icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอ

บทที่ 7 แผนของใหญ่

จำนวนคำ:1485    |    อัปเดตเมื่อ:21/09/2023

แสน คิดว่าฉันจะเอาเธอ

...

จบประโยคนั้น ส่วนฉันได้

ี้ก็สาหัสมากพอ และกว่าจะทรงตัวให้ลุกขึ้นมาได้ก็ว่ายากแล้ว

บ อย่าให้ฉันต้องรอนาน” ค

ลไว้แน่น เพราะอย่างน้อยสิ่งที่ฉันได้ทำลงไปในวันนี้ มันก็ช่วยต่

้าที่ของเธอแล

ะ..

ินออกมาจากห้องได้ไม่เท่าไหร่ ก็ถูกสายตาของคนงานในบ้านนับสิบจ้

I

าสัวบุญชัยเอ่ยแซวลูกชายที่กลับมาบ้านในรอบหลายอาทิตย์ แถม

ไปดูงานเหมือนที่กล่าวอ้างกับหญิงสาวเลยสักนิด แต่ทุกอย่างที่เกิดขึ้

ทางกลับบ้านไ

ใหญ่เสียอีก” ป้าแม่บ้านอาวุโสที่รับใช้อยู่ท

้ไม่แพ้กัน การที่ลูกชายนั้นกลับมาบ้านนั้นว่าแปลกแล้ว แถมยังมีผู้หญิงมาหาถึงบ้านนั้น

ใหญ่จิ๊จ๊ะในลำคออย่างหัวเสีย เมื่อเรื

นเจ้าสัวร้องปรามป้าแม่บ้าน

? นา

าหาไอ้ใหญ่หรอ?” เจ

ดูมากเลยนะคะ” ป้าแม่บ้านคนนั

วามไม่พอใจนัก แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ถ้ามาถึ

แสนจะดีใจที่ใหญ่นั้นคบใครเป็นตัวเป็นตนสักทีเพราะตามนิสัยปกติลูกชายนั้นเปลี่ยนคู่นอนแทบจะไม

ทั้งนั้น” ชายหน

ฟนหรือว่า

...

ยพาผู้หญิงคนไ

องเขานั้นเอาแต่ซัก ไซ้เพื่อเอาคำตอบ โดยไม่มีทีท่าว่

บอกฉันมาว่าผู้หญิงท

...

เจ้าสัวถามด้วยน้ำเ

้วยน้ำเสียงที่เรียบนิ่ง ไม

เจ้าสัวก็ร้องทวนถามอีกครั้งด้วยความตกใจจากที่รู้สึ

อื

ไรกับเขา

่อคิดว่

องสบถออกมาด้วยความเหลืออด เพราะเขาเห็นหญิงสาวนั้นมาแต่เล็กแต่น

ูดออกมาแบบไม่สะทกสะท้าน เพราะหญิงสาวที่เขานั้นเฝ้ามองมานานหล

ไอ้ใหญ่” ผู้เป็นพ่อเอ่ยออกมาอย่างเหลืออดให้การกระทำของลูกชาย เพราะเขารู้จัก

ี่มาเสนอตัวให

ไรเป็นอะไร แล้วฉันก็รู้ดีว่า

ที่พ่อพูดจะตรงตามความเป็นจริง แต่เขาก็ไม่สนใจ เขาส

ลิกยุ่งกับหนูเรยาซะ เขาเป

่ถามย้อนกลับผู้เป็นพ่อเมื่อจู่ๆ พ่อของ

ัน ฉันนี่แหละที่จะพ

ิเวณเมื่อท่านเจ้าสัวพูดจบประโยค แล้วคนที่กำ

ทำแบบนั้นกับ

แล้วหันหลังเดินออกมาจากตรงนั้น เพราะรู้ดีว่าขืนอยู่ต่อก็อาจจะทะเลาะกันเปล

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอ
เมียบำเรอ
“"มึงอยากจะคิดยังไงก็เชิญ แต่กูอยากให้มึงรู้ไว้ ว่ากูไม่เคยรักมัน" "......" "เรยามันก็เหมือนผู้หญิงคนอื่นทั่วๆ ไป ใช้แค่เศษเงินแลกไม่กี่บาทกูก็ได้เอาแล้ว" เคร้งงงง เสียงแจกันที่อยู่แถวนั้นหล่นแตกกระจัดกระจาย เมื่อฉันเดินถอยหลังไปชนแบบไม่ตั้งใจ ทำให้คนที่อยู่ในห้องต่างพากันหันมามองตามเสียง รวมถึงคุณใหญ่ที่กำลังมองมาในแววตาของเขาที่มองฉัน มันไม่หลงเหลือความรู้สึกอะไรอยู่เลย มันมีแต่ความว่างเปล่า น้ำตาของฉันมันค่อยๆ ไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง เมื่อได้ยินประโยคที่พวกเขานั้นพูดคุยกันก่อนหน้านั้น ที่ผ่านมาคุณใหญ่ไม่เคยรักฉัน มีแต่ฉันที่คิดไปเองว่าเขานั้นรัก แล้วทำไมเขาถึงต้องมาวาดฝันร่วมกับฉัน ให้ฉันคิดไปไกลคิดไปเองคนเดียว ทั้งๆ ที่ความรู้สึกเล่านั้น มันไม่เคยมีอยู่จริง! "แสดงว่าที่ผ่านมา คุณหลอกฉันมาโดยตลอด" ฉันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มันเจ็บเหมือนใจมันจะขาดที่ได้เห็นภาพตรงหน้า "ช่วยไม่ได้ เธอมันโง่เอง!" "คุณทำแบบนี้ทำไม คุณหลอกฉันทำไม!?" ฉันกรีดร้องลั่นออกมาจนสุดเสียงที่มี สติของฉันตอนนี้มันแทบไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว "ผู้ชายเวลามันอยากเอา มันก็ทำได้หมดนั่นแหละ!" "......" เมื่อได้ยินดังนั้น ฉันจึงเงียบไม่พูดอะไรต่อ มันหมดเรี่ยวแรงแล้วตอนนี้”