icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

อุ้มรักเจ้านายใจร้าย

บทที่ 5 เธอเป็นเมียผม

จำนวนคำ:1564    |    อัปเดตเมื่อ:18/10/2023

ดสายผมทำ

นเฉียบข่มขวัญถามผ่านสายอีกหน เธอจึงได้สติรีบหันไปก้มศีรษะให้เวธิศนิดๆ เชิง

ะบอ

ะบึนปากใส่ เขาเห็นเธอเป็นอ

าโทรเรียกลุงชั

เอง มาเดี๋ยวนี้เลย!” สั่งเสร็จก็ต

นี่ มันใช่เ

นๆ ทีเธอจะได้เฉิดฉาย ได้เที่ยวหาความสุขใส่ตัวบ้างอะ

ได้ไห

ังหาไม่ได้ งานที่ เวธิศเสนอมาก็ยังเล่

ผีบ้านั่น มือเรียวสวยรี

ฝากขอโทษคุณเวย์ด้วยที

ทำไมมาทิ้งกันกลางทางงี

กำลังรอเรียก

วฉันไปส่ง” พลอยพร

็ไม่ยอม ต้องให้ไปรับด้วยตัวเอง เผด็จการชะมัด” เลขาสาวบ่นอย่า

าแล้ว ค่อยคุ

น” นพรดาได้แต่ถอนหายใจก่อ

มต้องมีอีบอสมาส

่กลับถูกตัดสาย โทรอีกก็ถูกตัดสายอีก

ขาสาวบ่นอย่างหัวเสีย พลางเดินเตร่เข้าไปในคลับเลาจน์ห

นของเขา

เอายังไงต่อดีนั้น จู่ๆ หางตาก็เหลือบไปเห็นร

อส

แฉล้มแต่งตัวเซ็กซี่โชว์เนื้อหนังติดมือ

กเรามาทำไมเนี่ย หรือวันนี้อ

ปหา อย่างน้อยก็ให้เขาเห็นหน้าว่าเธอมาแล้ว จากนั

อส

่ง ก่อนหันมาตามเสียงเรียก ดวงต

เป็น

ปเห็นตัวเองในกระจกด้านหน้าเสียก่อน ผู้หญิงที่วันนี้แต่งตัวเซ็กซี่ไ

่ะคะ” ดวงตาคมเข้มหรี่มอง

ช่คุณ

ุดเอ็กซ์อึ๋มจีบปากถาม พลางจ

ที่รั

อยนะ

ๆ ว่าแดงก่ำ พยายามดึงแขนออกจากการเกาะกุมอย่างทุลักทุเล นี่ไปโดนตัวไหนมาล่ะท่าน ถึงได้

ร้เรี่ยวแรง หรือว่าเมาหนักก็ไม่น่าใช่อีก หมอนี่คอแข็งจะตายดื่มไวน์เป็นขวดๆ

ังหวะบอสหรื

นบอกด้วยสีหน้าทรมานเหมือนกำลังสะกด

นะ ฉันไ

ระป๋อง ไม่ผ่านคิวซีของอีตาบอสตัวร้ายแฮะ แต่นั่นไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเลข

้ยินที่เขาพูดแล้ว ก

มออกมาจากไฮยีน่าสาว แต่ทว่าอีกฝ่ายก็ไม่

ืนนี้จะไปต่

ษัทล่ะก็ ใครโดนบอสใหญ่มองด้วยสายตาแบบนี้ใส่ คงช็อกตาตั้งน้ำลายฟู

่อย

หลักเซเกือบจะล้มก้นจ้ำเบ้า มือใหญ่คว้าไหล่ของนพรดาเข้ามาโอบกอดไว้ จนเธอ

ู้ชายคนนี้ฉั

ย่างเย็นชานั่นทำเอาเลขา

ราบ อีบอสนี่ต้องโ

รอ ฉันไ

อรอ เลขาสารพัดประโยชน์คิดในใจ พลางคลี่ยิ้มหวานยั่วประสาทกลับไป เรื

้านเรากัน” ว่าพลางกอดแขนล่ำของสามีจอมปลอม

เปิดรับโบนัส

เปิด
อุ้มรักเจ้านายใจร้าย
อุ้มรักเจ้านายใจร้าย
“"ผมยังไม่อยากมีลูก..." นพรดาสะดุดลมหายใจ หัวใจหนาววูบจนชาไปทั้งตัวเมื่อได้ยินคำนั้นจากปากเขา "บอสไม่อยากมีลูก หรือไม่อยากมีลูกกับเก้ากันแน่" "ก็ทั้งสองอย่าง ผมยังไม่พร้อมจะมีลูกหรือมีใครเข้ามาในชีวิตตอนนี้" นพรดาเม้มริมฝีปากแน่น ใจสั่นรัวๆ เมื่อได้ยินถ้อยคำแสลงหูจากปากคนไร้หัวใจ "เอาเถอะ ถ้าคุณมีลูกกับผมจริง เราค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน ถ้าคุณอยากเก็บเด็กไว้แต่เลี้ยงเองไม่ไหวหรือไม่อยากเลี้ยง ผมจะเอาเด็กมาเลี้ยงเอง" ถึงยังไงพ่อกับแม่ของเขาก็อยากมีหลานอยู่แล้วคงไม่ขัดข้องอะไร "แต่ถ้าคุณไม่ต้องการเก็บเด็กไว้ ผมก็ไม่ว่า และเคารพการตัดสินใจของคุณ แล้วก็จะให้เงินคุณก้อนหนึ่งเป็นค่าชดเชยในสิ่งที่คุณต้องเสียไป ถือว่าเป็นความรับผิดชอบจากผมแล้วกัน" นพรดาหันขวับไปมองเขาตาเขม็ง ในใจเริ่มเดือดปุดๆ "แล้วถ้าเก้าไม่ยอมเลือกสองทางนี้ล่ะคะ" "แล้วคุณต้องการอะไรกันล่ะ" "ถ้าเก้าบอกว่าต้องการคุณกับทะเบียนสมรสหนึ่งใบในฐานะเมียและแม่ของลูกคุณล่ะคะ บอสจะว่ายังไง" "ฝันไปเถอะ" "นั่นไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นประโยคบอกเล่า" "ผมขอเตือนคุณไว้สักอย่างนะนพรดา หากคุณโลภมากและเรียกร้องสถานะเกินตัว คุณก็จะไม่ได้อะไรจากผมเลย แม้แต่ความเป็นพ่อของเด็กถ้าหากว่าคุณท้องขึ้นมาจริงๆ" "ได้ค่ะ งั้นคุณก็จำคำพูดนี้ไว้ให้ดีแล้วกันนะคะ ฉันจะไม่เรียกร้องอะไรจากคุณอีก และคุณเองก็ไม่มีสิทธิ์จะมาเรียกร้องอะไรจากฉันเหมือนกัน แล้วถ้าฉันเกิดมีลูกขึ้นมาจริงๆ ฉันก็จะบอกเขาว่าพ่อเขาตายไปแล้ว แต่ถ้าลูกอยากมีพ่อ ฉันก็จะหาพ่อใหม่ให้เขาสักคน อืม...แบบนี้ก็เข้าท่าดีเหมือนกันนะ" อย่านะ...อย่ามาเสียดายทีหลังก็แล้วกันคนใจร้าย!”