หนึ่งแค้นแสนรัก

นักๆ มาวางพาดหน้าอกและหน้าขาทำให้หญิงสาวลืมตาขึ้นมา แล้วก็ต้องกระพริบตาปริบๆ อีกครั้งเพราะปรับแสงไม่ทัน เมื่อมองเห็นเพ

ี้เธออยู่

่นๆ ของเขา สายตาเธอกวาดไปตามและตัวเธอรับรู้ได้ว่าเขากอดเธอไว้แล้วใช้ขาข้างหนึ่งแทรกเข้ามาระหว่างขาทั้งสองของเธอ และเธอก็

ดดดดดด

ย์ถูกประทุษร้ายโดยไม่รู้สึกตัวกลิ้งตกเตียงทันที เธอยังกรี๊ดอีกไม่หยุดเมื่อพ

กคุกคาม

รี้ดทำไม

เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูงมองคนที่เอาผ้าห่มพันตัวเป็นหน

ปัง!

บเสียงถามจากลูกน้องแข่งกับเ

ับมีอะไรหร

องเสียงสิบแปดหลอด เขาไม่สนว่าเธอจะกรี๊ดจะดิ้นยังไง เขาดึงคนตัวเล็กที่เอาผ้าห่มม้วนตั

นใบใหญ่ก็เอามากดหน้าเธอไว้ เสียงเงียบไปทันทีเห

บกดให้ตายไปเลย” เขายก

ิกกรี๊

มหายใจก่อนจะกรีดร้องอีกรอบเมื่อภาคินลุกขึ้นยืนแล้วเธอเห็นบางสิ่งใหญ่โ

ยายนะ เลิกแหกปากได้แล้วอมาวดี” เขายกหมอนออก อมาว

ยๆ ทำเป็นส

ปากหมา” อมาว

ามชั่วของคุณทำให้พ่อคุณรับไม่ได้ จนท่า

่วอะไร ฉ

ลยนะ ตอนคุณทำคุณคิดอะไรอยู่กันฮึ คุณรู้ไหมว่าคุณฆ่าคนไป

ใครบอกคุณว่าฉั

ให้ผมเมตตาจะดีกว่านะเพราะพ่อคุณให้สิทธิ์ผมจัดการกับคนร้ายๆ

้ยมของภาคินแล้วน้ำตาของเธอพาลจะไหล นี่เขา

ย่ากรี๊ด หนวกหู” เขา

่งออกมาอย่างเข่นเขี้ยว ใบหน้าหล่อคมที่ชวนหลงใหลเต็มไปด้วยแววโทสะจ

ุกอย่างตามที่ผมสั่งห้ามขัดขืนเด็ดขาด ไม่อย่างนั้นผมจะส่งไปขายมาเลย์

กดอีกรอบ เธอดิ้นรนเป็นการใหญ่พ

ะโดนจับกดเข้าใจไหม” คราวนี้หญิงสาว

้กวนผมเชียว นั่งรถมาทั้งคืนไม่ได้พักผ่อนแล้วโดนทำลายความส

งเถอะ แต่ทำไมต้องให้ฉันมานอนที่

่ได้พิศวาสอะไรนักหนาหรอก ผมเป็นคนขี้ร้อนชอบแก้ผ้านอนเห็นคุณแล้วก็คงขี้ร้อนเหมือนก

มาแก้ผ้านอนจับหน้า

เดี๋ยวจับล้างปาก” เขาขู

ึงเอาขาและแขนมากักร่างกายใต้ผ้าห่

คุณพ่อหรือไม่ก็พี่น้ำผึ้งเดี๋ยวนี้ แล้วพวกเขาจะอธิบา

วจะติดต่อกับใครหน้าไหนไม่ได้ทั้งนั้นเพราะที่นี่ไม่มีสัญญาณโทรศัพท์... และถึงมีคุณ

ีหน้าอย่างนี้ข

วเชื่องๆ ให้ดู ท่าทางอย่างนี้คงโดนตามใจมาตลอดจนเสียคน เดี

ม” อมาวดีครางอ

ฟัง... ตอนนี้ผมจะนอนแล้ว ถ้าอยากโด

กริบทันที เงียบเสียงนางมารร้าย

วเขาเลย แต่ไอ้คนบ้านี่เล่นจริงเจ็บจริงไม่ออมแรงสักนิด เห็นเธอเป็นคนบ้างหรือเปล่าก็ไม่รู้ ทีกับพี่สาวเธออ่อนโยนราวกับเป็นคนละคน ดูก็รู้ว่

ยนเป็นดวงจันทร์มาแทนที่อย่างรู้หมายกำหนดความเป็นไปแน่ชัด ช่างต่างกับชีวิตของเธอนักที่ไม่รู้ว่ามันจะหมุนวนไปเช่นไรเมื่อมาอยู่ถึงจุดจุดนี้แล้ว หัวส

จ้าของใบหน้าหล่อเหลาด้านข้าง แทนที่จะชื่นชมหากเจ็บปวดทุกครั้งที่เพ่งมองใบหน

นเมื่อความผิดหล่อนมันไม่ควรได้รับการให้อภัย