กเร
ไว้ในเครื่องให้ก่อนจะคืนมือถือมา แล้วย้ำนักย้ำหนาว่าให้ฉันติดต่อไปได้ทุกเมื่อก็เถอะ แต
สินใจกดส่งไปแล้วเข
A :
O :
นี้ว่างมั้ย
: ก
ฉันเลิก
้น 6 โมงเจอกั
ตึก B
LA
ใช่ป้ะ?” ไอ้ด้าหันมาถามฉันตอนกำลั
ำตามที่ม
ะ มีไรโทรมานะ ต้องรู้ควา
ระตุ้นให้ฉันมีกำลังใจ ทำอย่างกั
:40
ยิ่งทำให้บรรยากาศใน ม. ดูอึมครึมมากบอกไม่ถูก แต่ฉันก็ค่อยๆ เดินจากตึก F ที่เพิ่งเรียนเสร็จเมื่อกี๊ไปยังตึก B อย่างช้าๆ
ิล
ุดหันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอใคร มันก็ทำให้ฉันก็เริ่มลนนิดๆ แล้วเร่งค
ม
กกกก
ธอ...นิล
อสะดุ้งเฮือก ฉันเลยรีบสะบัดมือนั้นออกอย่
?! ตก
ียงที่เรียกฉันเป็นคนไม่ใช่ผี ก็แหงล่ะ.. ค
ๆ” เลโอพูดพร้อมกับหายใจหอบๆ ออกมาค
ดวาโยไ
อได้ฟังเลโอก็ยิ้ม
ลยนัดที่ห้อ
” ฉันพยักหน้าให้นิดหน่อยก่
ยังไงเธอก็ต้องเจอมัน พอด
พร้อมกับรับของบางอย่างที่เล
มนะนิล
ถและขับมันออกไปอย่างรวดเร็ว เหอะๆ แค่เสียงออกรถก็ดังลั่น
คนเดียว เอาจริงดิ?! จากที่ลองมองซ้ายมองขวาดูแล้ว ให้รอวาโยหน้าตึก
ายที่ติดป้ายไว้ว่าเป็นห้องซ้อมดนตรี แล้วตอนนี้บรรยากาศทั้งชั้นคือเงียบเชียบไม่ต่างจากข้างล่างเลยสักน
๊ด
ซึ่งฉันเป็นคนไม่ชอบความมืดเท่าไหร่ถ้าต้องอยู่คนเดียว ท
ก
ดนตรีเล็กๆ ทั่วไปที่ฉันเคยเห็น มีเครื่องดนตรีราคาแพงอยู่ครบครันสมกับเป็นมหาลัยชั้นนำ แต่นั่นก็ไม่น่าสนใจเท่ากับ... ถัดจากเครื่อ
ละทิ้งตัวลงบนโซฟาอย่างเงียบๆ ก่อนจะหยิบมือถือขึ้นมานั่งเล่นระหว่างรอ ส่วนพายุก็ยังนิ่งอยู่แบบน
ิด
กกก
ถือเพลินๆ อยู่ๆ พายุก็พูดขึ้น
...
ตื่นอยู่ เพราะดูเขาไม่ค่อยชอบหน้าฉันเท
ะน
กไป แล้วลุกขึ้นไปปิดไฟอย่างว่าง่าย ก่อนจ
๊ก
ือถือ
าอีกครั้งท่ามกลาง
ต่
งเข
มบงการก็ขัดขึ้นมาอีก แล้วจะทำ
ว่าจะ 6 โมงงั้นหรอ -.-? แต่จะว่าไปนี่ก็เป็นจังหวะดีนะที่จะถามพายุไปตรงๆ เรื่อ
ด้ ฉันก็เอ่ยปากเร
แต่เขา
ันลองเรียกเ
ต่ก็ยังเง
ไม่หลับไอ
ยงที่ดังขึ้น พายุเลยทำเสียงจิ๊จ๊ะในลำ
อ... หมายถึงเราเคยรู
มืดสลัว แต่ก็พอมีแสงจากข้างนอกส่องเข้าม
แต่ไม่รู้ทำไมพอได้ยินแบบนั้
ได้อยู่โรงเรียน
ที่ฉันจะพูดจบอีกแล้วอ่ะ หมอนี่ถน
อีกคำถามเดีย
อีกครั้ง แล้วเขาไม่ตอบอะไรกลับมา ตอนนี้ทั้งห
ราเป็นเพื่อนสนิทก
ะว่ารู้สึกยังไง มันเหมือนแอบลุ้นนิดๆ ถ้าจะม
ึ่
ๆ พายุก็ลุกขึ้นมานั่ง แล
จากนายก่อน” ฉันบอกเขาไปตามตรง
แล้วจะ
มาที่ฉันอย่างรอฟังคำตอบ ฉันเองก็คาดหวังในคำตอบ
บอก
่ฉันแบบนั้นไม่ละสายตาไปไหน แล้วสุดท
่ใช่เพ
เพราะอะไรไม่รู้สิ..คงเป็นอารมณ์ขอ
ช่เพื่อน
ไมสำหรับฉันมันเป็นคำพูดที่ดูขยี้ความสัมพันธ์น
ม งั้นว
ค่ฉัน
หร่หรอกนะว่าทำไมวาโยต้องโกหกฉัน แต่เอาไว้ถามวันหลังแล้วกั
กวนแล้ว เลโอฝากนี
ยุแทน แล้วลุกขึ้นคว้ากระเป๋ากำลังจะเดิน
าฉันเคยอยู
ขากลับ แล้วพายุก็ตอบมาสั้นๆ แต่ก็จ้
อ
ใช่อยู่แล้วนี่” ฉันตัดบทไปก่อ
ช่
ึ
นั้น ใช่อะไรของเขานะ? ใช่คือเคย
มว่าไงที
มกับหันไปหาพายุอ
ยอยู่ที่นั
กำลังหงุดหงิดอะไรสักอย่าง ส่วนฉันก็เผล
![NightZ [I] THE LOST MEMORIES](https://cos-thres.cdreader.com/site-433(new)/0/16267/coverbig.jpg?v=6cca3f91ecdf0f80b57cf6f2d1ac5ee2&imageMogr2/format/webp)