ระบบห้ามฆ่าตัวตายบังคับให้เป็นอาจารย์ของตัวร้าย

ี่

องตัวร้าย ระบบม

ิน ซึ่งได้รับภารกิจให้มาจัดการฝูงอสูรหมูป่าที่ออกมาสร้างความวุ่นวายให้กับชาวบ้านในช่วงนี้ แต่เนื่องจากว่าพวกมันมีจำนวนมากเกิ

ียนตกอยู่ในอันตราย ยิ่งพอได้เห็นบาดแผลตามตัวของฟางเซียนแล้วเขาก็ไม่ลังเ

อเกิน แต่เมื่อฮุ่ยหวงเห็นอาการของฟางเซียนดังนั้นเขากลับเข้าใจผิดไปว่าฟางเซียนกำลังตกใจกลัวฝูงหมูป่า เขารู้สึกเป็นห่วง

ทั้งสองคนของฮุ่ยหว

คนรองของสกุลฮุ่ยเอ่ยถามพี่ชายคนโตพลา

อยของบ้านอื่นมาล่ะ” ฮุ่ยหลิง บุตรชายคนเล็กของส

ารย์” ฮุ่ยเหอยอมเล่

ย!พี่ใหญ่ต้องถูกดุอย่างหนั

ใจกับน้องชายทั้งสองที่เล่นอะไรไร้สาระ “ข้าพบนางในป่าและเกือบทำให้นางถู

่างกายของฟางเซียนอย่างละเอียด พวกเขาจึงพบว่

่าได้เล่า?” ฮุ่ยหลิงถา

ื่นพร้อมถอนหายใจสิ้นหวัง นางรู้สึกเหนื่อยเกินกว่าจะอ้าปากตอบคำถาม สามพี่น

ิงทำเอาพี่ชายทั้งสองหันหน้าขวับไปมองอย่างห้ามปรามทันที แต่มีหรือที่น้อ

ามอย่างเถรตรงเช่นนี้ นางจึงตอ

หน้าสลดใจอย่

ด้คิดฆ่าตัวตาย” ฮุ่ยหวงกล่าวถามอย

ะน้องสาวไป นางยิ้มเย้ยหยันกับตัวเอง “คนพวกนั้นไม

งเช่นแทนตัวเองว่า ข้า และแทนตัวคนอื่นว่า เจ้า]

สาวของเจ้าเล่า?” ฮุ่ยหวงถา

เซียนตอบเสียงเบา นางแสดงสีห

จากบ้านจนต้องออกมาเผชิญหน้ากับโลกภายนอกอันโหดร้าย และความเศร้าของพวกเขาก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อนึกถึงความรู้สึกของ

เมื่อนานมาแล้วพวกเขาได้สูญเสียบิดาไปอย่างกะทันหัน มารดาอ่อนแอและไม่มีกำลังพอที่จะดูแลพวกเข

ุ่ยเหอตัดสินใจพูดออกมา

งฟางเซียนด้วยสายตามุ่งมั่นและจริงจัง “หากตายแล้วเจ้าจะไม่ได้ตื่น

อของพวกเขา นางอยากตาย!ไม่ได้

ก็เห็นด้วยเช่นกัน เรามาช่วยเหลือแม่

ด พวกเขาไม่มองสีหน้าร

องชายคนเล็ก ฮุ่ยหลิง แล้วแม่นางเล่าชื่อแซ่ว่าอันใด?” ฮุ่ยหวงเอ่ยถาม

ยหวังให้ฮุ่ยหวงปล่อยนางลง แต่เขาก็ยังคง

อ่อนโยนดั่งเช่นสุภาพบุรุษหน้าหยกพึงมี ฟางเซียนไม่มีแรงดิ้นรนต่อ ไม่ใช่เพรา

รียกได้ว่าไม่แตะต้องเลย ส่วนเรื่องนอนหากไม่นับตอนสลบไปนางก็แท

็นด้วยเพราะถึงแม้บาดแผลของฟางเซียนจะดูเล็กน้อยแต่หากติดเชื้อมนุษย์ธรรมดาคงไม่สามารถรอดชีวิตได

าจจะถูกฉุดโดยชายชั่วสักคนเป็นแน่ แม้จะอยู่ในส

าบน้ำแต่งตัวให้ฟางเซียนและดูแลนางอย่างดีเพราะพวกเขากลัวว่าฟางเซียนจะฆ่าตัวตายในห้องอาบน้ำที่พวกเขาเข้าไปดู

ยนอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าได้สำเร็จ

อย แต่ที่น่าหงุดหงิดกว่าก็คือสามพี่น้องฮุ่ยที่ยังไม่ยอมเลิกยุ่งกับนางสักที ตอนนี้พวกเขาก็กำลัง

าสามพี่น้องจึงมีสีหน้ากังวลอย่างมาก เห็นหน้าตาบูดบึ้งของฟางเซียนแล้

่าตัวตายจ

ให้แต้มลบ 10 แต้ม!] ร

อะไรของแก”

่ชอบใจของฟางเซียนตอบกลับมา ฮุ่ยหลิส่งสายตาลูกหมาให้ฟางเซียนอย่าง

ณได้ ทั้งโชครอดตายจากอุบัติเหตุและโชครอดตายจากการถูกฆ่า ไม่น่าสนใจเหรอครับถ้าหา

หลายล้านแต้ม แต่หากมีสักวันที่แต้มโชคพวกนั้นลดน้อยลงหรือหมดไป

าตายก็จะเพื่อขึ้นมากกว่าเดิมล่ะนะ เมื่อคิดได

ฟางเซียนจึงยอมพยักหน้าตกลงและคีบอาหารเข้าปาก

นแล้ว!” ฮุ่ยหลิงแทบจะ

อง อย่ายอมแพ้ที่จะมีชีวิต”

หลือเจ้าจนกว่าเจ้าจะสามารถยืนหยัดด้

กเขาจะพอใจและยอมปล่อยนางไปเองแล้วกัน คิดพลางจ้องมองหน้าต่างระบบที่แสดงแต้มโชคที่ลดลงไปทีละสิบแต้มทุกคร

รจะสลัดสามพี่น้องฮุ่ยไปให้

กดให้นางนอนหลับ คืนแรกของการนอนหลับในโลกนี้จึงเลวร้ายมากสำหรับฟางเซียน และแน่นอนว่าเรื่องราวน่าขัดใจไม่ได้มีเพียงเท่านั้น เช้าวันต่อมาพวกเขายังคงไม่ปล่อยนางไ

าสงสัยและงุนงงของฟางเซียนเมื่อตอนเดินในตลาด พวกเขาจึงพยายามเอาใจใส่ดูแลฟางเซียนมากขึ้นเพราะคิดว่าเหตุผลที่ฟ

นโลยีที่ล้ำสมัยมากกว่านี้ นางเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจของโบราณเสียเท่าไหร่นัก สิ

่างเกี่ยวกับอุปกรณ์และวิถีชีวิตของ

์ธรรมดาที่ไม่ได้เกี่ยวข้องก็ยังสามารถใช้ชีวิตได้ตามปกติและแทบจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับโลกของผู

ียรได้ นางไม่อยากเป็นอมตะจึงตั้งมั่นว่าจะไม่ยอมบำเพ็ญเพียรเป็นมารหรืออะไรทั้

ำเร็จก็คงต้องอดทนกับส

เซียนดูอยู่หลายครั้ง เนื่องจากว่าสามพี่น้องฮุ่ยต้องการให้ฟางเซียนสามารถใช้ชีวิตอยู่ได้ด้วยตั

ว่ามันง่ายและสตรีห้องหออย่างฟางเซียนก็น่าจะทำได้ แต่ที่ไหนได

สอนเจ้าเอง!ถ้าเช่นนั้นเรามาลองปักผ้าใหม่อีกสักสิบร

่เป็นและถูกเข็มทิ่มม

ไง?หรืออยากจะฆ่านางด้วยเข็มกัน!?ถึงนางจะอยาก

างเซียนจึงพยายามหนีไปจากพวกเขาแทน แต่พวกเขาคือผู้บำเพ็ญเซียนที่มีพลังปราณมากกว่าระดับห้าขึ้นไป มันจึงไม่ง่ายเลยที่คนธรร

่านางสามารถอยู่ได้ด้วยตัวคนเดียวและไม่มีทางคิดฆ่า

งลึกๆ ว่าตัวเองจะตายเพราะเข็มทิ่มนิ้ว ถึงจะฟังดูเป็นไปไม่ไ

่วยามจนกระทั่งคนสอนนั่งสัปหงกไปแล้วเรียบร้อย ฟางเซียน

้นที่นางทำร้ายน้องชายคนสำคัญของพวกเขา เมื่อโกรธแค้นพวกเขาก็จะต้องฆ

ๆ ที่พอจะเชือดคอฮุ

ห้ฮุ่ยหลิงเสียวสันหลังวาบ เขาสะดุ้

ามองท้องฟ้าที่เปลี่ยนเป็นสีส้ม เขาไม่ได้สังเกตเห็นเลยว่าคนข้า

บ้าน เนื่องจากว่าบ้านที่พวกนางอาศัยอยู่ในตอนนี้เป็นบ้านที่เพิ่งซื

ใหญ่ พี่รอง” ฮุ่ยหลิงกล่

บ” ฮุ่ยเหอตอบเสียงเรียบ “พวกข้าเลือก

กก่อนจะโยนมันไปยังพื้นที่ว่าง ทันใดนั้นเองตู

้าอย่างกะทันหัน นางพอรู้มาแล้วว่ายันต์พวกนั้นคือยันต์สำหรับเก็บของที่มีไว้สำหรับใช้แล้วทิ้งเพราะมันสร้า

่นไรบ้างขอรับ?สวยงามหรือไม่?” ฮุ่ยหวง

ซียนตอบเพ

บแค่ว่า ดี เช่นเดิม พวกเขาหวังอยากจะให้ฟางเซียนบอกว่าชอบมันอย่างจริงใจจ

ากกว่านี้ฟางเซียนจึงพูดคำอื

์น่ะ มันเป็นสิ่งอำน

ไปบำเพ็ญเพียรเป็นเซียนดีหรือไม่?” ฮุ่ยหลิงเส

บปฏิเสธทันทีด้วยสีหน้าไ

ยรเพื่อเป็นเซียนมันต้องเดินไปบนเส้นทางที่ยากลำบาก ผู้บำเพ็ญเพียรจำเป็นต้องมีความมุมานะสูงกว่าคนทั่วไปมาก แม้

ุ่ยก็ได้จัดวางเครื่องเรือนให้เข้าที่เรียบร้อย แต่กว่าจะจัดแต่งบ้านเสร็จม

่อนน้อยถึงได้รู้สึกเมื่อยตัวและอ่อนเพลียเช่นนี้” เมื่

” เขาหันไปกล่าวกับฟางเซียนต่อเมื่อเห็นว่านางกำลังเดินกลับห้องนอน ฟางเซียนได้ยินเช่น

้าเย็นชาแต่นางไม่คาดคิดเลยว่าจะได้รับรอยยิ้มกว้างตอบกลับมา ฮุ่ยหวงยิ้มไม่ใช่เรื่อง

และเดินหนีก่อนที่

าแล้วเหรอครับเน

าหงุดหงิดออกมา “แต่แกน่ารำคา

นเป็นเรื่องสำคัญมาก!] ระบบกล่าวด้วยน้ำเสียง

ไรผิดไปและต้องการฟังอี

องฟางเซียน [ร่างกายของคุณก็เหมือนจะอยู่ในความดูแลของผมแล้วเพราะงั้นผมจึงสามารถควบคุมร่างกายของคุณให้ดูดซับพลังปราณเข้

ปากสบถออกมาอย่างหัวเสีย ไม

งปราณในตัวคนอื่นมาเป็นของตัวเอง วิธีนี้ค่อนข้างอันตรายหากคนอื่นขัดขืนแต่ผมมีกลโกงให้คุณจึงไม่มีปัญหา เพียงแค่คุณไปอยู่ใกล้ๆ ผู้บำเพ็ญเพียรสายใดก็ตามคุณก็จะสามารถดูด

ทำไมฮุ่ยหลิงถึงบ่นว่

ลย อีกไม่กี่ปีคงถึงระดับเจ็ด ระดับที

อยากเป็

กปราณมารเป็นปราณปีศาจ ส่วนความรู้เกี่ยวกับการใช้พลังปราณและความรู้ด้านคาถาอาคม ระบบสามารถเ

ฟังสิ่งที่มันพูด แต่นางก็ยังได้ยินเพราะระ

ระบบ” ฟางเซี

่าวเสียงใส ฟางเซียนกระอักเลือดเพรา