เด็กเลี้ยงของน้าภพ

ดามาที่ร้าน พอเพียงการเกษตร เธอแนะให้พนักงานรู้จ

าสมหมายนะคะ พรสั่งไว้แล้วเดี๋ยวคงเอา

เพียงพรแล้วเดินไปหน้าร้านท

ี่นี่มีคนง

ถะอีกรวมๆ ก็ประมาณ 40 คน แต่ก็อยู่กันไม่ค่อยครบหรอก บางคนก็ออกไปส่ง

องช่วยงานอ

ฝึกไป ถ้าตรงไหนไม่เข้าใจก็ถามน้าหรือน้าภพก็ได้ แต่ขาน

นาด้วยหร

ยแหละ บางคนเขาซื้อรถ บางคนก็เช่ารถไป ต้องไ

นี้ด้วย

้างไม่ได้บ้างถื

าภพคงเหนื่อ

จะจ้างคนมาดูแลเรื่องเงิ

ถึงให้หนู

วเป็นคนที่น่าไว้ใจ เพราะฉะ

ม่ทำให้น้า

น้าจะให้หนูมาช่วยงานอย่างเต

บ่ายหนูขอกลับไปที

าแต่จะกลั

บโน้ตบุ๊กค่ะ

้คนไปส่ง อ้อแล้วเร

ต่หนูขี่มอเตอ

ยวน้าซื้อให้ใหม่ ไปเลือกเอาว

รงใจ เพราะเดี๋ยว

น้าจะบอกน้าภพให้ กินข้าวกลางวันเสร็จก็

ตัวเองคงขับไม่ได้อีกอย่างก็ไม่รู้ว่าจะหัดขับรถไ

วจำเป็นแล้วเราจะทำยังไงถ้าขับรถไม่เป็นก็เลยมีแรงฮึด อย่างน้อยก็ช่ว

ออย่างนั้นมีหวังไม่มีสมาธิเรียนแน่ ๆ เพราะน้าภพนอกจากจะเป็นน้องชายของผู้มีพระคุณแล้วน้า

สร็จญารินดาก็ช่วยพี่

พเรียกหญิงสาวที่กำลังย

ไหนคะ” ญาร

อหญ้าขนของ

ปนั่งคู่กับชายหนุ่มบน

ทางน

เคยไปแถวน

่อยแน่ใจ

อกทางให้ ไม

องหญิงสาวก็มีผู้ชา

ด้ว่าเมื่อคืนเห็นเขาที่บ้านข

้เราสองค

เดี๋ยวพี่สองคนรอตรงนี้ก็

ภพเดินตามไปติด ๆ เขามองดูโดยรอบก็เห็

ยไหม” ภีมภพเห็นหนังสือ

อเปล่า” เธอถาม

ดี๋ยวน้าย

อีกนิดหน่อยก็จะครบแล้ว น้

่างรวดเร็ว ก่อนจะหันมาเก็บพวกเครื่อง

ที่ภีมพบเดินเข้ามาเขาก็เห็นว่ามันยังไม่พับฝา

ณารินดาหันมาเห็

๊อ

้าเสียเมื่อเขากดจอภาพล

หนูมันพับจอลงไม่ได้ค่ะ ตรงฝาพับม

าพาไปซื้อเครื่องใหม

็ได้ค่ะ ม

็ไม่รู้ เดี๋ยวน้าซื้อให้ใหม่นะ ถือเป็นข

แล้ว น้าภพก็แค่ทำให้มันพังเร็วขึ้นเท่าน

่โกรธที่เขาทำของเธอพัง เธอยังยิ้มหวานจนเย็นชาอย่างเขารู้สึกราวก

ารู้จัก ให้เขาเอาข้อมูลเก่าออกมาใส่เครื่องให

ินดาดีใจที่ข้อมูลทั้งหมดยังไม่หายเพรา

กูจะไปซื้อของ” เขาตะโกนบอกลู

ปด้วยได้ไหม” ก้า

าไปเก็บแล้วไปช่วยพี่พร วั

พี่จะกลั

ึงด้วยวะ ใครเป็นเจ

เวลาคุณพรถา

กูโทรหา

พี่สองคนไปด้วยก็ได้

หญ้า ไอ้สองคนน

ย่างนั้น ใครกัน

่าไปสนใจเสีย