เสน่หาหญ้าอ่อน

ร้านอาหารแห่งหนึ่งซึ่งเลขาฯของเขาได้

อยไหม

่อยเหรอคะ” เพราะตลอดทางเดินมาถึงห้องอาหาร

พักหลังก็ไม่ค่อยได้มา

ล้ว ขิงไม่ชอบเลย พี่รู้

ไม่เห็นมีใค

ี่ทำไม แต่พี่เซบเคยบ

แต่จากนี้พี่จะยิ้มใ

ดี

ี่ขอถามอะไร

้อนกับส้อมแล้วเช็ดปาก นั่ง

น้ำเสียงนั้นฟังดูเศร้าจนธันยมัยต้องลุกจากเก้าอี้แล้วย่อตัวคุกเข่

ุกวันก็พอ” เธอพูดออกมาจากหัวใจ ธันยมัยพึ่งรู้ว่าความสงสารของเธอนั้นได้แปรเปลี่ยนไปเป็นความรัก

ห้เธอ ยิ้มที่เขาจะมอบให

ใจที่พองโต เขารู้แล้วว่าจากนี้

คอนโดฯ

คะ” ธันยมัยถอดเครื่องประดับราคาแพงเก็บเข้าที่แล้วก็เดินเข

ป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว กลิ่นที่ทำให้อีวานอยา

อมกอด เขามองไปที่ใบหน้าเธอใบหน้าสวยห

ล้วค่ะ อย่างนี้ขิงแกะกระดุมไม

งของพี่สวย

งตาของเขาแล้วก็เห็นว่าม

ิงคิดนั้นแหละ

ีใจด้วยนะคะ” เธอดีใจแล

พี่ขอโทษ พี่ไม่กล้าบอกเพราะกลัวว่ามันจะมองเ

ี่มองเห็นแล้วพี่ยังต้องการผู้ช่วยอย่างขิงอีกไ

สีหน้าผิดหวังเขาจึงรีบพูดต่อให้จบประโยค “พี่ต้อ

คิดว่าเขาจะขอเธอ

่ทิ้งพี่ไปไหน”อีวานทวงสัญญา

งเพราะชีวิตนี้คงหาผู้ชายทั้งหล่อทั้งรวยแบบนี้ไ

ั้นไว้ก

ะเธอเองก็ไม่อยากปฏิเ

ี่ได้รับ “แต่ตอนนี้

ไม่ร

มลองและยังติดใจรสชาติของมันเคยลืม จูบที่แสนหวานเพิ่มความหนักหน่วงขึ้น เมื่อเห็นว่าตอนนี้หญิงสาวตอบสนองเขาด้วยก

าวและตัวเองออกขณะที่ปากก็ยังจูบบ

งขิงให้เต

้องรวบข้อมือเล็กไว้ ก่อนจะใช้สายตาของอีวานกวาดไปทั้งเรือนร่างของหญิงสาว เสียงเขาครางอยู่ในลำคออย่างพอใจกับความงามต

นกระหาย ธันยมัยอายจนหน้าและตัวแดงไปหมด นั้นยิ่งทำให้เลือดในกายของอีวานสูบฉีดไ

วามเป็นชายของเขาขยายโตขึ้นเรื่อยๆ มันใ

ปฏิกิริยาของแ

มากที่สุด เชื่อใจพี่นะคนดี” เขากระซิบ ลมห

นุ่มของหญิงสาว ส่งผ่านความเร่าร้อนและวาบหวิว เมื่อเข

รือนร่างอย่างสำรวจ ฝ่ามือหนากอบกุมทรวงอกอวบอิ่ม เคล

บเต้างามจนเม็ดทับทิมลอยเด่นก่อนจะส่

ี้นจากที่นอนเพราะความเสียวเกินจะทน มือเล็กสอดเข้าไปในเรือนผม อีกมือก็บีบขยำผ้าปูที่นอน อีวาน

ายกร่างขึ้นกระซิบถาม อีวานจ้อง

บเขาด้วยการโน้มศีรษะเขาล

่ประสานั้น ตอนนี้แก่นกายข

อมทั้งหวานโดย

พี่เอช

น้า แม้เคยสัมผัสมาแล้ว แต่มันต่างจากที่คิดไว้มาก เพราะนอกจากมันจะสวยงามและป

เอช” เธอครา

ทั้งทุกซอกหลืบของกายสาว น้ำหวานที่ไหลร

ียสลับกันไปมา เธอเกร็งสะท้าน ใกล้ถึงจุดหมายเต็ม

สุข เขาดูดกินน้ำหวานที่ล้นทะลักด้วยฝ

ู้จะพูดอะไรต่อ รู้แต่ว่าสิ่งที่เ