icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ด้วยแรงแห่งปรารถนา

บทที่ 7 ตอนที่สาม เผชิญหน้า...ปะทะแหลก 1

จำนวนคำ:1718    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

น” กันย์ธาราบอกเพื่อนที่ยืนโงนเงนไม่ค่อยจะมีสติจนต

ไปทำงาน เพราะเมาค้างจนไปไม่ไหวแน่ๆ มือเรียวบางเตรียมจะเดินไปไขกุญแจบ้านโดยลืมสังเกตไปว่า

พร้อมกับร่างสูงที่ยืนจังก้าอยู่ต่อหน้าพร้อมกับมองมาด้วยสายตาที่ไม่พอ

นร่างกายราวกับไปวิ่งสี่คูณร้อยเมตรมา แข้งขาเธอสั่นราวกับจะยืนไม่อยู่ ยังไม่ทันจะได

เราะคิกคัก ยืนโงนเงนมาเกาะบ่ากันย์ธาราเอาไว้เพราะทรงตัวไม่อยู่ ทำให้ภาพที่ชายหน

งสยดสยอง เธอรู้ว่าพี่ชายเธอกำลังโกรธจนอยากโยนให้ปลิงที

ล้วพี่ไม่ได้ไปดูเคสเหรอคะ” กันย์ธาราเบี่ยงประเด็น พร้อมทั้งประค

่งเล่น เพราะเห็นว่ายืนคุยกันอย่างนี้คงไม่ไหว แม้ว่าอารมณ์จะคุกรุ่นอยากรู้สาเหตุที่น้องสาวเขา

หน้าซีดเหลือสองนิ้วด้วยเสียงทรงอำนาจ ก่อนจะปรายตามองหน้าคนที่นอนเอนอยู่ข

บแล้วก็เลยเมาขับรถกลับไม่ไหว เลยให้กันย์ช่วยไปรับที่ผับ แล

นตั้งแต่ตอนไหน ทำไมเ

ม” คนนอนอยู่ตะโกนออกมาแ

ย” กันตชัยว่าประชดเบาๆ ทำตัวแบบนี้ใคร

คนตัวโตสะดุ้งโหยง กันย์ธาราถอยมานั่งใกล้ๆ เพื่อนสาวแล้วเอามืออ

ด้มั้ยคะ เพราะว่าคอนโดสายไหมก๊อกแตก น้ำท่วมเต็มห้องเลย ช่างกำลั

ะชดไป แต่ที่จริงก็ไม่ได้หวงบ้านอะไรนักหนา แต่เพราะไม่ถูกชะตาและไม่ชอบหญิงสาวที่ควา

ตามองน้องสาวตนเองอย่างใช้ความคิด ถ้าเขาไม่อนุญาตให้ยัยทอมขี้เมานี้อาศัยบ้านอยู่น้องสาวเขาคงหาว่าเขาใจร้ายใจดำน่าดู และเขาคงจะเป็น

ห้อยู่ห้องด้วยกันนะ ให้ไปอยู

“ได้ค่ะ ย

กไปข้างนอกดึกๆ ทำไมไม่บอกพ

างน่ะสิคะ ก็เลยรีบออกไปเลย” กันย์ธาราลอยหน้าลอยตาตอบ

วที่นั่นมากแค่ไหน ขนาดคิดถึงพ่อแม่มากๆ ยังไม่ค่อยอยากจะไปหา เพราะไม่ชอบวัวนมเป็นหลายพันตัวที่ทางบ้านเปิดฟาร์มเลี้ยงไว้ แม้ว่าที่จริงตัวบ้า

ี่นี่ดีกว่าค่ะ” กันย์ธาราบอกไปไม่อยากกลับ

ยอย่างยากลำบาก นี่ถ้ารู้ว่ากันย์ธารากับสายไหมคิดจะทำอะ

ะ” แม้จะกลัวแต่ก็

งั้นขึ้นไปนอน

ัยสายไหม ขึ้นไปนอนเร็ว”

ยวบางของคนไม่ได้สติผลักมือกันย์ธาราออกมา

มนี่ให้นอนที่โซฟานี้ดีกว่า ขืนเดินขึ

ห่มมาให้เพื่อนแป๊บนะคะ พี่กายเข

ูงรับคำก่อนจะเดินออกไป

นั้นคงแย่ ไม่รู้ว่าอีกสามวันจะจำได้รึเปล่าว่าตัวเองพูดอะไรไปบ้าง ถ้าเป็นแบบนี้ตอนไปทำงานกับศรัญญ์ชัยต้องแอบอย่า

้สายไหมคงต้องช่ว

เปิดรับโบนัส

เปิด
ด้วยแรงแห่งปรารถนา
ด้วยแรงแห่งปรารถนา
“"นาย... ฉันขอร้องล่ะนะ ช่วยทำให้ฉันท้องทีเถอะนะ นายไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นฉันรับผิดชอบเอง" สายไหมย่อตัวลงมากอดเขาเขาไว้แน่นหนาจนสะบัดไม่หลุด กันตชัยคิดหนัก ใช่ว่าเขาจะไม่ได้อยากทำ เรื่องทำให้คนท้องเขาถนัดแต่เรื่องความรับผิดชอบพร้อมห่วงที่จะตามมาทำให้เขาคิดไม่ตกเลย... เขาจะทำให้เด็กคนหนึ่งเกิดมาแล้วจะไม่ดูดำดูดีทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นลูกนั้นก็คงไม่ได้แน่... ชายหนุ่มมองคนที่กอดเข่าเขาร่ำไห้อยู่ สงสารเธอก็สงสารอยู่หรอก ยิ่งเห็นหน้าอกหน้าใจเธอจากมุมสูงนี่ยิ่งเห็นใจใหญ่ เขามองใบหน้าเนียนที่เขาเพิ่งเห็นความสวยนั่นแล้วก็ต้องถอนหายใจ... "เอาก็เอา ไหนๆ ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว... ฉันตกลงช่วยเธอก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าต่อจากนี้ไปทุกอย่างที่เหลือให้ฉันตัดสินใจเอง เข้าใจมั้ย" เขาบอก สายไหมเงยหน้ามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ เธอโผเข้ากอดเขาไว้แน่นด้วยความดีใจอย่างสุดกำลัง กันตชัยรู้ได้เลยว่าลาพักร้อนนี้ของเขาต้องไม่ใช่วันหยุดแน่อีกต่อไปแล้ว เพราะเขายังต้องทำงานเป็นพ่อพันธุ์ผลิตลูกกับเธอ... "ว่าแต่เธอมีรอบเดือนวันไหนเหรอ" จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมา เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจจนเขาบอกว่าจะเอามาคำนวณวันไข่ตกเธอจึงยอมบอกเขาไป "จากวันนั้นมาวันนี้เป็นช่วงกลางไซเคิลของรอบเดือนพอดี งั้นไข่เธอก็ตกวันนี้น่ะสิ... ถ้าเราเริ่มวันนี้เธอจะพร้อมมั้ย" "ฉะ... ฉัน เอ่อ พร้อม ฉันพร้อม" เธอบอก กล้าๆ กลัวๆ แล้วจึงมั่นใจในตอนท้ายเมื่อคิดได้ว่ายิ่งท้องเร็วยิ่งดี "ฉันก็พร้อมเหมือนกันงั้นเราไปอาบน้ำกันเถอะนะ" เขาบอกสีหน้ากรุ้มกริ่ม พลางดึงมือเธอให้เดินตามมาที่ห้องน้ำของห้องนอนเธอ "ดะ เดี๋ยวค่ะ... คือฉันทำอะไรแบบนี้ไม่เป็นเลย มันจะเป็นอุปสรรคสำหรับการทำลูกของเรามั้ย ฉันหมายถึงเรื่องบนเตียง ฉันไม่เป็นเลย..." เธอบอกสีหน้ารู้สึกผิดมากที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่เขากลับแหงนหน้าหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ "ไม่เห็นต้องกลัวอะไร มีฉันซะอย่าง ของอย่างนี้สอนรอบเดียวก็รู้เรื่องแล้ว เผลอๆ แป๊บเดียวเธออาจจะเก่งกว่าฉันก็ได้นะ"”