ท่านอ๋องโปรดมอบหนังสือหย่าให้ข้าเถิด

เพียงแต่มองกระดาษในขณะที่ทุกคนเงียบกริบเขาก็ก้มลงหยิบพู่กันแล้วตวัด

ยียนได้พบคนผู้นี้ แม้ว่าใ

ล่อวัวตายควายล้มได้ขนา

้เขาไม่เห็นปากที่อ้าขึ้นด้วยความตกตะลึง

แล้ว ใบหน้าหล่อเหลาของเขาช่างเย็นชาประดุจน้ำแข็งของจริง ผิวพรรณขาวเนียนประดุจกระเบื้องเคลื

้านใน ความรู้สึกนี่มันอะไรกัน เหมือนว่าหยาง

็นชาและน่า

จเบา ๆ เอาเถิดเขาไม่ไว้หน้านางจริง ๆ

องฉีไป่

หน้าสีหน้าเขาเองก็มิสู้ดีนักที่พร

ับพร

ยียนเอ่ยกั

หาเรื่องไม่อยากแต่งจนออกน

ือนจะเดินจากไป หยางจื่อเหยียนไม่ยอมแน่ ถึงเขาจะไม่เตะเกี้ยวเจ้าสาว ถึง

นจากไปนางพลันคว

่อนท่

ากอาภรณ์สีแดง พบว่ากระทั่งเล็บของนางยั

นชมสตรี เขายกยิ้มหยันแ

งกับข้าตอนนี

รงหน้าต่างหน้าแดง กระทั่งแม่สื่อยั

ือนหอของข้

ระเตรียมไว้แน่ด้วยไม่มีคำสั่งอันใดจ

เรือนพักท่านอ๋องอยู่ท

องนางให้ได้ เพื่อที่การแต่งงานตามรับสั่งครานี้จะเสร็

่อเหยี

่าง แต่ท่านลงนามในหนังสือแต่งแล้ว ต่อไปก็ทำให้เสร็จ

จู่ ๆ พลันเกิดความสนใจในตัวของหยางจื่อเห

งยางอาย และยังทำทุกทางเ

งานฝ่าบาท ข้าไม่ได้อยากแต่งกับท่าน และสัญญาว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยว เช่นนี้ดีหรือไม่

กแต่งเธอก็แค่สนองความต้องการของเขา ดวงตาคมคู่นั้นมองน

นำทางเร็วข

้ตัวเหรอว่าหล่อแค่ไหน แค่จ้องคนก็ทำเอาใจสั่นแล้ว

อ๋องแปดในยามนี้กลับจับมือของหยางจ

องเขาผ่านผ้าแพรสีแดงที่คลุมหน้าตนเอง ท่าทางการเดินนี้ช่างมั่นคงและองอาจ แผนหลังกว้างเหยียดตรงแข็งแรง

้คือสามีของตัวเอง เขาเพิ่งลงลายมือในหนังสือสมรสต

ายคนนี้ช่างเก

ดประตูผลักนางเข้าไปในห้อง แม่สื่อวิ่งตามมาตั้งแต่เม

ันชั่งสำหรับเปิด

มคล้ายกับโกรธผู้ใดมาสิบชาติแล้วใช้คัน

ด้พบว่าบัดนี้อ๋องแปดคล้ายกำลังตกตะลึงไปแล้ว หยางจื

นเองที่เขาโยนคันชั่งทิ้งอย่างไม่แยแส สีหน้าของเขา

คลับคล้ายว่าตนเองถูกแรงดึงดูดบางอย่างดูดเขาเข้าไปในนั้น กระทั่งเขาเผลอลืมตัวไปชั่วขณะ ความจริงเข

กเรือน แต่การส่งบุตรอนุของกั๋วกงมาก็เท่ากับว่าฝ่าบาทหวังให้เขาอับอายที่ต้องรับ

ิมีผู้ใดได้พบเห็นใบหน้าของนาง บ่าวในจวนก็มีไม่กี่คนเ

ป็นสตรีที่งามล่มเมืองผู้หนึ่ง แต่ผิดแผกอยู่บ้างคนทั่วไปหากว่ามีบุตรสาวที่โฉมงามเช่นนี้ แม้ว่าจะ

เรื่องนี้ต้องมีเงื่อนงำเป็นแน่ แต่เมื่อคิดถึงชาต

้องการให้ผู้ใดพบนางและสู่ขอนาง

่เอง ทว่าลูกไม้ต่ำต้อยเช่นนี้ฝ่าบาทประเมิน

บาทกลับไปยังวังหลวงรายงานว่าเขาได้ร

ไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้อีกราวกับว่ามันเป็นเพียงสายลมที

งสือ คืนนี้ข้

อร

กี่ก้าว พ่อบ้า

บ่าวจัดเรือนใด

อวี้เ

ให้มากที่สุด อย่าได้ปล่อยให้นางม

ม่นานจะมีซื่อจื่อตัวน้อยส่งเสียงในจวน คิดไม่ถึงว่าเขาจะรังเกียจนางมากเพียงนี้