icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ด้วยแรงแห่งปรารถนา

บทที่ 10 ตอนที่สี่ ชีวิตการทำงาน... ให้กับเธอ 1

จำนวนคำ:2082    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

องนิดหนึ่งด้วยซ้ำ เพราะว่าผู้ช่วยคนสนิทคนนี้แหล่ะที่ไปไหนมาไหนกับเขาจนเป็นข่าวว่าเป็นคู่เกย์กัน แถมศ

อาไว้อยู่นานๆ ไปกันย์ธาราจะหาแบบทดสอบเกย์มาทดสอบหนุ่มหน้าสาวคนนี้ให้ได้ก็แล้วกันถ้า

้ร่วมงานกันนะครับ” ภัท

็นงานมหาศาลของกันย์ธารา) ซึ่งกันย์ธาราฟังบ้าง ไม่ฟังบ้าง เพราะมันสุดแสนที่จะเรื่องมา

วยว่าเขากินรสไหน แฟ้มที่เขาเซ็นเรียบร้อยแล้วต้องเรียงยังไง ต้องคอยเต

่เคยทำอะไรให้ใครมาก่อนมีแต่คนรองมือรองเท้าชักรู้สึกหนาว แม้ว่าจะร

ับ คุณกันย์สงสัยอะไรตรงไหนรึเปล่า

์ธาราส่ายหน้าไม่รู้ว่าจะสงสั

ี๋ยวนายปู่มีอะไรจะเรียกใช้เอง ถ้ามีอะไรสงสัยก็ออกมาถามผ

มาพร่ำเพ้ออยู่ได้ตั้งนาน คนเขาอยากอยู่ลำพังกันสองคนตั้งนานแล้

อกันย์ธารากวาดสายตาไปรอบห้องอย่างสนใจ ห้องทำงานของเขากว้างมาก ภัทรบอกว่ามีห้องนอนและห้องน้

ที่ยาวเหยียดไปถึงอีกหนึ่งปีข้างหน้า ตัวหนังสือบนบอร์ดสวยงามเป็นระเบียบมาก กันย์ธาราเดาว่าคงเป็นลายมื

ี่มุมหนึ่งของห้องให้เขา เมื่อครู่นี้ภัทรบอกสูตรว่ายังไงนะ กาแฟสาม น้ำตาลหนึ่ง ครีมสอง หรือว่า กาแฟสอง น้ำตาลสอง ครี

ขา ศรัญญ์ชัยเงยหน้าขึ้นมายิ้มหล่อๆ ให้จนเธอเกือบเผลอมอ

ดินหันหลังกลับโต๊ะ เสียงแก้วกาแฟกระทบกันดังกึก พร้อม

“ทำไมมันข

นะคะ กาแฟสี่ ครีมสาม น้ำตาลหนึ่ง” กันย์ธา

บอกอย่างนี้แน่ๆ คุณลืมเองรึเปล่า” เขาหรี่ตามองอย่างประเมิน ท

นะคะ กันย์จำได้คุ

กระดาษเอสี่แผ่นหนึ่งขึ้นมาเขียนคำว่า “กาแฟสอง น้ำ

เอ๊ย นายภัทรจะลืมอีก” กันย์ธารารับกระดาษมาก่อนจะชงกาแฟแก้วใหม่ให้เขาตามส

กหลายสีบนโต๊ะ กันย์ธารามองตาโตแฟ้มพวกนี้เยอะเอาเรื่องทีเดียว งานจุกจิกจริงๆ เธอเคยดูละครเห็นเลขานั่งรับโทรศัพท์สบายๆ หรื

ังไงดี ภัทรไม่ได้บอกไว้ซะด้วยสิ ไปถามต้องเสียฟอร์มอีก กันย์ธาราตัดสินใจเรียงแฟ้มทั้งหมดตามสี เพราะนับดูแล้วแฟ้มมีทั้งหมด

่น” เสียงศรัญญ์ชัยเอ่ยมา “ผมมองแล้วมันไม่น่าจะใช

ยวางๆ ไว้ก่อน” กันย์ธาราบอกหน้าเสีย หวังว่าเขาคงไม่

ะ” เขาถอนหายใจเหมือนว่าก

“กันย

มันต้องเรียนรู้ เดี๋ยวก็ดีขึ้นเองแหล่ะ” เขาปลอบ

ขติดอยู่ที่แฟ้มและก็ที่ชั้น ถ้ามีเอกสารมาก็จะมีตัวเลขกำกับที่เอกสารด้วยก็เอาใส่ให้ถูกแฟ้มวางให้ถูกชั้น” เขาพูดพร้

งรู้ว่าคุณวางผิดตำแหน

้ตรัสรู้ได้อย่างไรกันเล่า ไม่ใช่คนคิดวางแ

ธารามองตามก่อนจะถึงบางอ้อ แฟ้มบนชั้นเรียงเสร็จแล้วมองดีๆ จะเป็นสั

ว สวยมากเลยค่ะ

” เขาตอบ “ผมถึงรู

ล่าคะ” จากที่คิดว่าภัทรทำแล้วเหมือนไม่มีรสนิยม แต่พอรู้ว

อมีแววนักออกแบบระยิบระ

บให้ลูกค้าสี่ห้าราย ผมร่างไว้แล้ว

ียวกันกับบนตารางนัดชัดๆ เลย ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าลายมือของศรัญญ์ชัยจะสวยงามเป็นระเบียบกว่าผู้หญิงแท้ๆ อย่างกันย์ธาราอีก กันย์ธาราเดินมาพิ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ด้วยแรงแห่งปรารถนา
ด้วยแรงแห่งปรารถนา
“"นาย... ฉันขอร้องล่ะนะ ช่วยทำให้ฉันท้องทีเถอะนะ นายไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นฉันรับผิดชอบเอง" สายไหมย่อตัวลงมากอดเขาเขาไว้แน่นหนาจนสะบัดไม่หลุด กันตชัยคิดหนัก ใช่ว่าเขาจะไม่ได้อยากทำ เรื่องทำให้คนท้องเขาถนัดแต่เรื่องความรับผิดชอบพร้อมห่วงที่จะตามมาทำให้เขาคิดไม่ตกเลย... เขาจะทำให้เด็กคนหนึ่งเกิดมาแล้วจะไม่ดูดำดูดีทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นลูกนั้นก็คงไม่ได้แน่... ชายหนุ่มมองคนที่กอดเข่าเขาร่ำไห้อยู่ สงสารเธอก็สงสารอยู่หรอก ยิ่งเห็นหน้าอกหน้าใจเธอจากมุมสูงนี่ยิ่งเห็นใจใหญ่ เขามองใบหน้าเนียนที่เขาเพิ่งเห็นความสวยนั่นแล้วก็ต้องถอนหายใจ... "เอาก็เอา ไหนๆ ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว... ฉันตกลงช่วยเธอก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าต่อจากนี้ไปทุกอย่างที่เหลือให้ฉันตัดสินใจเอง เข้าใจมั้ย" เขาบอก สายไหมเงยหน้ามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ เธอโผเข้ากอดเขาไว้แน่นด้วยความดีใจอย่างสุดกำลัง กันตชัยรู้ได้เลยว่าลาพักร้อนนี้ของเขาต้องไม่ใช่วันหยุดแน่อีกต่อไปแล้ว เพราะเขายังต้องทำงานเป็นพ่อพันธุ์ผลิตลูกกับเธอ... "ว่าแต่เธอมีรอบเดือนวันไหนเหรอ" จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมา เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจจนเขาบอกว่าจะเอามาคำนวณวันไข่ตกเธอจึงยอมบอกเขาไป "จากวันนั้นมาวันนี้เป็นช่วงกลางไซเคิลของรอบเดือนพอดี งั้นไข่เธอก็ตกวันนี้น่ะสิ... ถ้าเราเริ่มวันนี้เธอจะพร้อมมั้ย" "ฉะ... ฉัน เอ่อ พร้อม ฉันพร้อม" เธอบอก กล้าๆ กลัวๆ แล้วจึงมั่นใจในตอนท้ายเมื่อคิดได้ว่ายิ่งท้องเร็วยิ่งดี "ฉันก็พร้อมเหมือนกันงั้นเราไปอาบน้ำกันเถอะนะ" เขาบอกสีหน้ากรุ้มกริ่ม พลางดึงมือเธอให้เดินตามมาที่ห้องน้ำของห้องนอนเธอ "ดะ เดี๋ยวค่ะ... คือฉันทำอะไรแบบนี้ไม่เป็นเลย มันจะเป็นอุปสรรคสำหรับการทำลูกของเรามั้ย ฉันหมายถึงเรื่องบนเตียง ฉันไม่เป็นเลย..." เธอบอกสีหน้ารู้สึกผิดมากที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่เขากลับแหงนหน้าหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ "ไม่เห็นต้องกลัวอะไร มีฉันซะอย่าง ของอย่างนี้สอนรอบเดียวก็รู้เรื่องแล้ว เผลอๆ แป๊บเดียวเธออาจจะเก่งกว่าฉันก็ได้นะ"”