icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สัญญาพิศวาสซาตาน

บทที่ 6 ตอนที่สอง ความมั่นใจที่หมดลง 3

จำนวนคำ:1658    |    อัปเดตเมื่อ:05/09/2023

ที่มันพรากน้องสาวของเขาไปจากเขายังไม่พอมันยังแสบจนเขาอยากทำให้น้องสาวของมันแดดิ้นทุกข์ทรมานให้สาแก่ใจของเขา เขาได้รู้มาไม่นานนี้ว่าหทัยวดีเอาเรื่องไปเล่าให้คนในวงสังคมผู้ดีมองเขาอย่างรังเกียจว่าพวกเศร

ร้อยล้านเข

ดาว่าหล่อนคงรู้เรื่องทั้งหมดจากบิดาแล้วถึงได้บุกมาหาเขาถึ

ระอะไ

ฉัน ทำไมไม่เจรจาเรื่องความ

นใจพอที่จะยอมเสียเงินร้อยล้

ไมต้องเ

ับเขาก็ไม่ต่างจากบริษัทแม่กับบริษัทลูก เสียหายร่วมกัน เขาจะช่วยก็ย่อมได้ แต่เ

ไรมากไม่ได้ เพราะว่าหล่อนสัญญากับบิดาเอาไว้แล้วว่าจะให้เขาช่วย ไม่ว่าจะต้องขอ

ต้องให้ฉันทำยัง

งสาวเลิกยืนค้ำหัวเขาแล้วมานั่งเก้าอี้ตรงหน้าชายหนุ่มแบ

มชลจะยินยอมกับทุกคำสั่งของนายตรัยแบบไม่มีข้อแม้ใด ๆ ทั้งสิ้น ถ้านางสาวหทัยวดีผิดสัญญาจะเป็นผลให้นาย ตรัย อรรถพลวณิชสามารถยึดบริษัทอุทัยส่งออกหรือแอทเอกซ์พอร์ทได้ทันที ถ

กายของฉันแลกกับหนี้ร้อยล้าน... คุณบ้าหรือไงกัน” หญิงสาวขยำกระดาษด้วยแรงโทสะก่อนจะโย

อยกว่าล้านเพื่อแลกกับคุณ มันไม่คุ้มหรอก แต่ถ้าแลกกับความสะใจก็นับว่าคุ้ม”

ยหาย เพราะเขาจะเบิกดวงตาของหล่อนให้เห็นว่าเรื่องที่หล่อนไม่เคยรู้มาก่อนแต่เอาไปพูดผิดๆ ถูกๆ น

นเพราะว่าอยากช่วยพ่อแม่ฉันแต่คุณช่วยเพราะว่าอยากแก้แค้นและทำให้ฉ

กระดานและก็หน้าตาเหมือนตัวประกอบในละครแบบนี้ขายตัวครั้งละหมื่นผมยังว่ามากไปเลย... แต่ที่ผมเอาตัวคุณมาแทนเงินเพื่อความสะใจส่วนตัวไม่ได้พิศวาสอะไรเลยแค่จะเอามาเป็นคนรับใช้

ณ ฉันจะไปดีลกับคนอื่นที่ไ

เศรษฐกิจอย่างนี้ ไม่มีใครยื่นมือเข้ามาช่วยอยู่แล้วนอกจากคนบ้า... แบบผม” ตรัยหัวเยาะ

ช่วยให้... แต่ถ้าไม่มาในสามวันจะเอาเงินไปลงทุนอย่างอื่นที่คุ้มค่ากว่านี้” สายตาคมมองหล่อนผู้ที่เขาพ

มูเหมือนหมารอบสอง แค่เขามองประเมินหัว

งเพลิน” เขายังส่งเสียงกวนโอ๊

่มาเหยียบที่นี่เ

ดูนะค

น่ห์เปี่ยมล้นจากดวงหน้าหล่อเหลา ที่ไม่ใคร่มอบรอยยิ้มให้ใครนักแต่คนหทัยวดี

หยันหล่อนดั่งใจ... ดังนั้นหล่อนจึงไม่มีทางหว

เปิดรับโบนัส

เปิด
สัญญาพิศวาสซาตาน
สัญญาพิศวาสซาตาน
“"คุณจะแต่งงานกับเพื่อนของฉันจริงหรือเปล่าคะ" "ไปเอามาจากไหนล่ะ" "มีข่าวเกี่ยวดองของสองตระกูล เท่าที่รู้ทายาทของสองตระกูลนี้ก็คือคุณกับเกตุแก้ว" "งั้นเหรอ... เป็นเพื่อนคุณก็ดีนี่ เกตุแก้วเป็นเด็กดี สวยและว่าง่ายอีกด้วย หรือคุณว่าไง" เลิกคิ้วเหมือนจะถามว่ามีอะไรไหม... "เพื่อนของฉันเป็นคนดีเกินกว่าจะต้องมาใช้ชีวิตกับคุณ" "เพราะเขาเป็นคนดีไงถึงต้องใช้ชีวิตกับผม ตอนนี้ผมยังไม่ได้แต่งก็ใช้ชีวิตให้คุ้ม อาจจะมีนอนกับผู้หญิงเบี้ยบ้ายรายทางบ้างก่อนแต่งแต่หลังแต่งนี่คุณไม่ต้องห่วงแทนเพื่อนคุณหรอกนะเพราะว่าผมจะเป็นสามีที่ดีและหยุดทุกอย่างมาสร้างครอบครัวกับเขา คุณควรดีใจแทนเพื่อนด้วยซ้ำไปนะ" คำพูดเจือรอยยิ้มเยาะหยัน และดวงตาคมปลาบที่ทอดมองมายังหนึ่งในผู้หญิงเบี้ยบ้ายรายทางของเขากัดริมฝีปากที่สั่นระริกไว้แน่น... ก้อนแข็งๆ ที่ไม่รู้ที่มาจุกในลำคอจนแน่นไปหมด "ถ้าคุณทำอย่างนั้นได้จริงก็ต้องทำตั้งแต่วันนี้ เราต้องจบกัน ฉันจะไม่ขัดขวางถ้าคุณสัญญาว่าหลังจากแต่งงานแล้วจะทำตามอย่างที่พูด" "ถ้าคุณยังหาเงินมาคืนไม่ได้ ผมก็จะนอนกับคุณไปทุกวันจนกว่าจะแต่งงาน..." ตรัยบอกชัดถ้อยชัดคำ ยิ่งเห็นหล่อนมองเขาอย่างกับมองปิศาจร้าย เขากลับยิ้มได้มากกว่าที่เคย... "คุณ... ทำไมร้ายอาจอย่างนี้ คุณก็รู้ว่าพวกฉันเป็นเพื่อนกัน ทำไมต้องทำอย่างนี้ด้วย คุณตั้งใจจะแต่งงานและให้เกียรติเพื่อนฉันก็ควรเลิกยุ่งกับฉัน" "อยากรู้งั้นเหรอว่าทำไมถึงไม่ปล่อยคุณไป ที่ทำไปทั้งหมดก็เพราะผมอยากให้คุณเจ็บ เจ็บไปถึงไอ้พี่ชายจอมร้ายกาจของคุณด้วยยังไงล่ะ"”