ภริยา(ไม่)รักของนายหัว

ล์ม เมื่อจอดลง ณ บ้านหลังใหญ่ ใบหน

เก๋ม

๋ว ได้รับหน้าที่จา

รับ

้จักเธอ วัชรมัยคงบอกแล้ว ตอนน

วยถือกร

ง ศรัญญายกกระเป๋า

ับมาอยู่กับเขาจริง ๆ คนงานในบ้านเม

.น้าเอ

ขนมจากร้าน

คุณค

ีอกดีใจ กระพุ่มม

่เอาของม

ชุดแปลกตา สวมเสื้อยืดนุ่

่องม

ศรัญญาเห็นนะ แก้

ป็นเจ้าของคาเฟ่ มีอิสร

นให้คอยดูแลสกลกันต์ในห้องนั่งเล่นด้วย

ป็นนายหญิงของท

้หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง

ายหญิง แต่ฉันได้กล

.หมายค

ามจริงที่จะเล

้อง แลกกับการอยู

่อย ๆ คิดตามคำบอกเล่าเ

ช่แค่กล่อมเอ่...เอ

นั่น

หน้าอย่างคน

ห้ฉันมีเซ

ไปแล

าปากค้าง

นี้ทำไม หรื

งหน้าเพื่อน อี

ค่อยากเอาคืน แก้เ

งตาคู่คมอีกแล้ว แม้แต่ความสงส

ะเอาคืนทุกบาททุกสตางค์สิบล้านที่เ

้อง มันเล่นในสมองซ้ำไปซ้

ลงค

ายในชีวิต โอกาสที่จะได้อยู่ข้างลูก ไ

ยังไงนะมิ้ง เหมือ

รียกวิญญาณที่แทบจะหลุ

ห่วงหรอก ฉ

บางเบา บ่งบ

กอย่าง...เลือก

กัน ก่อนผู้เ

็ตามใจ

เพื่อน ทำได้ดีที่สุดคือให้กำล

่เรื่อ

วเครื่องบินไว้แล้ว ว่าจะปรึก

ปหน่อย แต่วัชรมัยย

นะ มีอะไรโ

่วงที่ฉันสบายใจที่สุด แค่ได้อยู่ก

ี่ ๆ ไล่น้ำอุ่น

ปก่อนนะ ไม่อยากอยู่เจอหน้านาย

เองอย่างขนลุก เรียกเสียง

้วัชรมัยในตอนเย็น

น่อย อีกวันส

ล้วัชรมัย แต่โดนขู่จะติดหวัดแล้วทำแม่เสียใจ

กินพริกหยวก

ากลง แต่ยังใช้ประโยชน์หลอกล่อว่าแม่ชอบเด็กก

เก่งม

กหยิบหยี

ๆ อ่านหนังสือเยอะ ๆ จะ

เล่าความฝัน

อก็ได้ลูก แค่เป็นเ

วยห่วงลูกกลัวติดไข้ มือผอม

หมฮะ สัญญาจะนอนให้ห่างแม่ เชื้อโร

นนี้จำมาจากเกล เพื่อนบอกเป็นท่าตาลูกหมา เอาไว้อ้อนผู

ักที่สุด มีบ้านให้บ้าน มีรถให้รถ เ

ราบจะไม่ดิ้น จะท

ลังจะใจอ่อนอยู่แล้วเชียว แต่ใครบางคนท

่ม.

จะนอน

ารของตนเองก้อง ไม่ยอมให

ายป่วย เดี๋

้วของลูกชายดังลอดห้องออกมาเอง เขาที่กลัวลู

้ากาก จะนอนใ

า สกลกันต์กล้า

ร้ายมากนะ บางทีตอนหลับอา

งเหรอ ปราบเกล

อามือลูบแขน ไห

็คล้าย ๆ กันนะลูก ถึ

ช่นนั้นหากลูกติดไข้ขึ้นมาจริง ๆ เธอคง

นคนเดียวไม

ดียังอา

ใหญ่แล้ว นอ

บไปนอนในเมือง แสดงว่าต้องมีผู้

่พรุ่งนี้ไผทต้องเข้มงวดกับพนักงานอีกมาก

อย่ากวนแม่เขานั

สนทนา ยื่นม

กฟังแม่เ

ชายต

่าให้ฟ

ไม่สนุกเ

ี่ลูกชายผู้ซึ่งตนเลี้ยงมากับมือ สนใจผ

ปราบอยู่ในท้องแม่ก็พ่อนี่

่วัชรมัยในวัยเยาว์ยังเห็นว่าดีไม่พอ สุดท้ายเมื่อเ

ไอ้เท่ง

รีบไปนอนได้แล้วปราบ พรุ่งนี้ต

กชายอุ้มพาดบ่

ไนท์ฮ

ายตาละห้อยพ

ไนท์ค

ูเงียบเหงา ต่างจังหวัดในสวนแบบนี้ วัชรมัยได้ยิ

นไม่เคยหลับ กลางคืนยังได้ยินเสียงไซเร

ทั้งวันแล้ว วัชรมัยจึงไถมือถือไปเรื่อย ก่อนเห็นสเตตัสของใครบา

โทรหาเพื่อเร

ขอบคุณพี่

งใบหน้าที่มีรอยยิ้มเป็นนิจ วัช

ถ้าไม่ได้พี่ช่วย มิ้งคงท

ห้เธอทำใจสบาย

ีเทาควันบุหรี่ใช่ไหม เจอกันทุกทีเห

่างสังเกตเสื้อผ้าของผู้คน เพ

ลยค่ะ สัญญา ถ้าไปกรุงเทพ

กับวัชรมัยด้วยใจจริง เธอกับเขา

ทร์นี่แหละคอยปลอบ ช่วยให้กำล

าก ๆ นะค

ลงที่โต๊ะหัวเตียง ร่างอรชรกลับสะดุ้งเฮือก เมื

...มีอะไ

ตาคมมองวัชรมัยราวกับจะก

คุยก

เพื่

์อยู่ในสถานะ

่ไหนกันจะยอมให้

ุผลที่ต้องโกห

คลุมกาย รู้สึกบ

ธอจะเคยนอนกับผู้ชายคนอื่น

หญิงสาวทำตัวลีบเล็ก กร

้ผู้หญิงร

่ป้

ีปากซีดก็ถูกประกบด้ว

้อ.

ต่การบังคับดุดัน ไผทดูด

ยหน่อย แต่ตอนนี้ฉันเปลี่ยนใจแล้

้มต่ำดังแหวกเสียงหรีดเรไรข้างนอก ลมเย

้มร้ายให้

หัวไปออกจากบ้านฉั

รู้สึกกลับไปในอก ม

บลูก...จะได้

งดังก้องสะ

ูก ต่อให้ต้องลงน