icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สาวน้อย...มือสอง

บทที่ 6 ตอนที่ 6 คนในความทรงจำ Past 2

จำนวนคำ:1212    |    อัปเดตเมื่อ:08/08/2023

การหอมแก้มเป็นของรางวัล ก่อนที่เขาจะ

ไหว เพราะยังมีผู้หญิงอีก หลาย ๆ คน

าเธอหน้าไม่อายบ้างล่ะ ไปให้ท่ารุ่นพี่บ้างล่ะ แต่คนพูดด่าทอเหล่านั้นไม่สามารถทำให้ขวัญจิราย้ายโรงเรียนเลยแม้แต่น้อย เธอร

้องเกี่ยวกับสิ่งที่ไม่มีประโยชน์ต่อตนเอง และช่วยบิดามารดาแบ่งเบา

ริ่มเข้ามหา’ลัย ก็ทำให้ได้เ

เป็นผู้หญิงที่เรียบร้อย (รึเปล่า) แต่เธอชอบแต่งตัววาบหวิว คนที่สาม กระต่าย หรือ ตมิสา เป็นลูกสาวเจ้าของค่ายมวย คนท

มัยที่ขวัญจิราเรียนมหา’ลัย เธอเลยได้เพื

กตาของเธอเริ่มหนักอึ้ง เจ้าตัวเริ่มข่มใจไม่ไหวก

นรุ่งข

อยู่บ้านเท่านั้น ตั้งแต่เธอเรียนจบมา ก็ไม่เคยได้ออกไปทำงานข้างนอกเหมือ

ก็เปิดปากพูดกับขวัญนิภา ในระหว่างที่ท

าต่าง ๆ ด้วยตัวเอง” ขวัญนิภาเองก็เห็นด้วย เพราะหล่อนไม่

ลกภายนอกเลย ขวัญอยากมีชีวิตของตัวเอง วันไหนที่ขวัญไม่มีแม่

าก็ห่วงนักห่วงหนาว่าเราจะเป็นอะไรไป” ขวัญนิภาเอื้อมแขนมา

วัญจะออกไปหางานเอง” เจ้าตัวพูดเด็ดขาด และม

ันนี้เราจะไปเดินห้างฯ กับแม่ไหม เดี๋

มีที่ไหนเปิดรับสมัครพนักงานบ้าง” หญิ

“แม่ไม่เข้าใจเลยว่าลูกสาวของแม่ไปทำยาเสน่ห์อะไรต

จะสามสิบแล้วค่ะ” เจ้าตัวกล

แม่ไว ๆ ซิ แม่อยากอุ

ุยกับแ

ไปล้างเก็บไว้ให้เรียบร้อย ทำเอามารดาของตนงงเป็นไก่ตาแตก

อะไรกัน ถึงไม่ยอมมีลูกเสีย

รรพสินค้าแ

ขวัญจะขอตัวไปเดินเล่นหน่อยน่ะค่ะ” เมื่อมาถึง ห้างฯ เจ้าตัวก็ขอกชอร ปลีกตัวออกมาจ

อเกิน” ขวัญนิภาเองอดที

ะ นาน ๆ จะได้ออกนอกบ้านเสียที” กชอรเองก็อดสงสาร

เปิดรับโบนัส

เปิด
สาวน้อย...มือสอง
สาวน้อย...มือสอง
“*** เนื้อหาบางส่วน *** ปลายนิ้วหยาบแตะลงบนกางเกงชั้นในของขวัญจิราอย่างเบา ๆ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วถูขึ้นลงไปมาระหว่างร่องสาวของเธอ ในขณะที่หญิงสาวนั่งจนตัวเกร็ง เพราะเธอไม่เคยรู้สึกยินดีและเต็มใจขนาดนี้มาก่อน "อ๊า! อ๊ะ! อ๊ายยย" คิรากรถูปลายนิ้วขึ้นลงตามจังหวะจากช้าไปเร็ว จนทำให้หญิงสาวหลุดครางเสียงดังออกมาด้วยความเสียว "พี่ขอนะขวัญ" เขากระซิบบอกหญิงสาวที่ตอนนี้นั่งหลับตาพริ้มพร้อมกับขบเม้มริมฝีปากของตนเพื่อกลั้นความเสียวนั้นเอาไว้ ขวัญจิราพยักหน้าตอบเขาแทน เพียงแค่นั้นเขาก็จับกางเกงชั้นในของเธอหลุดออกจากขาขาว ๆ ของเธออย่างเบามือ”