icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ฝืนชะตาหวนคืนมารัก

ฝืนชะตาหวนคืนมารัก

ผู้เขียน: Ocean Books
icon

บทที่ 1 เทศกาลหยวนเซียว

จำนวนคำ:1173    |    อัปเดตเมื่อ:11/08/2023

งวาน กระจ่า

กรีดร้อง เปล่

ำราม ก้องสะเท

ะหนึ่งผ่าลง

โพลนส่งกลิ่นหอมฟุ้งกำจายทั่วเมือง ย้อมนครหลวงฉางอ

ที่ 18 เดือน

่ประดับประดาด้วยโคมหลากสีสัน ผู้คนจำนวนมากต่างถือโคมไฟกระดาษเดินไปมา

้าประตูปักด้วยตัวอักษรสีทองว่า ‘หยาง’ อย่างหร

อกเหลียนฮวากลางสระที่ติดกับศาลาริมบึงส่งกลิ่นหอมจางๆ กลางสวนหย่อมประดั

ัดเตรียมโดยหยางลี่อิน ฮูหยินเพียงหนึ่งเดียวของจวน หญิงสาวมีอายุยี่สิบหกปี นางสวมใส่ชุดฮั่นฝูสีขาวอ่อน เผยเนินอกส

อย ผิวพรรณขาวนวล ดวงตากลมโตสุกใส ใบหน้าผัดแป้งและเขียนคิ้วเล็กน้อย แต่โดยรวมแล้วแสดงให้เห็นถึงความงด

รียวเล็ก สวมใส่อาภรณ์สีเขียว วิ่งเข้ามาด้วยความเ

พวกนี้ให้บ่าวท

่อินจึงกึ่งผลักกึ่งประคองพานางไปนั่งบนเตีย

ให้บ่าวจัดการเ

วว่าข้าอยากจัดเตรีย

ื่อนายท่านมาถึงแล้วฮูหยินเกิดเหนื่อยล

้นอย่างห่วงใย นางเป็นเด็กใจกล้าและมีความฉลาดเฉลียว อีกทั้งยังสนิทสนม

กู้เฟยหลง แต่ด้วยเหตุที่กู้เฟยหลงเป็นถึงหัวหน้าหน่วย ‘อวี้หลิน’ ควบคุมกองทหารม้า มีง

ภยศ บำเหน็จที่ขุนนางกู้กราบทูลขอต่อฝ่าบาทคือกา

ยผู้มีความคิดเกินวัยเป็นตัวการวางแผนแจกจ่ายเงินให้คนรับใช้ในจวนออกไปสนุ

รั้งนางเองก็รู้สึกเหงา ทว่าเพราะสามีทำงานเพื่อบ้านเมือง ภ

ย่างเสี่ยวจูเองก็กลัดกลุ้มตามไปด้วย นางจึง

ๆ คงจะดีไม่น้อยนะเจ้าคะ เพราะเวลาที่

วามคิดนั้น นางคิดว่าเมื่อสามีกลับมาถ

ว ภายในเรือนก็อบอวลด้วยกลิ่นกำยาน สร้างบรรยากาศที่หวานชื่นให้แก่คู่นกยวนย

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฝืนชะตาหวนคืนมารัก
ฝืนชะตาหวนคืนมารัก
“กู้เฟยหลง หัวหน้าหน่วยอวี้หลิน ขุนนางผู้ซึ่งทำงานขึ้นตรงต่อองค์ฮ่องเต้ เสียชีวิตจากการตามสืบราชการลับ ทั้งที่ได้ให้สัญญาไว้กับฮูหยินของตนเองว่าจะรีบกลับมาฉลองเทศกาลหยวนเซียวด้วยกัน หยางลี่อิน หญิงสาวที่เข้มแข็ง มีความรู้ทางด้านการแพทย์ ต้องสูญเสียสามีไปอย่างไม่มีวันหวนกลับ แต่ด้วยความสามารถพิเศษ ทำให้นางรู้ว่าสามีของนางยังไม่จากไปไหน แต่จะทำเช่นไร เมื่อสามีกลับจำนางไม่ได้ เพราะรักจึงท้าทายสวรรค์ ฝืนหวนกลับคืนมายังโลกเบื้องหลัง แต่สวรรค์ใช่ว่าใครก็สามารถท้าทายได้ ราคาที่ต้องจ่าย มักแพงกว่าเสมอ...”