icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เรือนนารีสกุล

บทที่ 5 3

จำนวนคำ:1020    |    อัปเดตเมื่อ:30/09/2023

วแข็งทื่อ ดวงตาเรียวรีขยายกว้าง ก่อนที่อุ้งเท้าม้าปีศาจจะกระแทกถูกกลางลำตัว พลั

เจินเอ๋อตะโกนลั

าเจ้าสองคนเลย” โจฟางหรงเบ้ปาก ใช้ปลายกระ

้น โดยไม่ได้พูดอะไรกับนางสักคำ “แถวนี้มีม้าเร็ววิ่งบ่อยๆ เจ้

ล้วก็พึมพำขอบคุณคนแปลกหน้าที่ช

ดเสียงโทนต่ำ เขาถีบตัวขึ้นไปนั่งบนหลัง

กนบอก แล้วก็ใช้หลังเท้ากระแทกสีข้างอาชาตัวสีน้

วลู่เพิ่งสังเกต บนท้องถนนเต็มไปด้วยรอยเท้าม้า ถนนเส้นนี้แทบไม่

เลยนะเจ้าคะ” เจินเอ

ั้งแรกที่ถูกบุรุษเพศแตะต้องเนื้อตัวของนาง มือหยาบกร้า

๋อถามชายสูงวัยที่นั่งอยู่หน้าแผงลูกคิด ท

าจากรถสกุลถั

เรามิได้พักที่สก

ในวังใช่หรือไม่” เถ้าแก่โร

อยและสุขุม การเดิน การวางต

งเดียว จะเอาห

กมาจ่ายค่าห้อง เถ้าแก่โรงเตี้ยมส่ายหน้า แววตาห

่งเหร

ลับ แล้วก็มองสบต

ลือ พวกเจ้าโชคดีที่โรงเตี้ยมของข้ายังมีห้องว่าง เลือกเอาเถอะ จะนอนบนถนนเพ

งตัวเอง ถุงหอมที่พกไว้ติดตัว จู่ๆ ก็หายไป นางคิดถึงเหตุการณ์เม

างอ้างแรมนอกเรือนนารีครั้งแรก แม้แต่ที่นอนอุ่นๆ ยังไม่มี เหรียญเงินที่พกติดตัวมาพอแค่ค่ากิน หากต้อ

็ได้” เจียวลู่ก

จ พลางรั้งข้อ

มาไม่ขาดช่วง “ไม่ต้องห่วงนะเจ้าคะคุณหนู คืนนี้ข้ากับท่านมีที่ซุกหัวนอน

งนางยังคงมีความระแวงอยู่ นอกชายคาเรือนนารี ไม่มีสักที่ที่ปลอดภัย ศัตรูที

เปิดรับโบนัส

เปิด
เรือนนารีสกุล
เรือนนารีสกุล
“ณ.ดินแดนเสี่วยเป้ย ท่ามกลางขุนเขาล้อมรอบด้วยป่าสน สายลมรุนแรงพัดผ่านทุกช่วงเวลา เกล็ดหิมะสีขาวปกคลุมดินแดนแห่งนี้ขาวโพลนทุกหย่อมหญ้า จนพื้นดินมีแต่ความหนาวเย็น 'เรือนนารี' เป็นสถานที่ที่ผู้คนด้านนอกอยากเข้ามาชมความงาม แต่เรือนนารีปิดตัวตายมานับสิบปี นับตั้งแต่เจ้าของเรือนตายแบบปริศนา ผ่านมาสิบปี ...ต้นวสันต์ฤดู ใบไม้เริ่มผลิบานหลังหิมะที่ปกคลุมมาหลายเดือนเริ่มละลาย ด้านนอกไม่มีใครสักคนรู้ ภายในเรือนที่ปิดตายหลังนี้ ยังหลงเหลือสายเลือดของสกุลเจียว เจียวเจี๋ย (เจี๋ยเอ๋อ) พี่สาวคนโต อายุยี่สิบห้าปี ตอนนี้นางคือผู้สืบทอดที่คอยดูแลสมาชิกสกุลเจียวที่ยังมีชีวิตรอด สตรีงามสะคราญโฉมเหล่านี้ ต้องซ่อนตัวจากสายตาผู้คน เพื่อให้ปริศนาการตายของเจ้าของเรือนนารี ลบเลือนไปตามกาลเวลา แต่ทว่า...ความแค้นที่สะสมอยู่ในใจบุตรหลานสกุลเจียวไม่มีทางลบเลือน เจียวลู่ (ลู่เอ๋อ) น้องคนสุดท้องที่เพิ่งมีอายุล่วงเข้าปีที่สิบห้า ตามธรรมดาแล้ว บุตรสาวสกุลเจียวจะถูกส่งเข้าวัง หลังมีอายุครบสิบห้าปี แต่เมื่อสิบปีก่อน ก่อนที่เจียวเจี๋ยจะถูกส่งเข้าวัง มีมือสังหารชายชุดดำบุกมาเข่นฆ่าคนสกุลเจียวจนหมดสิ้น เหมือนฟ้าไม่อยากให้ลมหายใจที่ถูกพรากอย่างไม่เป็นธรรมจบสิ้นลงแค่วันนั้น สองพี่น้องที่สมควรตาย เลยยังมีชีวิตรอด อยู่จนถึงวันนี้”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 1.13 บทที่ 3 24 บทที่ 4 2.15 บทที่ 5 36 บทที่ 6 3.17 บทที่ 7 48 บทที่ 8 4.19 บทที่ 9 4.210 บทที่ 10 511 บทที่ 11 5.112 บทที่ 12 613 บทที่ 13 6.114 บทที่ 14 6.215 บทที่ 15 716 บทที่ 16 7.117 บทที่ 17 7.218 บทที่ 18 819 บทที่ 19 8.120 บทที่ 20 921 บทที่ 21 9.122 บทที่ 22 9.223 บทที่ 23 1024 บทที่ 24 10.125 บทที่ 25 1126 บทที่ 26 11.127 บทที่ 27 11.228 บทที่ 28 1229 บทที่ 29 12.130 บทที่ 30 1331 บทที่ 31 13.132 บทที่ 32 1433 บทที่ 33 14.134 บทที่ 34 1535 บทที่ 35 15.136 บทที่ 36 1637 บทที่ 37 16.138 บทที่ 38 16.239 บทที่ 39 1740 บทที่ 40 17.141 บทที่ 41 1842 บทที่ 42 18.143 บทที่ 43 1944 บทที่ 44 19.145 บทที่ 45 2046 บทที่ 46 20.147 บทที่ 47 20.248 บทที่ 48 20.349 บทที่ 49 2150 บทที่ 50 21.151 บทที่ 51 2252 บทที่ 52 22.1