icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คุณนายยอมหย่าแล้ว

บทที่ 2 หย่ากันเถอะ

จำนวนคำ:1225    |    อัปเดตเมื่อ:16/10/2023

มเ

มเหล้าม

่มกับเพื่อนม

ำ เวินเหลี่ยงขมวดคิ้วและพลิ

เตียงข้าง ๆ

เธอ แล้วก็เคลื่อนลงไปตามเส้นโค้งอั

หลี่ยงยังคงหลับตาอยู่ เธอห้าม

งเธอกลัวว่าจะ

ชะงัก แล้วก็วางลงบนหล

่ยงง่วงมาก เธอจึงหล

ได้มีความอุ่นแต่อย่างใด มีเพียงผ้าปูที่นอนที่ยับเล็กน้อย

ิดหน่อย ทำไมเมื่อค

กวันนี้ก็เหม

วก็เลือกชุดสูทสีขาวไว้ให้กับฟู่เจิ้ง คิดว่าการตั้งครรภ์ของเธอเป

ซฟาโดยชุดอยู่บ้านอยู่ ช้อนตาขึ้นไปมองเวินเหลี่ยงที่กำลังเดินล

ข้าลึก ๆ จากนั้นก็พูดขึ้นมาด้วยสีหน้าปลาบปลื

ลังจะมีลูกกันแล้ว เข

ณเหมือนกัน” น้ำเสียง

เผยรอยยิ้มที่แสนอบอุ่น และอ่อน

ซฟายื่นให้เธอ “นี่คือข้อตกลงการหย่า คุณอ่านก่อนก็ได้ หากคุณมีปัญหาตรงไห

ดเต้นไปชั่วขณะ เธอมองไ

ปล่าไปชั่วขณะ เธอค

ลับมาได้ ริมฝีปากของเธอขยับเล็กน้อย แล้วเธ

จะหย่ากับเ

มเขาถึงอยากจ

ณ์ใด ๆ เตือนมาก่อนเลย

รื่องนี้ต่อสาธารณะแต่อย่างใด ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้ว งั้นเราควรทำให้เรื่องนี้มันจบลงโดยเร็วที่สุดจะดีกว่านะ”

ีดเผือด เธอรู้สึกได้ถ

่ ๆ ข้างหนึ่งบีบไว้อย่างรุ

ไม่จริ

ขามาตั้

่เมื่ออายุได้สิบหกปี จนเธอประสบความส

ต่งงานสามปี มันเป็นช่วงระ

่อย่างใด แต่เธอเต็มใจที่

ขา มันกลับ

่งสงบมากที่สุด “สามปีที่ผ่านมา เราก็เข้ากันได้ดีมากไม่ใช่เหรอ? คุณตัดสินใจมาดีแล้วใช่ไหม?

ดสินใ

ู่กับคุณ

็นคนไปอ

…” กำลังตั้ง

้ว เขาจึงพูดตัดบทเธอขึ้นมาทันที

พูดเหล่านี้เหมือนมีดที่ทิ่มแทงลงมาบนหั

แล้วก็ได้ยินตัวเองพูดออกไปเหมือนเ

แต่งงานอย่างไม่มีทางเลือก ล้

คัญคือ ประโยคส

ับจากต่างป

เปิดรับโบนัส

เปิด
คุณนายยอมหย่าแล้ว
คุณนายยอมหย่าแล้ว
“หลังจากแต่งงานกันมาสามปี เวินเหลี่ยงก็ยังไม่เคยได้ความรักจากฟู่เจิ้งแต่อย่างใดเลย เมื่อรักแรกของเขากลับมา สิ่งที่รอเธออยู่คือหนังสือการหย่า "ถ้าฉันมีลูก คุณยังเลือกหย่าไหม?" เธออยากจับโอกาสสุดท้ายนี้ไว้ แต่แล้วมีแต่คำตอบที่เย็นชาว่า "ใช่" เวินเหลี่ยงหลับตาและเลือกที่จะปล่อยมือ ...ต่อมาเธอนอนอยู่บนเตียงคนไข้ด้วยความสิ้นหวังและลงนามในข้อตกลงการหย่า "ฟู่เจิ้ง เราไม่ได้เป็นหนี้กันอีกต่อไปแล้ว..." ชายที่มีความเด็ดขาดและเย็นชามาโดยตลอดนอนอยู่ข้างเตียงขอร้องให้อีกฝ่ายกลับมาด้วยเสียงแผ่วเบา "เหลียง ได้โปรดอย่าหย่าได้ไหม?"”