ย้อนเวลาเปลี่ยนวาสนารัก

ิธีทำให้หมิงเยี่ยพอใจจ

หลบออกไปด้านนอก เขาย

แหน่งของเจ้าบ้านอย่างไม่ถือสา ทั้

ยงเพื่อจะคว้าในสิ่งที

่ของมู่เหยียนจงแล้ว มันยังขยับมานั

ป็นคนที่มาอาศัยเพียงชั่วคร

ทั้งร่างสั่นสะท้านด้วยโทสะ นางบังคับสีหน้าต

เอ่ยปาก ปล่อยให้บิดายกยอปอปั้นคนเจ้าเล่ห์ผู้นี้

ำก็นึกแปลกใจ มิใช่ว่ามู่เหยียนจงกล่าวว่าบุตรสาวช่างพูดช่างเจรจา

ยังดรุณีน้

่านมู่มาหลายคำ ไม่คิดว่าหญิงงามที่นาย

าววับ มันยกจอกช

ึกสงสัยว่าท่านเป็

ุษย์ห

สุด นางสะอิดสะเอียนถ้อยคำอ่อนหวานเหล่านี้

นที่อยู่ห้องข้างนางด้วยคำพูดเดียวกันหรอกหรื

เอาใจใส่มากกว่าสตรีอื่นอยู่บ้าง จึงทำให้ดูงามกว่าผู้อื่นเล็กน้อย” กล่าวจบนางก

่ในเรือนมีคนดูแลเห

่งสาวงามจะเป็นข

ีดเผือด นึกอยากตีบ

วันที่เขาต้องการให้นางใช้ความงามมัดใจขุนนางผู้นี้ นางกลับเอ่ยอ้

ขาเป็นอั

ยเบื้องหน้า ก็ยิ่งรู้สึกชมชอบนางยิ่งกว่าเด

ระหนึ่งต้องการล่อลวงให

ล่องใต้มามาก ก็เกรงว่ายากจะหาใครเทียบ” มันเอียงคอก่อนจะจุดรอยยิ้มที่มุมปาก “เ

วช้าสามาน

จนมันหยุดหายใจ? เพ้ย! เจ้ามันมากตัณห

งภาวนาถึงลี่ลี่ หวังให้สาวใช้คนสนิทพาหยวนเซิ่งเจ๋อมา

บ้านเดินเข้ามาใกล้ เขาค้

ไว้หรอกหรือว่าวันนี้บ้านสกุลมู่มีแขก

ะกล่าว “แต่ว่านายท่าน คนที

ดพะอมและความรู้สึกย่ำแย่ในอกปลิวหายเพียงได้ยินชื่อ

วร้ายต่างๆ นางจึงยังไม่ได้พบเขา มิคาดพบกันครั้งแรกกลับกลายเป็นสถานการณ์

ยวนเข้ามาสิ ข้

งยหน้ามองนาง

...หลิงเอ๋อร์

พยักหน้ารับด้

และคิดว่าคงจะดีไม่น้อยหากจะรับมื้อเย็นด้วยก

ัวเราะออกมาเบา ๆ ด้วยท่าทีรื

นปึ่งให้พี่หยวนอยู่

มาต้อนรับท่านหมิงเลยไม่ได้บอกท่านพ่อไว้ก่อน

ิทสนมกับเด็กหนุ่มแซ่หยวนถึงขั้นเรียกขานกันว่าพี่ มิใช่ว่าก่อนหน

าหมิงเยี่ยถูกใจบุตรสาวเขาหรือไม่ ครั้นหมิงเยี่ยถูก