ยัยจอมงกสุดร้ายกับเจ้าชาย(นายเบ๊)ผีเสื้อ

ับมาถึง

งแล้วคนเราก็ไม่น่าจะเหนื่อยขนาดนี้หรอกถ้า

าต้องเสียเงินไปเปล่

ล้วก็ให้ทรมานจิตทรมานใจ โดนผู้หักอกมาชีวิตก็ยังไม่รู้สึ

ับบ้านจะให้เสียค่าร

ค่าใช้จ่ายประจำวันมันก็เกินงบน่ะสิ คนเราเกิดมาแล้วใช้เงินเปล

ได้ดังนั้นมิลก์ก

ถเมล์เอาไว้ดีกว่า สองขาก็มี แถมแข็งแรงอีกต่างหาก เขาว่าการเดินเป็นการออกก

อาก็ไ

อคืนนี้ หากถึงเช่นนั้นที่นี่ก็ยังคงเป็นประเทศไทย และอันว่าประเทศไทยนั้นก็เป็นที่รู

นเดินกลับบ้านจึงกำลังยืนเหงื่อซ่ก ถือกร

ะมาตั้งทำเป็นร้านขายขนมไทย วันนี้ดูลูกค้าเจ๊นวลมีเยอะร

แต่ศีรษะดำ ๆ ของลูกค้า หาเศียร

ไหร่หรอก แต่ส่วนใหญ่มักเป็นผู้ค้าปลีกที่มาสั่งขนมเจ๊นวลเอ

่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

ขโมยพรของเธ

ึงจะเป็นแม่ลูกกันแต่มิลก์ยอมไม่ได้เด็ด ๆ เด็กสาวรีบเบียดแทรกฝูงชน มุดศีรษะ

่..

่ด ๆ หากคำพูดกลับ

ากฏแก่สายตาเด็กสาวทำให้มิลก์

อยมองเห็นเด็กหนุ่มหล่อลากไส้ระดับดาราฮอลีวู้ดมายืนช่

ว่าเล็กน้อย อายุ

น จมูกโด่งคมสัน เส้นผมยาวประบ่ารวบรัดเรียบร้อยเป็นสีน้ำตาลแดงประ

งานพิเศษที่แม่จ้

หน้าล่อลูกค้าแบบนี้เข้ามาค่าจ

กค้านั่นใส่อยู่มันเส

ใคร แม่!” มิล

่งจะได้ละสายตาจากกิจการอันยุ่งเห

ุณหนู” เด็กหนุ่มหน้าล

นทำไมไม่ปรึกษาหนูสักคำ” มิลก์กี้ยังโวยวาย

นกัน นายผีเสื้อของล

มร่าเริงที่วันนี้ขา

อ๋

ึงนายผีเสื้อ... มันก็ไอ้ผู

ียกขัดตัว เอาแปรงขัดส้วมสางผมเข้าให้หน่อ

ิงด

อ้ผีเสื้อบ้ากามคนนั้นจริง ๆ เหรอเนี่ย ทำไม

ออนุญาตผมไปดูแ

กกายจากคุณแม่ของเจ้านายด้วยถ้อยคำสุภาพ เสียงเ

แค่นี้ก็ช่วยแ

ยผีเสื้อ หน้าต

ป้าวัยกลางคนค

ไม่ได้น

ี่มุงร้านอยู่

ราะอยากดูหน้าหล่อ ๆ เซ

ามด้วยการอุธรณ์อีกมากมายจาก

นก็ได้ ร้อนเป็นบ้า ฉันจะไปอา

ก็เตรียมจะเดินกลับเข้าบ้าน แต่แล้วก็กลั

มิลก์กี้พุ่งปรู้ดมากระชา

น้องผีเสื้อพ

่ใช่พรนะยะ!” เ

ก็คือการพึ่งพาอาศัย ฉันให้ที่ซุกหัวนอนนาย เพราะงั้นนายต้องช่วยงานบ้านฉัน ทั้งขายขนม ทำงา

นายผีเสื้อ

นใจว่าไอ้หมอนี่จะไม่กล้าหือกับเธอแล้ว เด็กสาวจึงยอมปล่อ