icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ด้วยแรงแห่งปรารถนา

บทที่ 3 ตอนที่หนึ่ง หนีเที่ยว 3

จำนวนคำ:1635    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

อเกิน ทำไมถึงเลือกวันนี้มาเป็นวันไม่เข้าเวรด้วย ซวยจริงๆ เธออุตส่าห์นัดกับยัยสายไ

ด่วนเข้ามาทีเถอะถ้าได้ไปล

ไม่ใช่เพราะมันเป็นของเธอเอง หญิงสาวหยิบมือถือขึ้นมาเตรียมจะกดรับสาย แต่หันไปมองเห็

นโทรเข้าสามรอบแล้วเนี่ย” ยังไม่ทันจะได้พูดอะ

ี่ยังไม่ได้เปลี่ยนชุดเลยทำอะไรไม่ได้ด้วยเพราะว่าพี

ด้แล้ว” สายไหมพูดรัว ทั้งหงุดหงิดที่ยามหน้าหมู่บ้านเพื่อนรักไม่ให้เข้าหมู่บ้านทั้งๆ ที่คุ้นหน้ากันดี แต่ติดที่ว่ารถขอ

ัดตั้งสามชั่วโมงล่ะ แล้วแกเ

นรุ่นน้องที่โรงเรียนที่เรา

“จำได้

ิบายว่าไม่ได้เป็นทอมก็ไม่ฟัง ไล่กลับบ้านก็ไม่ฟังและก็อยู่ที่คอนโดไม่ยอมหนี ฉันเลยต้อง

กกว่าถูกเข้าใจผิดนักเพราะสายไหมไม่ได้เบี่ยงเบนทางเพศ เพื่อนของเธอจึงต้องคอยปฏิเสธไปทุกครั้งจะมีก็แต่น้องน้ำห

็ให้นิสัยก็ห้าว แค่เดินกับเธอคนยังหาว่าเป็นคู่ทอมกับดี้เลย เธอยุให้เพื่อนไว้ผมยาวหลายครั

น้องเขาไปสิ น้องเขาน่า

้าได้ผ่าตาย แต่ถ้าแกสน

ิงๆ นะ พี่กายจะยังอยู่จนกว่าจะมีคนโทรมาตามไปทำเคสฉุกเ

นัดตอนกลางวันไม่ก็นอกเวลาในตอนค่ำๆ แต่บางครั้งก็อาจจะมีมาตอนดึกบ้างเพราะโรงพยาบาลเปิดศูนย์แพทย์เฉพาะทางเที่ยงคืนจึงต

ลืมไปแล้วเหรอเพื่อนกลุ่มเรามันไปเกาหลีก

ถึงกับถอนใจ นึกดีใจที่ตนเองเกิดมาจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า จึงไม่มีพี่ชายที่มาจู้จี้จุกจิกในชีวิตราวกับแม่อีกคน แถมยังไ

ุกเฉินจะโทรเข้ามือถือเขาเดี๋ย

รอ พี่เขาไปแล้วก็ร

นหน้าหมู่บ้านแกนี่แหล่ะ กลับคอนโดก็เท่ากับไปให้ยัยด

นาให้พี่ชายมีเคสเหมือนกันล่ะน่า” กันย์ธาราบอก ไม่

นย์ธาราได้ยินเสียงเรียกของพี่ชายมาจา

เปล่า” เขาถามขณะที่เอื้อมมือมาปิดทีวี รายกา

่ะ พี่กายปิดทำไมคะ

นไข้อีกคนอยู่น่ะ เดี๋ยวพี่จะไปแล้ว เราขึ้นนอนเ

้านอนเดี๋ยวนี้ล่ะค่า” ก

้า พี่ไปนะ” เขายิ้มให้นิดหนึ

ขับรถ ดีๆ นะคะ” เสียงห

บสายตา กันย์ธาราก็ยกเลิกพักส

แก พี่ชายฉัน

ส” เสียงปลายสา

งนั้นฉันแต่งตัว

“ได้ๆ งั้

นมากกว่านั้น หลังจากที่สืบพบมาว่า ปู่ ศรัญญ์ชัย ชลาลักษณ์ เจ้าชายในดวงใจจะมาที่ผับนี้เพื่อโปรโมตผับ กันย์ธาราจึงวางแผนที่จะไปเจอเต็มที่หวังจะได้เห็นหน้าเขาชัดๆ เพื่อความรักข้างเดียวอันแส

เปิดรับโบนัส

เปิด
ด้วยแรงแห่งปรารถนา
ด้วยแรงแห่งปรารถนา
“"นาย... ฉันขอร้องล่ะนะ ช่วยทำให้ฉันท้องทีเถอะนะ นายไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นฉันรับผิดชอบเอง" สายไหมย่อตัวลงมากอดเขาเขาไว้แน่นหนาจนสะบัดไม่หลุด กันตชัยคิดหนัก ใช่ว่าเขาจะไม่ได้อยากทำ เรื่องทำให้คนท้องเขาถนัดแต่เรื่องความรับผิดชอบพร้อมห่วงที่จะตามมาทำให้เขาคิดไม่ตกเลย... เขาจะทำให้เด็กคนหนึ่งเกิดมาแล้วจะไม่ดูดำดูดีทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นลูกนั้นก็คงไม่ได้แน่... ชายหนุ่มมองคนที่กอดเข่าเขาร่ำไห้อยู่ สงสารเธอก็สงสารอยู่หรอก ยิ่งเห็นหน้าอกหน้าใจเธอจากมุมสูงนี่ยิ่งเห็นใจใหญ่ เขามองใบหน้าเนียนที่เขาเพิ่งเห็นความสวยนั่นแล้วก็ต้องถอนหายใจ... "เอาก็เอา ไหนๆ ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว... ฉันตกลงช่วยเธอก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าต่อจากนี้ไปทุกอย่างที่เหลือให้ฉันตัดสินใจเอง เข้าใจมั้ย" เขาบอก สายไหมเงยหน้ามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ เธอโผเข้ากอดเขาไว้แน่นด้วยความดีใจอย่างสุดกำลัง กันตชัยรู้ได้เลยว่าลาพักร้อนนี้ของเขาต้องไม่ใช่วันหยุดแน่อีกต่อไปแล้ว เพราะเขายังต้องทำงานเป็นพ่อพันธุ์ผลิตลูกกับเธอ... "ว่าแต่เธอมีรอบเดือนวันไหนเหรอ" จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมา เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจจนเขาบอกว่าจะเอามาคำนวณวันไข่ตกเธอจึงยอมบอกเขาไป "จากวันนั้นมาวันนี้เป็นช่วงกลางไซเคิลของรอบเดือนพอดี งั้นไข่เธอก็ตกวันนี้น่ะสิ... ถ้าเราเริ่มวันนี้เธอจะพร้อมมั้ย" "ฉะ... ฉัน เอ่อ พร้อม ฉันพร้อม" เธอบอก กล้าๆ กลัวๆ แล้วจึงมั่นใจในตอนท้ายเมื่อคิดได้ว่ายิ่งท้องเร็วยิ่งดี "ฉันก็พร้อมเหมือนกันงั้นเราไปอาบน้ำกันเถอะนะ" เขาบอกสีหน้ากรุ้มกริ่ม พลางดึงมือเธอให้เดินตามมาที่ห้องน้ำของห้องนอนเธอ "ดะ เดี๋ยวค่ะ... คือฉันทำอะไรแบบนี้ไม่เป็นเลย มันจะเป็นอุปสรรคสำหรับการทำลูกของเรามั้ย ฉันหมายถึงเรื่องบนเตียง ฉันไม่เป็นเลย..." เธอบอกสีหน้ารู้สึกผิดมากที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่เขากลับแหงนหน้าหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ "ไม่เห็นต้องกลัวอะไร มีฉันซะอย่าง ของอย่างนี้สอนรอบเดียวก็รู้เรื่องแล้ว เผลอๆ แป๊บเดียวเธออาจจะเก่งกว่าฉันก็ได้นะ"”