icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

XXX I เรื่องมันเกิด...เพราะดวงอาทิตย์ตกดิน

บทที่ 8 รักแรกพบ (1)

จำนวนคำ:1202    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

เครื่องมือที่นั่นมีพร้อมมากกว่า” เนื่องจากว่าเวลานี้เย็นมากแล้ว แม่ก็

กมาจากห้องตรวจ แล้วพาท่านไปนั่งรอ

กซี่กลับบ้านทันที ท่าทางอ่อนเพลียของท่านทำให้ฉันไม่อยากพาแม่ลำบากเดินทางด้วยรถเมล์ ก็อย่า

ดหน่อยนะ ป่านนี้น้

หลือติดตัว จำนวนในกระเป๋าถือว่าเพียงพอที่จะต่อชีวิตไปได้อีกหลายวันจนกว่าจะได้

ยพาแม่ไปหาหมอที่โรงพยาบาลนั้นใช้เวลาไม่นานก็กลับถึงบ้าน อีกอย่างตลาดก็อยู่แค

้าข้างหน้ารถมันติด” อีกฝ่ายดูไม่เป็

เลขซึ่งบ่งบอกถึงค่าเดินทางเริ่มข

าทเลยนะคะ” นี่อะไร ตรงหน้าฉันทะลุเกือบจะสองร้อยแล้ว ขึ้น

รถหยุดจอดกะทันหัน คนขับเอี้

ร่างผอมบางที่กำลังสั่นเทา เนื่องจากรอบกายเต็มไปด้

ยสารทั้งหมดมาด้วย” นี่คือวิธีโกงแบ

บร้อย ฉันก็รีบเปิดประตูแล้วพยุงแม่ลงมาจากรถแท็กซี่คันนั้นทั

่ามึงสองคนทิ้งกลางป่า” คนขับพุ่งพรวดออกมา

ี้ ฉันกับแม่คงไม่ใ

่น ฉันรีบขยับตัวยืนบังแม่เอาไว้ เพราะรู้ดี

บบนี้น่ะเหรอ เดี๋ยวยังไงสักวันมันก็ทำแบบนี้ไม่จบไม่สิ้น ฉันรู้ว่าเงินก็เป็นแค

เครื่องเก่าออกมาจากกระเป๋ากางเกง หน้าจอบางส่วนเริ่มแตกร้าว ขณ

ดหรือเปล่า วินาทีนี้สามา

หรือไงวะ” มันพูดพร้อมกลั้ว

ะถ้าได้ยินประโยคนี้ ฉันเข้าใจ ว่

่จะแสร้งเล่นละครตบตา โดยการคุยกับตัวเองเป็นตุเป็นตะอย่างที่เห็น “พอดีว่าคนขับแ

รับสายจริงๆ พอได้ยินสิ่งที่ฉันแจ้งกับปลายสายมันถึงได้

ยเลย” ฉันบ่นอุบพลางกดตัดสายแ

้หนูไม่ได้คุ

ขึ้นเยอะเกิน ตำรวจก็เลยไม่เพียงพอรับใช้ประชาชน คิดว่าฉ

หวพริบม

ือ

เปิดรับโบนัส

เปิด
XXX I เรื่องมันเกิด...เพราะดวงอาทิตย์ตกดิน
XXX I เรื่องมันเกิด...เพราะดวงอาทิตย์ตกดิน
“ยามใดที่ดวงอาทิตย์ตกดิน นิสัยของผมจะกลับกลายเป็นอีกคน... ค่ำคืนนั้นเขาช่างเร่าร้อน ทว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราล้วนไม่ใช่เพราะความรัก... "ขึ้นชื่อว่าคนดูแลชั่วคราว เธอก็จะได้อยู่แค่ในสถานะนั้น อย่าใฝ่สูง" .......................................................................................... ฉันได้รับหน้าที่ให้ดูแล 'ผู้ชายคนหนึ่ง' ทว่าของแถมที่พ่วงติดมาด้วยนั้นคือเรื่องราวน่า 'ประหลาด' ซึ่งเป็นเหตุทำให้ชีวิตของฉันต้องพลิกผันไปตลอดกาล "คุณซานเป็นอะไรหรือเปล่าคะ" การเห็นเจ้านายแสดงท่าทีราวกับทุกข์ทรมานอยู่ตรงหน้า จึงไม่นิ่งนอนใจที่จะเอ่ยปากถามด้วยความเป็นห่วง พร้อมขยับก้าวเข้าไปเพื่อช่วยพยุง "ออกไป!" ทว่าร่างสูงตรงหน้ากลับตะคอกใส่อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน หนำซ้ำยังสะบัดตัวฉันออกจนเซถลาเกือบล้มลงกระแทกพื้น "ออกไปจากห้องฉัน...เดี๋ยวนี้!!" หากย้อนเวลากลับไปได้ คืนนั้นฉันจะเชื่อฟัง และยอมเดินออกไปจากห้องแต่โดยดี...”