บุตรชายตัวน้อยของบัณฑิตจาง 3

งแต่ก้าวเท้าเข้ามา ตู้หนังสือถูกจัดวางด้วยความเป็นระเบียบเรียบร้อย ภาพวาดต่าง ๆ ที่เขามองไม่ออกและไม่

เจ๋อ อู๋หมินและจางอี้หมิงเดินไปหยุดอยู่ตรงข้างหน้าโต๊ะทำงานอย

้ายจึงเดินตามทหารเข้ามาหยุดอยู่ข้าง

ะท่าน

ไปนั่งเถอะ พวกเราค

เป็นคนแรกที่เดินไปนั่งใกล้กับที่ประทับ ถัดมาเป็นจางอ

ใดเจ้าถึงรู้วิธีการช่วยเหลือท่าน

ะไม่เคยพบเห็น แม้แต่เห

รลบหลู่พระเกียรติท่านอ๋องหรือไม่ขอรับ” จางอี้เทามีสีหน้าวิตก

ิดาของเด็กคนน

เขาเป็นบุตรชาย

ีสติและอ่อนน้อมในคราวเดียว” หนิงอ๋องเอ่ยชมเด็กน้อยตรงหน้าด้วยน้

้าชื่อจา

จึงรู้วิธีการรักษาท่านอาจารย์ ข้าหรือท

..ข้า

ตายของตนเอง ครั้งที่เป็นอานนท์ตัวเขาเคยอาหารติดคอ ทรมานแทบตายถึงขนาดว่ายังจำความรู้สึกน

่าจะเป็นการผายปอด การช่วยคนอาหารติดคอ การรักษาเบื้องต้นหากโดนน้ำร้อนลวก การช่วยคนที่โดนไฟฟ้าช็อต การถูกง

รอฟั

นเมืองหลวงอาหารติดคอแล้วมี

อนแล้ว

ก็จำมาเช่

อี้หมิงตอบพ

้องมองมาและเพียงแค่แย้มพ

มแหละมั้ง... เฮ

้เจ้ามีความผิดอันใด” หนิงอ๋องเอ่ยถามต

ชมหรือกำลังตำห

ายของข้าเลยขอรับ หากต้องได้รั

บโทษแทนบุต

งโกรธเช่นนั้นจึงรีบลุกขึ้นไปนั่งคุกเข่าอยู่ตรง

น้อยตรงหน้าและอย่าได้เข้ามาสอดแทรก” หนิงอ๋องโบกมือหนึ่งค

โทษจะร้ายแรงกว่าเดิมเท่าตัว ดังนั้นจางอี้

พระที่นั่งของท่านอ๋อง เอาเถอะ หากบอกว่าจะสอนก็แค่สอนน

๋องสั่งส

กำลังของตนเองด้วย ในวันนี้หากคนที่อยู่ในห้องอาหารมิใช่ข้าแต่เป็นองค์ชาย ท่านอ๋อง เชื้อพระวงศ์ หรือแม้แต่ผู

นอาจารย์คงจะ....” จางอี้หมิงเอ่ยละไ

เหตุทำให้ท่านอาจารย์อาการหนักมากกว่าเดิม โทษนั้นจะตกมาอยู่กับตัวเจ้า ทั้งที่ในคราแรกความผิดนั้นอาจจะไม่ได้เกิดมาจากเจ้าแม้แต่น้อย เจ้ายังทำให้คนอื่นที่ช่

อยเข้า

้ช่วยชีวิตท่านอาจารย์ของเราไว้ รวมทั้งได้ทำหุบเขาเดียวดายให้ข้าได้ลิ้มรส เช่นนั้นข้า

ทนขอรับ มีเพียงเจตนาบริสุทธิ

องผู้ใด เจ้าจงเอ่ยมา ข้ายินดีมอบให้ท

และความช่วยเหลือนั้นจะเป็นสิ่งที่ท่านอ๋องสามารถให้ได้ขอรับ” จางอี้หมิงเอ่ยควา

ตรชายได้ดียิ่ง เหตุใดถึงได้เจ้าเล่ห์ตั้งแต่เด็กเช่นนี้ ข้าชักอยากรู้จักเจ้าใ

้ายมายังหมู่บ้านหลัวถง ตัวข้านั้นเคยเป็นอาจารย์สอนในสำนักศึกษาท

ี่สิ” หนิงอ๋องกวักมือเรียกจางอี้หมิงให้ลุกไ

เจ้าต้องการความช่วยเหลืออันใดก็ตาม เจ้าสา

น้อยๆ ของเด็กชายตัวน้อย หยกสีมรกตสวยสด มองอย่างไรก็ม

าติที่แล้วทำให้เขาจำได้ว่าหนี้ที่ช่วยชีวิตเทียบเท่าขุนเขา ชดใช้เช่นไรก็ไม่มีวันหมด คนโบ

มิงโค้งตัวและเดินกลับ

นเต้นแล้ว เช่นนั้นก็มาคุยกันถึงเ

นคุยถึงกำหนดส่งน้ำตาลผัก รวมถึงสั่งซื้อเก

ากเรื่องจำนวนของเกลือผัก แต่กลุ่มการค้าหลัวถงจะผลิต

ารย์ฟื้นแล้วและอาการดีขึ้น เพียงแค่อ่อนเพลียเล็กน้อย

านอาจารย์คงอยากขอบใจเจ้า ส่วนพวกเจ้าที่

งออกนอกห้องไป ปล่อยให้ทหารเข้ามาเชิญบุคคลที่เหลือ

กพูดอันใด หนิงอ๋องพาเด็กน้อยเดินลัดเลาะไปอีกเรือนหนึ่งซึ่งอยู่ไม่

ดีขึ้นแล้วหรือไม่” หนิงอ๋องเอ่ยถามด้วยความเ

่านอาจารย์กึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนเตียง ตัว

้วพะยะค่ะ ขอบพระทัยที

อี้หมิงที่ยืนอยู่ตรงนี้ต่างหากเล่า” หนิงอ๋องเอ่ยแก้ไขความเข้าใจผิดใ

ิ่งใดที่ข้าสามารถตอบแทนเจ้าได้ขอจงบอกมา ข้าชื่อเทียนอี้ เจ้าเรียกข้าว่าอาจารย์เทียนได้” เทียนอี้เอ่ยขึ้น เข

สิ่งตอบแทนให้กับข้าแล้วขอรับ ท่า

ล้วท่านอ๋องทรงตอบแท

ขียวที่เพิ่งได้รับจากอ๋องหนุ่มแสดงให้ท่านอาจารย์เทียนได

ยกนั่นมิใช่

้นก็ดียิ่งแล้ว” หนิงอ๋องเอ่ยขัดคำพูดของ

หรือไม่ขอรับ” จางอี้หมิงนึกขึ้นได้ว่าตนเองเห็นแผลท

าต้องการรู

ุใดจึงไม่ทำแผลพันผ้าไว้เล่าขอรับ ข้าขออภั

เดินกะเผลกอยู่ทุกวันนี้ ในตอนแรกเพียงโดนหินบาดตอนที่ข้าไปอาบน้ำที่ลำธาร แต่ไม่ว

หากปล่อยไว้เช่นนี้อีกต่อไปขาอาจจะเน่าและลุกลามได้ แต่โรคทั่วไปมันก็มีตั

ร่างกายกับผอม คอแห้งทำให้ดื่มน้ำบ่อย ปัสสาวะบ่อย หิวบ่อย ตาลาย ค

้นหรือว่าข้าป่วยเป็นอันใด หมอของจวนอ๋องเพียงบอกข้าเป็นโรคธาตุลมบกพร่อง” เ

ป็นโรคเบาหวาน เอ้อ ข้าหมายถึงโรคที่เกี่ยวกับตับ ในเลือดของท่านอาจารย์มีน้ำตาลมากเก

เสียมารยาท อาการแทบจะตรงตามกับที่เคยหาข้อมูลม

งได้ขอรับ เพียงท่านอาจารย์แบ่งอาหารออกเป็นสี่มื้อต่อวัน มื้อละนิดหน่อย

์เน็ต ทำอย่างไรได้ คนอย่างอานนท์ไม่ใช่หมอ เป็นแค่พนักงานขายอาหารตามสั่งเท่านั้น แต่ค

ได้เช่นไรว่าคำพูดของเจ้า

ขึ้นหากมีมดมาตอมน้ำที่ปล่อยเบานั้น ก็หมายความว่าข้าพูดถูกขอรับ” จางอี้หมิงอธิบายและมองไปยังส่วนกลางลำตัว

ะทำตามที

ี่ยมท่านใหม่” หนิงอ๋องเอ่ยบอกท่านอาจารย์เทียนอี้แล้วเดินจ

กเจ้าก็กลับบ้านเถิด” หนิงอ๋องเอ่ยเสร็

อง โดยที่อู๋เจ๋อกับอู๋หมินได้เก็บอุปกรณ์ทุกอย่างที่ห้อ

าจารย์เทียนอี้ซึ่งหายป่วยแล้วเดินวนไปเวียนมาอยู่นาน ท่านอ๋องถึงกับเอ่ยเตือนให้อาจารย์ของตนเองนั่งลงเพราะเขาเวียน

งขอรับ” ทหารหนุ่มแจ้งผล เขาค้อมศีรษะแ

ั่นให้ไปก็คงเป็นเพราะ...” ท่านอาจารย์เทียนอี้พูดเส

งน้อยได้เพื่อนที่ฉลาดเช่นนี้ ได้จางอี้เทาสั่งสอนเช่นที่เขาได้สอนสั่งบุตร

น้อยจางอี้หมิงถูกรายงานเข้ามาเกือบทุกวัน คิดว่าตำแหน่งอ๋องที่ได้รั

ิ่งเหล่านี้มันเกินที่เด็กอายุเพียงห้าขวบปีจะคิดได้ อ๋องน้อย บุตรชายของเขาอายุสิบปีที่ถือว่าฉลาดและอัจฉริยะ ยังไม่มีความรู้ความสามารถเช่นจาง

จะซ่อนความสามารถอันใดไว้อี