อย่าพูดคำว่าไม่เคย

าไว้ ราวกับว่าเธอย

เหรอ? มันย้อนคืนมาไม่ไ

มออกมาเท่านั้น เรื่องใน

งจากผ่านไปสักพักย่าลี่ก็ทำลายความเงียบขึ้นมาโดยพูดว่า “ตระ

ึงรู้สึกว่าการอยู่ที่นี่ต่อไปมันคงไม่เหมาะสมเท่า

เหตุผล จากนั้นเธอก็หันกลับมาตบมือของฉินซูเนียนอย่างอ่อนโยน และพูดว่า “ย่าจะไม่รั้งเธอเอาไว้ แต่ถ้าต่อไปเธ

ะไร จากนั้นก็หยิบกระเป๋าขึ้นมา

ยงใด คุณย่าลี่ก็ไม่แม้แต่จะมองเธอเลย ในขณะที่ทานไปได้เพียงครึ่งหนึ่ง เพราะทนเห็

ที่ห้องทำงา

่ อี้เฉินยังกินไม

อเดียวมันจ

่าลี่ก็จ้องมองลี่อี้เฉิน ก่อนจ

กระชับมือที่จับต

ๆ ท่านคงเสียใจมากที่เห็นคุณฉินจากไปโดยไม่แยแสเลยแบบนั้น อีกอย่างคุณก็เป

องลี่อี้เฉิน และพูดออกมาด้วยน

าน คุณนี่จิตใจดีเสมอเลย ตอนนี้คงเป็นเพราะคุณย่าไม่ค่อยได้ใช้เวลากับคุณเท่าไ

ม่เป็นไรหรอก ไม่ต้องรีบก็

้องทำงานบนชั้นสองทันที พอเดินเข้าไป เขาก็เห็นว่าย่า

ซงหวานหวานคือภรรยาในอนาคตของผม อีกอย่างตระกูลซงยังเป็นเพื่อนกับครอบครัวลี่ของเร

นาดนี้แล้วเหรอ? แล้วทำไมปีนั้นฉันถึงไม่เ

ขึ้นมาเพื่อโชว์สร้อยลูกปัดที่อ

ะครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่

เกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นได้เป็นอย่างดี แต่ดันลืมเรื่องของภรรยาที่แต่งงานกันมาหล

ู่โถว แถมยังตั้งใจขอสร้อยลูกปัดปลุกเสกจากเจ้าอาวาสมา ฉันใส่มันทุกวันเพราะจะได้นอนหลับสบาย！ แกคงจำเรื่องที่ผ่านมานานแล้วไม่ได้ ตอนงานวันเกิดของน้องสาวแกเมื่อเดือนที่แ

้วยแววตาที่ลึกซึ้ง “ผมจะชดเชยในแง่ว

อได้แต่มองดูหลานชายซึ่งมีไหวพริบมาโดยตลอด แต่ด

เข้าใจด้วยซ้ำว่าตอนนั้นมันเกิดอะไรขึ้

ลำตัวแน่นโดยไม่รู้ตัว ลูกตา

กล้เข้ามาแล้ว ส่วนเจ้าสาวในอนาคตก็หนีจากงานแต่งงานไป ถ้าซูเหนียนไ

้าทำตาดี ๆ ใส่ซงหวานหวานบ้าง เธอได้ทิ้งหลุมลึกไว้ให้กับตระกูลลี่ด้วยความเห็นแก่ตัวของเ

้เฉิน “แกคิดเอาเอ

มีเพียงผมที่ย้อยลงมาเท่านั้นท

้เฉินไปแล้ว เธอก็มีโอกาสได้นอนหลับอย่างสบาย ๆ สักครั้ง

ี้ยวขนมปังปิ้งที่มีแยมบลูเบอร์รี่ในปาก พร้

งไหม ถ้าสะดวกก็รบกวนมาทำเอกสารท

จำไม่ผิด ปกติตอนนี้น่าจะเป็นเวลาสำหรับการประชุมช่วงเช้าของลี่ซือ กร

น：【ช่วงเช

สี่โมงก็ได้ แต่อย่าเกินหกโมงก

ค่อยคุยกันอีกทีก็แล้วกั

ง ลี่อี้เฉินไม่

ลี่อี้เฉินคิดอะไรอยู่ คนที่กระตือรือร้นจะจัดงานแต่งงานกับซงหวานหว

ั้นก็ขมวดคิ้วนึกอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะพูดต่อ “ถามว่าพี่คิดจะกลับไปทำงานรึเปล่า ถ้าพี่ไม่ยากยุ่งยาก ไปเป็นอาจารย์แนะ

าดเธอก็โบกมือไปมา และพูดขึ้นว่า “ฉันรับไว้ไม่ได้หรอก จะให้ชาย

้นฉันจะตอบเ

นไม่ได้แตะมีดหมอมานานแล้ว ฉันกลัวว่ามือจะไม่นิ่ง ไปเป็นอาจารย์แนะแนวน่ะได้ แต่ขอไปฟังคนอื่นสอนได้ไ

่อยไปเถอะ ต่อให้ประจบยังไงก็เทียบกับคว