เสน่หาหญ้าอ่อน

เย็นนี้เราไปฉลองกันไหม”

ก็เห็นด้วยกับเพื่อนเพราะนานแล้

ัวก่อนนะ

ม้รู้ว่าเพื่อนจะต้องไปทำงา

ร่งมา ขิงต้องไปขึ

ให้โชคดีนะขิงแล้วอ

หรือเปล่า แต่ถ้ามีโอกาสขิงจะติดต่อมานะน้ำ

หาเราจะบอก

ถึงหอพักก็เห็นรถเอสยูวีสีดำเคลื่อนผ่านหน้

ยนลดกระจกลงแล้วเรียกหญิงสา

าสเตียนฉันไม่คิดว่

้นทางเลยออกมาก่อนเวลานัด แล

ค่

าสิจะได้ไ

แล้ว คุณขับไปจอดรอที

เพราะมันก็จะถึงหอพั

ับเสื้อยืดแล้วธันยมัยก็เดินลงมาพร้อมก

างแปลกใจเพราะที่ผ่านมาเวลาไปไหนกับผู้หญ

อเป็นคนง่ายๆ จึงไม่มีข้

วนำไปไว้หลังรถจากนั้นก็ม

้ไหมคะ เจ้านายคุณ

หรือเปล่า ถ้าเจ้

ด้ทำตัวถูก ปกติแล้วฉันเป็นคนคุยเก่งค่ะ จ

สเตียนแอบยิ้ม อยากรู้เหมือนกันว่าคนพูดน้อย ชอบเก

ค่

ง เจ้านายจะเป็นคนยังไง อายุเท่าไหร่ จะใจดีกับเ

ป๋าเดินทางของเธอนั้นไปสลับกับของผู้โดยสารคนอื่น กว่าคนที่หยิบกระเป๋าผิดจะเ

กับเขาคนละห้อง เพื่อพักหนึ่งคื

ก็มานั่งอยู่บนชั้นดาดฟ้าของเรือเฟอร์รีลำใหญ่ ในขณะที่เซบาสเตียนก็เอาแต่วุ่นอ

้ได้ดีแม้จะผ่านมาถึง 3 ปีแล้วก็ตาม ครั้งนั้นเธอไม่ต้องคิดอะไรมาก ใช้ชีวิตในวัยรุ่นอย่างเต็ม

รู้สึกผ่อนคลาย หญิงสาวไม่รู้ว่าที่เกาะแห่งนั้นเธอจะต้องไปเจอเจ้านายแบบไหน แต่ระหว

เธอลากกระเป๋าไปตามสะพานคอนกรีต ชายหนุ่มเดินผ่านรถโดยสารที่จอดรอรับนักท่องเที่ยว ตรงไปยังรถยนต์คันหนึ่งที่อยู่ห่างอ

ะตั้งแต่ออกจากโรงแรมเซบาสเตี

เขาตอบเสียงเรียบ ใบหน้าของเขาดู

กระทั่งรถมาหยุดที่บ้านหลังสีขาวทรง

านหน้านั้นเปิดโล่งเพราะติดอยู่กับทรายหาดสีขาวที

นรอแล้ว”เสียงเรียกของเซบา

ค่

งหมดส่วนตัวผนังบ้านนั้นเป็นสีขาว คงเพราะเจ้าของบ้

ันแล้

หนึ่ง มานี่สิ” เขาหันไปเร

าเป็นลูกครึ่งสิงคโปร์กับไทย ตามที่เซบาสเตียนให้ข้อมูลเธอมา ใบหน้านั้นจัดว่าหล่อกว่าดาราลูกครึ่งหลายคนที่เธอรู้จัก ไรหนวดเขียวครึ้มไปทั่

เธอยกมือไหว้ แม้รู้ว่าเขามองไม่เห็

็นคุณหรอก”เซบาสเตียนบอกพร้อมกับหย่อนตัว

นขอดของคนข้างๆ เพราะเขารู้ว่าเซบาสเตียนชอบทำตัวตลกกลบเกลื่อนแต่

ณเซบาสเตียน

รนะ เมื่อกี้

นยมั

ไปหน่อย มี

งก็ได้ค่ะ

ี้ค่อยเรีย

ี่ห้องทำงานเวลา 9 โมงตรง” เขาออกคำสั่งเสียงเข

อแนะนำตัวว่าชื่อพี่แหวนเป็นแม่บ้านของที่นี่ จากนั้นพ

อยู่ตรงข้ามกับห้องคุณ

เอชเห

ีวานชื่อเล

คงไม่บังอาจไปเรียกเขาด้

ุที่เจ้านายของเธอมองไม่เห็น พอได้ฟั

การณ์นั้นการมองเห็นของเขาก็ลดลง จนในที่สุดก็แทบมองไม่ชัดหมอเลยแนะนำให้เขาผ่าตัดเปลี่ยนกระจกตาซึ่งตอนนี้ก็กำลังอยู่ในขั้นตอนของการพักฟื้นหล

คะ คุณอีว

ขิงอยู่ไปสักพักก็จะรู้เอง แต่พี่แหวนเตือนไว้อย่างหนึ่ง

องใช้ออกจากกระเป๋าไปเก็บไว้ในตู้ไม้ส

้า ตอนนี้แม้จะมองเห็นไม่ค่อยชัดแต่ก็พอจะเดาออกว่าคนที่กำลังเดินอยู่นั้นเป็นผู้

ยนเท่านั้นที่รู้ ทุกคนในบริษัทรู้แต่เพียงว่าช่วงนี้อีวานกำลังพักผ่อนหลังจากทำงานหนักมาตลอดหลายปี แต่จะหายไปโดยไม่ทำงานก็คงไม่ได้ ชายหนุ่มจึงต้องจ้างผู้ช่