ด้วยแรงแห่งปรารถนา

“"นาย... ฉันขอร้องล่ะนะ ช่วยทำให้ฉันท้องทีเถอะนะ นายไม่ต้องห่วงอะไรทั้งนั้น ทุกอย่างที่จะเกิดขึ้นฉันรับผิดชอบเอง" สายไหมย่อตัวลงมากอดเขาเขาไว้แน่นหนาจนสะบัดไม่หลุด กันตชัยคิดหนัก ใช่ว่าเขาจะไม่ได้อยากทำ เรื่องทำให้คนท้องเขาถนัดแต่เรื่องความรับผิดชอบพร้อมห่วงที่จะตามมาทำให้เขาคิดไม่ตกเลย... เขาจะทำให้เด็กคนหนึ่งเกิดมาแล้วจะไม่ดูดำดูดีทั้งๆ ที่รู้ว่าเป็นลูกนั้นก็คงไม่ได้แน่... ชายหนุ่มมองคนที่กอดเข่าเขาร่ำไห้อยู่ สงสารเธอก็สงสารอยู่หรอก ยิ่งเห็นหน้าอกหน้าใจเธอจากมุมสูงนี่ยิ่งเห็นใจใหญ่ เขามองใบหน้าเนียนที่เขาเพิ่งเห็นความสวยนั่นแล้วก็ต้องถอนหายใจ... "เอาก็เอา ไหนๆ ก็ลงเรือลำเดียวกันแล้ว... ฉันตกลงช่วยเธอก็ได้ แต่มีข้อแม้ว่าต่อจากนี้ไปทุกอย่างที่เหลือให้ฉันตัดสินใจเอง เข้าใจมั้ย" เขาบอก สายไหมเงยหน้ามองอย่างไม่อยากจะเชื่อ เธอโผเข้ากอดเขาไว้แน่นด้วยความดีใจอย่างสุดกำลัง กันตชัยรู้ได้เลยว่าลาพักร้อนนี้ของเขาต้องไม่ใช่วันหยุดแน่อีกต่อไปแล้ว เพราะเขายังต้องทำงานเป็นพ่อพันธุ์ผลิตลูกกับเธอ... "ว่าแต่เธอมีรอบเดือนวันไหนเหรอ" จู่ๆ เขาก็ถามขึ้นมา เธอมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจจนเขาบอกว่าจะเอามาคำนวณวันไข่ตกเธอจึงยอมบอกเขาไป "จากวันนั้นมาวันนี้เป็นช่วงกลางไซเคิลของรอบเดือนพอดี งั้นไข่เธอก็ตกวันนี้น่ะสิ... ถ้าเราเริ่มวันนี้เธอจะพร้อมมั้ย" "ฉะ... ฉัน เอ่อ พร้อม ฉันพร้อม" เธอบอก กล้าๆ กลัวๆ แล้วจึงมั่นใจในตอนท้ายเมื่อคิดได้ว่ายิ่งท้องเร็วยิ่งดี "ฉันก็พร้อมเหมือนกันงั้นเราไปอาบน้ำกันเถอะนะ" เขาบอกสีหน้ากรุ้มกริ่ม พลางดึงมือเธอให้เดินตามมาที่ห้องน้ำของห้องนอนเธอ "ดะ เดี๋ยวค่ะ... คือฉันทำอะไรแบบนี้ไม่เป็นเลย มันจะเป็นอุปสรรคสำหรับการทำลูกของเรามั้ย ฉันหมายถึงเรื่องบนเตียง ฉันไม่เป็นเลย..." เธอบอกสีหน้ารู้สึกผิดมากที่ไม่มีประสบการณ์มาก่อน แต่เขากลับแหงนหน้าหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ "ไม่เห็นต้องกลัวอะไร มีฉันซะอย่าง ของอย่างนี้สอนรอบเดียวก็รู้เรื่องแล้ว เผลอๆ แป๊บเดียวเธออาจจะเก่งกว่าฉันก็ได้นะ"”