icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์กลของคนรักเก่า

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1406    |    อัปเดตเมื่อ:12/08/2023

เตรียมเก็บของใส่กล่องที่เธ

ปอยู่หอหญิ

ญช์ได้ยินคนในห้องคุยกันตอนวิชาเรียนรวม เลยบากหน้าเข้าไปขอแจมอยู่ด้

างเดิม เพราะย้ายเข้าและออกได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น ยิ่งเด็กที่ไม่ชอบท

ของอยู่นั่นเอง มีเสียงเคาะประตูพร้อมกั

งไวท

ียบไปอึดใจเดียวแล้วเดินไปที่ประตูห้อง เธอ

มีอะไรหร

ลับมาว่า "มีคนฝา

ป็นผู้จัดการห้องชุด ที่ทำหน้าที่คอยดูแลความเรียบร้อยแล

้นมาแล้วก็บอกกลับไปว

่อนส่งสายตามองมาที่กล่องข้าวของที่นำมาส่งให้เธอถึงที่ห้อง ท่าทางขอ

ธอก้าวถอยหลังเข้าห้องไป ก่อนจ

ีกหนึ่งคัน ของพวกนี้มาจากใครไม่ได้หรอก ต้องเป็นของสมนาคุณจากพระพา

ู้ว่าต้องทำแบบนี้ถึงจะรอ

นา มัดมือชก

ติดต่อกับเขา มองนิ่งอยู่แบบนั้นอึดในก็ค่อยตรงไปจัดแจงปิดเครื่อง

่ใช่แค่โทรศัพท์มือถือตัวใหม่ราคาแพงแสนแพง สร้อยและเงินสดจำน

บพระพายต้องเข้ามาข้องเกี่ยวกันไม่ไ

ปดาห์

าโดยตลอด งานหรือกิจกรรมอะไรก็ตามแต่ที่ไม่ได้เกี่ยวข้องกับเรื่องเร

ะค่า

ให้สายรหัส

ค่าแต

นอน ปีก่อนนั้นเธอเลยเลี่ยงด้วยการบอ

เชื่อเธอเลยสักคน ทุกคนมองหน้าตาของเธอ มองผิวพรรณ ฟังน้ำเสียง ฟังคำพูดจาของเธอแล้ว ทุกคนต่

าง แล้วเธอก็ตัดสินใจหนีปัญหา

กับหมายหัวเธอเอาไว้ และเมื่อขึ้นปีสองก็ดูเหม

งิน! แล้วหนีประชุมเชียร์ของคณะ! หนีงานเลี้ยงส

รุ่นพี่ร่างสูงใหญ่ผิวดำแดงที่ใช้เก้าอี้ของโต๊ะกินข้าวตัวหน้าสุดเป็นสเตจ

คณะก็ถูกดักที่หลังห้องบรรยาย แล้วโดน

สายตามหาโหด ก็ต้องก้มห

้ และเมื่อต้องอยู่ในสายรหัสที่เป็นของพี่ว๊าก คนที่ยืนตะเบ็งเสียงถามอยู่นั่น

บัตรพี่อ

นพี่รหัสของเธอบอกด

แต่พี่สามก็รีบแย้งก่อนเธอจะได้

้าหน้าผม พี่ก็ออกให้หมด อ้อ ค่ารถทั

ในตอนท้ายของประโยคก็ยิ้มแ

วันงานบา

ติ จนหมดวัน รุ่นพี่ที่ถูกกำชับมาให้ตามเธอไว้ตลอด

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์กลของคนรักเก่า
เล่ห์กลของคนรักเก่า
“เพราะเหตุการณ์ในค่ำคืนงานเลี้ยงบายเนียร์คืนนั้น เลยทำให้วลัญช์ต้องกลายเป็นคนรักของตัวตึงในมหาวิทยาลัยอย่างพระพาย ภายใต้เงื่อนไข 'เรียกต้องมาหา ห้ามรัก ห้ามเรียกร้อง' ข้อห้ามพวกนั้นพระพายตั้งมันขึ้นเอง และผู้หญิงทุกคนที่อยากเป็นของเขา ต้องรับข้อแม้พวกนั้นให้ได้ด้วย แต่วลัญช์ไม่ได้อยากเป็นของเขาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนี่ เธอต้องทำแบบนั้นด้วยหรือไง”