายก็เรื่องของเธอ"”