icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เมียบำเรอ

บทที่ 10 ระหว่างเรา

จำนวนคำ:1646    |    อัปเดตเมื่อ:21/09/2023

ฉันไม่ชัด งั้นครั้งนี้ฉันจะ

กเมื่อชายหนุ่มพูดประโยคนั้นจบร่องรอยของเก่า

ู่แบบนี้!” ใหญ่พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์มากนักเมื่อหญิงสาวเอาแ

งไม่ยอมขยับ เพราะครั้งนี้ชายหนุ่มไม่มีเครื

...

สวมถุงยา

กที่จะไม่

ใหญ่ อย่างไม่มีตัวเลือก ส่วนแขนแกร่งข

กช้า ฉันจะคิดดอก

บขอบอ่างเอาไว้เพื่อทรงตัว ก่อนที่ใหญ่จะใช้มือจับท

ๆขยับข

เสธไม่ได้เลยว่าขนาดอันใหญ่โตของเขามันกำลังสร้างความเจ็บปวดให้เธอแบบ

ใจ ถึงแม้ว่าเธอจะไม่เก่งเรื่องอย่างว่าเหมือนผู้หญิงที่เขาเคยผ่านมา แต่เข

ชายหนุ่มอดไม่ไหวจึงเลื่อนมือสากขึ้นมาบีบเคล้นที่เต้าอวบทั้งสองข้าง ส่วนนิ้วหัวแม่มือบด

คอ เมื่อชายหนุ่มนั้นใช้ใบหน้าคมคายซุกไซ้ไปตามซอกคอของเธอ ความ

มาตรง ๆ ในขณะที่จุดเชื่อมต่อของเขาแ

้าของหญิงสาวลงมาประกบจูบกับเขาในทันที เธอมีท่าทีตื่นกล

ูกร่องแคบของเรยาบีบรัดจนแทบจะปริแตก

ลั้นเสียงร้องครางนี้ไว้ เพร

่ยบอกคนตัวเล็กเมื่อเห็นว่าเธ

มตัวเมื่อเห็นว่าเธอปากแข็ง ใหญ่จึงสวนเอวสอบขึ้นไปกระแทกอย่างแรง

ปึก!

อย ๆ ไหลซึมออกมา เมื่อถูกชายหนุ่มล็อกเอวบางเอาไว้ไม่ใ

ฉันแล้วก็ต

อกด้วยน้ำเสียงแหบพร่า แขนขามันเริ่มอ

บคนอ่อนแรง ใหญ่จึงผ่อนแรงให้เบาลง

ำเอง จะได

มความต้องการของชายหนุ่ม เพราะอย่างน้อยการที่เธอ

๊ะ.

เปล่งเสียงในลำคอเมื่อถูกร่องแคบของเ

คุณใหญ่

รยา อดทนอีก

ท้ายที่มี กระแทกกระทัั้นขึ้นลงอย่างหนักหน่วง

ถึงฝั่งฝันตามที่ต้องการ ก่อนที่น้ำสีขาวขุ่นข

ื่อยหอบเมื่อรู้ว่าชายหนุ่มนั้นแตะถึงขอบสวรรค์ ก

ะกลับบ้าน หลังจากที่ทำหน้าที่ของเธอจนเสร็จ ใหญ่ที่ยืนจ

ไม่ได้คุยรายละเอ

ยละเ

ยื่นเอกสารอะไรบางอย่างยืนให้หญิงสาว พร้อ

สงสัยก่อนที่ใหญ่จะค่อย ๆ เล่าถ

ข้อสอง เธอต้องพร้อมเสมอทุกเวลาไม่มีข้อแม้ถ้าเกิดว่าฉันต้องการ ส

...

ก็ต่อเมื่อเธอมีเงิน

รนั่นเมื่ออ่านมันจนจบ พลางเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา เธออยากหยุดเรื่องนี้เต็มทน ม

คงไม่มีทางหาเงินมาใช้หนี้เขาอย่างแน่นอน ส่วนอีกใจก็คิดว่ากว่าที่เธอจะหาเงินมาคืนเขาได้ วันนั้

เปิดรับโบนัส

เปิด
เมียบำเรอ
เมียบำเรอ
“"มึงอยากจะคิดยังไงก็เชิญ แต่กูอยากให้มึงรู้ไว้ ว่ากูไม่เคยรักมัน" "......" "เรยามันก็เหมือนผู้หญิงคนอื่นทั่วๆ ไป ใช้แค่เศษเงินแลกไม่กี่บาทกูก็ได้เอาแล้ว" เคร้งงงง เสียงแจกันที่อยู่แถวนั้นหล่นแตกกระจัดกระจาย เมื่อฉันเดินถอยหลังไปชนแบบไม่ตั้งใจ ทำให้คนที่อยู่ในห้องต่างพากันหันมามองตามเสียง รวมถึงคุณใหญ่ที่กำลังมองมาในแววตาของเขาที่มองฉัน มันไม่หลงเหลือความรู้สึกอะไรอยู่เลย มันมีแต่ความว่างเปล่า น้ำตาของฉันมันค่อยๆ ไหลลงอาบแก้มทั้งสองข้าง เมื่อได้ยินประโยคที่พวกเขานั้นพูดคุยกันก่อนหน้านั้น ที่ผ่านมาคุณใหญ่ไม่เคยรักฉัน มีแต่ฉันที่คิดไปเองว่าเขานั้นรัก แล้วทำไมเขาถึงต้องมาวาดฝันร่วมกับฉัน ให้ฉันคิดไปไกลคิดไปเองคนเดียว ทั้งๆ ที่ความรู้สึกเล่านั้น มันไม่เคยมีอยู่จริง! "แสดงว่าที่ผ่านมา คุณหลอกฉันมาโดยตลอด" ฉันพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ มันเจ็บเหมือนใจมันจะขาดที่ได้เห็นภาพตรงหน้า "ช่วยไม่ได้ เธอมันโง่เอง!" "คุณทำแบบนี้ทำไม คุณหลอกฉันทำไม!?" ฉันกรีดร้องลั่นออกมาจนสุดเสียงที่มี สติของฉันตอนนี้มันแทบไม่มีหลงเหลืออยู่แล้ว "ผู้ชายเวลามันอยากเอา มันก็ทำได้หมดนั่นแหละ!" "......" เมื่อได้ยินดังนั้น ฉันจึงเงียบไม่พูดอะไรต่อ มันหมดเรี่ยวแรงแล้วตอนนี้”