icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทอแสงดาว + ตอนพิเศษ

บทที่ 9 เจ้าสาวตัวปลอม

จำนวนคำ:2127    |    อัปเดตเมื่อ:09/09/2023

าศขนาดเล็กแปลกแยกกับบ้านหรู แต่ก็เป็นส่วนตัวและน่าอยู่สำหรับคู่รักสองคน... หากว่าเป็นคู่ที่แต่งงานจริงๆ มันก็โรแมนติกเหมาะสมกับการอยู่ด้วยกันเพื่อดื่มน้ำผึ้งพระจันท

สาวด้วยซ้ำ... หล่อนคิดว่าว่าหล่อนจะปลอดภัยแม้ว่าแต่งงานแล้วต้องอยู่ที่บ้านน้ำเงิน... ที่หล่อนมั่นใจมากก็เป็นเพราะ

าด ผมเอาคุณมาแต่งงานเพื่อบีบให้พี่ชายคุณคืนพ

นที่บอกหล่อนอย

กหนึ่งเท่านั้นค่ะ... ไม่ได้ค

เขาตามที่ครอบครัวเขาต้องการ และยอมรับให้ทุกอย่างเกิดขึ้น และค่อยตามไปแก้ไขปัญหาทีหลัง... หล่อนทำเพื่อครอบครัวของพี่ชายและหลานตัวน้อยในท้

ต่อาม่าไม่ยอม ท่านไม่อยากให้งานแต่งงานที่จัดขึ้นนี้พังลงเพราะว่าเจ้าสาวไม่เข้าหอ... อาม่าค่อนข้างหัวโบราณ แม้น้ำเงินจะสารภาพ

้องสาวหล่อนเสียหายขนาดไหน คิดแล้วก็โกรธแค้น แต่ก็ทำ

ข้ามาดูน้องสาวอีกเพราะว่าต้องรีบกลับ เจ้าสาวหมาดๆ จึงได้รับเพียงข้อความที่แสดงความห่วงใยจากพี่สาวและผ

ใครมานั่งเป็นกังวลกับเรื่องของหล่อนอีกต่อไป ข้อความที่หล่อนตอ

ๆ หลังเดียวกันมากกว่าเพราะเป็นบ้านขนาดหนึ่งห้องนอน มีห้องนั่งเล่นและห้องครัวอยู่ภายใน... บริเวณห้องครัวเล็กนั้นบนโต๊ะอาหารมี

ผู้ใหญ่ออกจากห้องหอไปหมดแล้ว หญิงสาวเงยหน้าจากโทรศัพท์มามองหน้าที่เดาความรู้สึกของเขาไม่ออก... เขาก

บคุณ

็นเจ้าสาว หล่อนจึงมีกระเป๋าเดินทางมาใบเดียวที่จะเดินทางไปเที่ยวทะเลที่ต่างจังหวัดซึ่งได้เตรียมไว้ก่อนต้องเบนเข็มมางานแต่งงานที่บ้านน้ำเงินและเพราะเหตุฉุกละหุกทำให้หล่อนต้องมาเป็นเ

นี่แค่คืนเดียวเท่านั้น... แต่มันจะมีหรือไม่ต้องถามเจ้าของบ้านเล็กหลังนี้ เพราะถึงเขาจ

หล้าอยู่และทานอาหารที่คนเตรียมไว้ให้เป็นกับแกล้ม...

วตามสบายจึงทำให้หล่

ุยหน่อยไ

ีอะ

้ำของคุณ พอดีฉันจะใส่นอ

ดตัว” น้ำเงินเป็นคนง่ายๆ เขาไม่เข้า

นัก ทำตัวเป็นมิตรไม่ลงด้วยเพราะหล่อนคือตัวการที่ทำให้เจ้าสาวเขาหนีไป ไม่จับหักคอก็บุญแล้ว ยิ่งคิดก็ยิ่งอารมณ์เสียเขาไม่ได้เตรี

คิดว่าหล่อนต้องรีบเผ่น เพราะว่าเขาก

” น้ำเงินเรี

ชุดเจ้าสาวสวยหวานสำหรับงา

..” เขาผายมือชวน มิตรภาพแบบห้วนๆ จากปากคนที่หน้าตาดูร้ายสุดๆ เพราะดวงตายาวรีเฉียงขึ้นมองหล่

นอาหาร นี่ขนาดว่างานแต่งงานถูกจัดเล็กๆแถมไม่ต้องเตรียมตัวอะไรเลย เหมือนมาเข้าฉากละครเท่านั้น แต

รู้ตัวแล้วว่าพอแต่งงานครั้งนี้ไปสังคมก็รับรู้ว่าหล่อ

รงหน้าเจ้าบ่าวฉุกเฉินของหล่อน มือเล็กหยิบช้อนส้อมที่ม

ปล่า” น้ำเงินย

บผักผลไม้ดีกว่า” รัศมีดาราต้องไว้หุ่นตลอดตั้งแต่เริ่มเข้าวงการด้วยการเป็นนางแบบวัยรุ่น

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทอแสงดาว + ตอนพิเศษ
ทอแสงดาว + ตอนพิเศษ
“รัศมีดาราถูกน้ำเงินบีบบังคับให้แต่งงานกับเขาเพราะแค้นที่พี่ชายของหล่อนแย่งคู่หมั้นของเขาไป... พันธะวิวาห์ขาดสะบั้นทั้งที่หล่อนเป็นเจ้าสาวของเขาได้ไม่กี่คืนเพราะเจ้าสาวตัวจริงของเขาย้อนกลับมา แม้ว่าจะแยกกันแต่ว่าพันธะทางการแต่งงานก็ยังคงอยู่เพื่อรักษาหน้าตาและสถานะทางสังคม แต่เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมที่จะต้องปลดพันธะจอมปลอมที่เขาและหล่อนต่างไม่แยแส... มันกลับไม่ง่ายอย่างที่คิดเพราะที่เคยเมินเฉยกับหล่อนกลับเข้ามาวุ่นวายในชีวิตอย่างน่าฉงน... ......................................... "ถ้าเพียงแต่คุณไม่บ้าอำนาจอยากเอาชนะพวกฉัน คงไม่เกิดเรื่องขึ้นหรอก คุณล้มงานแต่งไปแต่แรกก็ไม่ต้องมาวุ่นวายขนาดนี้ ไม่ใช่แค่เรื่องนี้ที่คุณจะต้องแก้ปัญหา... ไหนจะเรื่องนักข่าวติดตามเรื่องแต่งงานให้ต้องไปตามแถลงข่าวอีก เห็นไหมคะว่าการเอาแต่ใจอยากเอาชนะของคุณมันทำให้เกิดเรื่องมากมายแค่ไหน" คำบริภาษของหล่อนทำให้น้ำเงินหน้าตึงขึ้นมาทันควัน... "ความผิดผมคนเดียวหรือไงกัน" มือหนาตบโต๊ะปัง ดวงตาวาวโรจน์ของเทพบุตรดำแทบแผดเผาหล่อนเมื่อหล่อนพูดถึงเรื่องเมื่อวานนี้ ราวกับว่าหล่อนทำถูกต้องที่พาเจ้าสาวที่กำลังจะเข้าพิธีแต่งงานหนี... "ถ้าคุณไม่ทำให้เจ้าสาวผมหนีไปคุณก็ไม่ต้องมารับผิดชอบแบบนี้... คุณโดนแบบนี้ก็ดีเหมือนกันคราวหลังจะได้ไม่ต้องมาแส่หาเรื่องด้วยการวุ่นวายเรื่องผมกับพลอยอีก... ผมจะไม่ขอโทษไม่รับผิดชอบอะไรทั้งนั้นหรอกนะ เพราะสิ่งที่คุณได้รับตอนนี้ มันยังไม่สาสมกับโทษที่คุณควรได้รับเลยด้วยซ้ำไป..." "คุณไม่สำนึกผิดสักนิดหรือไงว่าทำไมทุกอย่างถึงเป็นอย่างนี้" "คนที่ควรจะสำนึกผิดและชดใช้ทุกอย่างน่าจะเป็นคุณมากกว่านะ... แล้วก็อย่าคิดว่าผมจะปล่อยให้คุณกลับบ้านไป" เขาหันไปมองกระเป๋าที่หล่อนเก็บของเข้าไว้ คงเตรียมหนีกลับบ้าน... "ถ้าไอ้พี่ชายตัวดีของคุณไม่ได้เอาพลอยมาคืน คุณก็ไม่มีสิทธิ์ออกจากบ้านนี้ไป..." "แต่ฉันไม่ใช่ตัวสำรองของใครนะ... ฉันช่วยให้พี่พลอยหนีก็จริง แต่มันไม่มีเหตุผลที่ฉันจะต้องมาอยู่ที่นี่แทนพี่พลอย..." "ผมไม่สนใจอะไรทั้งนั้น!"”