icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิวาห์พันธนาการ

บทที่ 5 ตอนที่สอง สูญเสีย และได้รับ 3

จำนวนคำ:2612    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

นเรื่องราวของนะดาบวกกับสีหน้าเครียดๆ ของชีคซาอิดแล้วก็เลยยอมตกลงแต่งงานกับนะดา เหตุผลอีกอย่างหนึ่งคือเขาไม่อยากให้นะดาต้องมาอยู่ในฐานะภรรยาน้อยของสามีน้องสาวตัวเอ

กรอบขนตาสีดำและเขียนขอบตาสีดำเข้มเสริมความคมของดวงตาเข้าไปอีก แม้จะถ่ายรูปมาครึ่งตัวแต่เขาก็เห็นเพียงนัย

ูปมาให้ดูดีกว่ายัยอัยย์” ไอศวรคืนรูปให้น

าอินน์ ให้คนอื่นเห็นไม่ได้ ผู้ช

วมาแต่งงานไม่ได้ ฉันก็แต่งๆ มันไปก็ได้” ไอศวรพูดไปเรื่อยๆ ไม่ได้คิดหนักเลยว่าตนกำลั

เพื่อสูบเงินจากนะดาให้หมด แต่ ชีคซาอิดก็รั้งนะดาไว้ จนนะดาปกครองตัวเองได้ด้วยการให้นะดาอยู่ในฮาเร็มมาตั้งแต่เด็กจนกว่าจะบรรลุนิติภาวะ ต้องอยู่ในฮาเร็มภายใต้การปกครองของชีคซาอิดมาตลอด

ดิมนะ ต้องดูแลนะดา ช่วยนะดาดูแลกิจการต่างๆ

ป้องนะดา... ถือว่าเป็นค่าจ้างสำหรับรับงานการ์ดที่หนักที่สุดที่เคยได้ทำมา เพราะรู้ตัวว่าคนที่เข้าไปปกป้องมีศัตรูรอบด้าน เสี่ยงทั้งตัวและอาจจะเสี่ยงหัวใจภายหลังด้วยหาก นะดาสวย เพราะไ

าวที่แลตโกเวียด้วยทำให้เขารับที่จะแต่งงานกับนะดาเหมือนรับงานงานหนึ่งที่มีกำหนดวันสิ้

านให้คุ้มกับค่าจ้า

นะว่าฉันเป

นอกจากจะปกป้องเจ้านายจากการลอบฆ่าได้ยังช่วยสืบสาวเรื่องราวไปจนจับโจรที่ปองร้ายคนที่ตนไปช่วยอารักขาแถมจัดการดำเนินคดีอะไรช่วยเสร็จสรรพ จนคนจ้างประทับใจกันเป็นทิวแถวแล้วมาเพิ่มค่าจ้างให้ทีหลังตล

ชาย เมื่อได้ยินเสียงสามีเรียกมาจากด้านบนขอ

ดว่านะดาอาจจะชอบ ชีคซาอิดสามีของไอยวรินทร์ หากไม่มีใครแต่งงานกับนะดา เธอก็คงไม่พ้นต้องขอมาเป็นเมียสองของน้องเขยเขา ไอศวรจะไม่ยอมให้เรื่อ

งในสไตล์หรูหราของร้านและกลิ่นหอมของกาแฟก็ทำให้ร้านดูดีขึ้นมามาก เวลานี้เป็นช่วงที่ผู้คนส่วนใหญ่ยังนั่งทำงานอยู่ในออ

งแม่ใช่ไหม” เมื่อท่านถามหญิงสาวก็นึกถึงผู้ชายร่างสูงโปร่ง ดวงหน้าหล่อคมหาตัวจับไ

ห้หนูแต่งงานกับเขา

“แต่ง

ูกชายแม่คนใดคนหนึ่งแต่งงานกับเจ้าหญิงเบดิญญ่าห์ธิดาของพระองค์เพื่อที่จะโค่นล้มอำนาจของเจ้าชายมกุฎราชกุมาร เพราะทรงเกรงว่าหากเจ้าชายทรงครองราชย์แล้ว พระธิดาของพระองค์จะไม่มีความสำคัญในบัลลังก์ของแลตโกเวียเลย ท่านจึงอยากให้พระธิดาอภิเษกกับลูกชายของแม่คนใดคนหนึ่ง แต่แม่ไม่ต้องการให้เป็นอย่างนั้น เพราะไม่อยากใ

ีคซาอิดที่เมืองไทย ซึ่งตอนนั้นกวินตราก็มาด้วย ทั้งสองพระองค์ยังคงรักและสนิทสนมกลมเกลียวกันเป็นปรกติ แต่ประชาชนรู้ด

ั้นเสียชีวิต จากนั้นชีควาดิมก็ไม่เคยมีใครอีกเลย เรื่องให้เขาหาคนมาแต่งงานก่อนที่องค์ราชินีจะตรัสกับเขาเรื่องแต่งงานกับ เ

งไกลจากประเทศไทยตั้งมากมายนั้น ทำให้เธอปลอดภัยและมีที่ซุกหัวโดยที่ไม่ต้องรบกวนใคร ซ้ำการแต่งงานครั้งนี้

้เสมอๆ และก็การที่หนูกิ๊บช่วยเหลือแม่ครั้งนี้ แม่จะให้ค่าตอบแทนหนูกิ๊บเป็นเงินก้อนใหญ่ เพื่อแลกกับชื่อเสียงที่เสียไปที่อยู่ดีๆ สาวโสดอย่างหนูก็แต่งงานมีสามี” ท่านพูดติดตลก จริงๆ ก

อกนะคะ ขอแค่ให้กิ๊บได้ไปอยู่ที่แลตโกเวียก็พอค่ะ” ด

แต่งงานกับเจ้าหญิงเพื่อยึดอำนาจของคนอื่น เพราะเชื่อว่าหากเป็นอย่

จหนูกิ๊บมากเลยนะ

กเวียไม่รู้ว่าผู้หญิงตัวเล็กๆ อย่างกวินตรากำลังจะช่วยไม่ให้บัลลังก์แห่งแลตโกเวียสั่นคลอน แต่ท่านกับกวินตราและลูกชายจะร่วมกันปิดทองหลังพระ ด้วย

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิวาห์พันธนาการ
วิวาห์พันธนาการ
“"คุณยังไม่ได้รู้เรื่องเลยกวินตรา... ผมต้องการทายาท คุณแต่งงานเพื่อมาทำหน้าที่นี้แต่คุณไม่ยอมทำ ไม่ยอมให้ผมแตะต้อง ผมไม่ชอบการบังคับใคร เราต้องพูดกันให้รู้เรื่อง" "แต่ว่าฉันไม่ได้ตกลงแต่งงานเพราะเรื่องทายาทนะคะ" "ผมถึงต้องตกลงกับคุณให้รู้เรื่องยังไงล่ะ... เราจะแต่งงานกัน ทำหน้าที่สามีภรรยากัน มีทายาทกัน" "เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว" กวินตราแทรกเสียงหลง เมื่อมันจะเลยเถิดไปกันใหญ่ " เราแต่งงานกันแค่หลอกๆ อีกไม่นานก็จะเลิกกัน" "เราจะไม่เลิกกัน เราจะแต่งงานกันตลอดไป คุณก็รู้ว่าผมยังรักคนรักเก่าของผม ผมจะไม่แต่งงานกับใครอีกแล้วในชีวิตนี้ แต่ผมต้องแต่งงานกับคุณเพื่อช่วยคุณและก็ช่วยเจ้าชาย ดังนั้นผมจึงอยากให้คุณช่วยผมด้วยเรื่องการมีทายาท เพราะคงดูไม่จืดหรอกนะหากแต่งงานไปแล้วจะแยกห้องกันจนแก่ตายผมก็ไม่มีทายาทแล้วใครจะมาสืบทอดตำแหน่งชีคแห่งคอรีเยาะห์" เขาพูดรัวเร็วขึ้นมาจนหญิงสาวเถียงไม่ทัน จะเอ่ยแทรกก็เอ่ยไม่ได้ ซ้ำตอนที่เขาหยุดพูด เธอก็ไม่มีโอกาสได้พูด เพราะเขาถือโอกาสลุกขึ้นมาประคองดวงหน้าที่มีสีหน้างุนงงของเธอเอาไว้แล้วบดจูบลงมาเป็นอันยุติการตกลง เพื่อจะทำให้ข้อตกลงบรรลุผลและดูเหมือนเป็นการยินยอมทั้งสองฝ่าย... กวินตราดิ้นอึกอัก เธอยังไม่ได้คิด ไม่ได้ตัดสินใจ ไม่ได้ตกลง... แต่เขาก็ใช้วีการบังคับเธอ โดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธเลยสักนิดเดียว... นี่หรือคือคนไม่ชอบบังคับ กวินตราไม่เชื่อ...”