icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

วิวาห์พันธนาการ

บทที่ 9 ตอนที่สี่ สัญญาปลายเปิด 2

จำนวนคำ:1746    |    อัปเดตเมื่อ:03/09/2023

ปรวนเพราะ เจ้าตัวเล็กที่อยู่ในครรภ์ทำให้ฮอร์โมนไม่คงที่ กลายเป็นคนขี้โกรธขี้หงุดหงิดขึ้น

เธอบอก แล้วกดปิดเสียง ตะแคงหั

ียว แล้วก็พลิกตัวเธอให้นอนหงาย แต่ไม่ได้เลื่อนมาทาบเธอไว้อย่างที่นึกกลัว เขาแค่เอาขาก่ายขากวินตราเอาไว้ แล้วมื

ไม่ได้มีอะไรเกิดขึ้น ใน

เธอหยิกมือใต้ร่มผ้าแรงๆ “เอาขาออ

ของเขาเสียงเรียบๆ กับนิ้วเรียวที่ลูบฐานหน้าอกของเธอใต้ร่มผ้าไปมาราวกับมนตร์สะกดให้เธอใจเย็นลง... เขาหยุดรุกอย่างที่ว่าจริงๆ

ิ้วเรียวไม่หยุดเคลื่อนไหว ยังดีที่มันไม่ไล้เลื้อย

กับฉันมาก” ไอยวรินทร์เล่ามาตามสาย เธอกับกวินตราคุยกันตลอดไม่เคยขาดการติดต่อแม้จะอยู่คนละประเทศกัน ถึงตอนนี้ยิ่งกวินตราแต่งงานมาอยู่ประเทศเดียวกันก็ยิ่งคุยกันมากขึ้น วันนี้กวินตร

เพิ่ม คนเริ่มท้องจนจะคลอดทั่วไปรวมๆ แล้วเขาน้ำหนักเพิ่มแ

บคุมการปรุงกับข้าวให้เลย เขาคงตกใจที่เห็นฉ

ว่าชีคซาอิดรักไอยวรินทร์มาก ยิ่งเธอท้องความรักความห่วงยิ่งมากขึ้นเป็นเท่า

ีต่อสุขภาพของลูกมั้ง ส่วนฉันอ้วนได้คงดี เขาอยากให้ฉันอ้

ไว้ไกลเชียวนะ

จะชอบแกมั้ย” คำถามของ ไอยวรินทร์ทำให้กวินตราสะอึก... เพราะชีควาดิมก็นอนอยู่ข้างๆ เธอ

ดวงตาคมๆ ของเขาหลุบลงเหมือนจะเคลิ้ม

เห็นเธอเป็นเพียงแค่แม่วัวพันธุ์ไว้ผลิตทายาทเท่านั้นเอง โดยส่ว

” กวินตราตอบเพื่อนไปตามความจริง แต่ก็ไม่กล้าที่จะปรึกษาเรื่องที่มีค

นได้นะ... อยู่ด้วยกันด้วยความเข้าใจกัน

ยชน์ ชีควาดิมพลิกตัวอีกครั้งหนึ่ง และขยับตัวนอนในท่าสบายแ

ได้เริ่มมาจากความรัก ไม่ได้พร้อมจะอยู่ด้วยกันแต่แรก... ดังนั้นคงต้องเป็นคู่แต่งงาน

ินตราเองตอนนี้ก็เหนื่อยและง่วงมากจนตาจะปิด แต่ก็ยังฝืนคุ

ที แต่จะให้ใช้กำลังหรือใช้อำนาจความเป็นสามีบังคับให้เธอวางสายเพื่อนสุดที่รักแล้วนอนเขาก็ทำไม่ได้เพราะว่าตอนนี้ไอยวรินทร์ขี้หงุดหงิด

พื่อน ไอยวรินทร์คุยด้วยไม่ตอบหายเงียบไปครั้งสองครั้งไอยรินทร์จึงรับรู้ได้ว่าอีกฝ่าย

เสื้อคลุมที่เธอกองที่พื้นมาสวม ปิดไฟหัวเตียงแล้วงัวเงียเดินไปนอนที่โซฟากว้าง ใกล้ๆ กับเตียง เพราะเ

เปิดรับโบนัส

เปิด
วิวาห์พันธนาการ
วิวาห์พันธนาการ
“"คุณยังไม่ได้รู้เรื่องเลยกวินตรา... ผมต้องการทายาท คุณแต่งงานเพื่อมาทำหน้าที่นี้แต่คุณไม่ยอมทำ ไม่ยอมให้ผมแตะต้อง ผมไม่ชอบการบังคับใคร เราต้องพูดกันให้รู้เรื่อง" "แต่ว่าฉันไม่ได้ตกลงแต่งงานเพราะเรื่องทายาทนะคะ" "ผมถึงต้องตกลงกับคุณให้รู้เรื่องยังไงล่ะ... เราจะแต่งงานกัน ทำหน้าที่สามีภรรยากัน มีทายาทกัน" "เดี๋ยวค่ะเดี๋ยว" กวินตราแทรกเสียงหลง เมื่อมันจะเลยเถิดไปกันใหญ่ " เราแต่งงานกันแค่หลอกๆ อีกไม่นานก็จะเลิกกัน" "เราจะไม่เลิกกัน เราจะแต่งงานกันตลอดไป คุณก็รู้ว่าผมยังรักคนรักเก่าของผม ผมจะไม่แต่งงานกับใครอีกแล้วในชีวิตนี้ แต่ผมต้องแต่งงานกับคุณเพื่อช่วยคุณและก็ช่วยเจ้าชาย ดังนั้นผมจึงอยากให้คุณช่วยผมด้วยเรื่องการมีทายาท เพราะคงดูไม่จืดหรอกนะหากแต่งงานไปแล้วจะแยกห้องกันจนแก่ตายผมก็ไม่มีทายาทแล้วใครจะมาสืบทอดตำแหน่งชีคแห่งคอรีเยาะห์" เขาพูดรัวเร็วขึ้นมาจนหญิงสาวเถียงไม่ทัน จะเอ่ยแทรกก็เอ่ยไม่ได้ ซ้ำตอนที่เขาหยุดพูด เธอก็ไม่มีโอกาสได้พูด เพราะเขาถือโอกาสลุกขึ้นมาประคองดวงหน้าที่มีสีหน้างุนงงของเธอเอาไว้แล้วบดจูบลงมาเป็นอันยุติการตกลง เพื่อจะทำให้ข้อตกลงบรรลุผลและดูเหมือนเป็นการยินยอมทั้งสองฝ่าย... กวินตราดิ้นอึกอัก เธอยังไม่ได้คิด ไม่ได้ตัดสินใจ ไม่ได้ตกลง... แต่เขาก็ใช้วีการบังคับเธอ โดยไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธเลยสักนิดเดียว... นี่หรือคือคนไม่ชอบบังคับ กวินตราไม่เชื่อ...”