icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอ

บทที่ 5 ทางเลือก

จำนวนคำ:1654    |    อัปเดตเมื่อ:21/09/2023

นใจแล้วว่าจะลองมาขอความช่วยเหลือจากท่านดู ดวงตากลมโตของฉันกวาดสายตามองไปรอบบริเวณ

หาใค

...

คุณคะ มา

ลับ ไม่รู้ว่าสติของตัวเองมันหลุดไปตั้งแต

ญชัยไม่อยู่ค่ะ” เ

...

ไปรอด้าน

ู่ไกลกันพอสมควร ถ้าจะให้เสียเวลาไปกลับก็คงจะหลายชั่วโมง แล้

ญตามมาทาง

ตาของฉันสอดส่องมองสิ่งของไปรอบ ๆ ไม่หยุด บ้านฉันทั้งหลังยังเล็กกว่ากรงหมาของบ้านเ

ะมัดระวัง เพราะกลัวว่าตัวเองจะเผลอเรอทำอะไรเสียหาย แล้วยกมือกอดตัวเองเพื่อบรร

ไรดีคะ?” แม่บ้านถา

้ำเปล่าแก

รอสักค

ง ๆ ให้แม่บ้านคนนั้น ก่

ตอนนี้ชีวิตของน้องขึ้นอยู่กับฉันแค่คนเดียว ไม่ว่าจะเก

ะดุ้งตื่นจากภวังค์ในระหว่างที่กำลังคิดอะไรบางอย่างอยู่ ฉันรี

่เป็นผู้ชายหน้าตาดีที่ไหนก็ไม่รู้เดินเข้ามาแทน ด

นที่อยู่แถวนั้น เมื่อเหลือบมอ

งท่านเจ

มาใหม่อย่างนอบน้อม เพราะดูท่าท

ะอะไรกั

มองขวาอย่างตื่น ๆ เพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มต้

บอกแม่บ้านที่อยู่บริเวณนั้น

่บ้านรับคำสั่งก่อนท

อมีธุระอะไร

ากจะรบกวนท่าน

?” เขาเอ่ยถา

ำตอบ เป็นอย่างที่เขาพูด เ

ั้นตาม

องฉันมันสั่งการแค่ว่า เขาเป็นที่พึ่งสุดท้ายสำหรับฉันแล

ณใหญ่จะเดินนำเข้าไปในห้อง ฉันกวาดสายตามองไปร

ทีที่เดินเข้ามา พลางหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ประจำตำแ

.ห้าแส

ดนั้น ฉันคงให้เ

ยงที่สั่นเครือเมื่อความหวังสุดท้ายที่มีกลับถูกปฏิเสธแบบไม่ใยดี ฉันรู้ดีว

นปัญหาของเธอ

ลลงมาอาบทั้งสองแก้มเมื่อได้ยินคำพูดที่แสนเย็นชาจากเขา ถ้าฉันไม

้เงินก้อนนี้ ฉันก

อรอฟังข้อเสนอหลังจากที่หมดหวังไปก่อนหน้านั้น ซึ่

แล้วเงินก้อนน

ามันเป็นแค่เศษกระดาษหรือเศษเงินของเขาส่วนฉันได้แต่ยืนอึ้ง มันพูดอะไรไม่ออก ขะ...ขายตัวงั้นเหรอ ฉันคงไม

ฉันจะไม่ยอม

ากดูงานก็อาทิตย์หน้

หรอ ถ้าเป็นแบบนั้นมันคงไม่ทันแน่ ๆ ถ้าไม่มีเจ้าสัวฉันก็ไม่รู้ว่าจะห

ใหญ่ เหยียดยิ้มอย่างเย้ยหยันสายตาที่เขาใช้ม

ิดที่หน้าอก เมื่อคุณใหญ่ค่อย ๆ ใช้สายตา

า ฉันจะให้เวลาเธ

...

บบอัตโนมัติความตึงเครียดเริ่มผุดขึ้นเข้ามาในความคิด

าข้อมือคุณใหญ่เอาไว้ ซึ่งเขาก็หัน

...

ันจะขายตัวใ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอ
เมียบำเรอ
“"มึงอยากจะคิดยังไงก็เชิญ แต่กูอยากให้มึงรู้ไว้ ว่ากูไม่เคยรักมัน" "......" "เรยามันก็เหมือนผู้หญิงคนอื่นทั่วๆ ไป ใช้แค่เศษเงินแลกไม่กี่บาทกูก็ได้เอาแล้ว" เคร้งงงง เสียงแจกันที่อยู่แถวนั้นหล่นแตกกระจัดกระจาย เมื่อฉันเดินถอยหลังไปชนแบบไม่ตั้งใจ ทำให้คนที่อยู่ในห้องต่างพากันหันมามองตามเสียง รวมถึงคุณใหญ่ที่กำลังมองมาในแววตาของเขาที่มองฉัน มันไม่หลงเหลือความรู้สึกอะไรอยู่เลย มันมีแต่ความว่างเปล่า น้ำตาของฉันมันค่อยๆ ไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง เมื่อได้ยินประโยคที่พวกเขานั้นพูดคุยกันก่อนหน้านั้น ที่ผ่านมาคุณใหญ่ไม่เคยรักฉัน มีแต่ฉันที่คิดไปเองว่าเขานั้นรัก แล้วทำไมเขาถึงต้องมาวาดฝันร่วมกับฉัน ให้ฉันคิดไปไกลคิดไปเองคนเดียว ทั้งๆ ที่ความรู้สึกเล่านั้น มันไม่เคยมีอยู่จริง! "แสดงว่าที่ผ่านมา คุณหลอกฉันมาโดยตลอด" ฉันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มันเจ็บเหมือนใจมันจะขาดที่ได้เห็นภาพตรงหน้า "ช่วยไม่ได้ เธอมันโง่เอง!" "คุณทำแบบนี้ทำไม คุณหลอกฉันทำไม!?" ฉันกรีดร้องลั่นออกมาจนสุดเสียงที่มี สติของฉันตอนนี้มันแทบไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว "ผู้ชายเวลามันอยากเอา มันก็ทำได้หมดนั่นแหละ!" "......" เมื่อได้ยินดังนั้น ฉันจึงเงียบไม่พูดอะไรต่อ มันหมดเรี่ยวแรงแล้วตอนนี้”