icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟแค้นลวงรัก

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1126    |    อัปเดตเมื่อ:12/01/2024

วใหญ่คนสวยและเก่งเอ่ยทักรุ่นน้องส

อนเธอเข้ามาทำงานกับศิวานันท์ใหม่ ๆ ก็ได้โซนุตาที่เป็นเลขาประธานบริษัทนี่แหละเป็นคนสอนงานใ

าบอก ก่อนจะไล่หญิงสาวเข้าไปห

กเสร็จก็ปลีกตัวไปยังหน้าห้อง เคาะประตู

นพี่โซบอกว่าท่านประธานเร

ต้องยิ้มแห้งพลางก้มศีรษะขอโทษกลาย ๆ เมื่อได้รับสายต

รอว่าไม่ต้องเรียกว่าท่านประธาน แต่ให้เรี

่กลัวหลุดเวลาปร

ากนี้ไปก็เรียกป้าว่าป้าได้แล้ว ถ้ายังรั

ท หรือหัวเรือใหญ่ของศิวานันท์กล่าวด้วยความไม่ช

หวังให้คนตรงหน้าเห็นใจแต่กลับได้สายตาดุมองมาแ

คมดุเป็นอ่อนโยนทันที พลางมีความรู้สึกผิดและสงสา

ูยังรักลูกชาย

กับชะงักไป หญิงสาวหลุบสายตามองมือตัวเองที่ประสานกันบนหน้าตักพร้อมกับเม้มปากเป็นเส้นต

ไม่รู้ว่าเจ้าลูกชายตัวดีจะยังคงรักหญิงสาวอยู่หรือเปล่า และหากมาเจอกันอีกครั้ง ลูกชายของเธอจะยอมปล่อยผ่านเรื่องราวใ

จบกันอย่างไม่มีความสุข และแยกจ

คราใด คุณทิพย์ประภาก็อดไม่ได้ที่ต้องโทษตั

สักคนที่ผิด คนคนนั้นก็เป็นเขมเอง เป็นเขมที่ไม่ม

นคงไม่เป็นแบบนี้ อีกอย่าง จะให้เธอโทษผู้มีพระคุณได้อย่างไร การที่เธอเรียนจบจนคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาได้ไม่ใช่เพราะว่าได้รับทุนการศึกษาจากคนตรงหน้าหรอกเหรอ ไหนจะหน้าที่การงานที่เธอทำอยู่

แต่ป้าก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าตัวเองไม่ใช่

ึดอัดกันไปมากกว่านี้ หญิงสาวจึงเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องถามถึงเหตุผล ที่คน

น้าตาทิวจ

เดียว เจ้าของหัวใจขอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟแค้นลวงรัก
ไฟแค้นลวงรัก
“เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดเปลี่ยน... เปลี่ยนจาก 'คนรัก' กลายเป็น 'คนอื่น' จากคนอื่นเป็น 'คนใจร้าย...' กว่าจะรู้ตัวว่ารักมากแค่ไหน ก็เกือบสูญเสียคนสำคัญของหัวใจไปแล้ว .......... ตัวอย่าง "ขอโทษนะครับที่ทำร้ายเขมแบบนั้น พี่รู้ว่าพี่ผิด และเขมคงไม่ให้อภัยพี่ง่าย ๆ แต่พี่อยากบอกให้เขมรู้ ว่าพี่รู้สึกผิด และเสียใจกับสิ่งที่พี่ทำลงไป" "..." "พี่ขอโทษนะครับ คือพี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับเขมนะ พี่แค่โกรธและโมโหมากไปหน่อย" เขมิกายกยิ้มพลางหัวเราะหยันในลำคอ รู้สึกโกรธคนตรงหน้าจนไม่อยากมองหน้าต้องมองเขาด้วยหางตาแทน "ไม่ได้ตั้งใจ... นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจนะคะ ถ้าคุณตั้งใจขึ้นมามันจะขนาดไหน" "เขมคือพี่" "ช่างเถอะค่ะ เอาเป็นว่าหลังจากนี้ไปนอกจากเรื่องงาน ระหว่างฉันกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก เข้าใจตรงกันนะคะ" นี่เขาทำอะไรลงไป... ถ้าเขาลดอคติลง ฟังเธอสักนิด วันนี้เขาคงไม่ต้องทำร้ายเธอจนทำให้เธอหวาดกลัวเขาแบบนั้น ไม่ต้องเห็นสายตาตัดพ้อต่อว่า ไม่ต้องเห็นสายตาว่างเปล่าของเธอ... หากว่าเขาขอโอกาสกับเธออีกสักครั้ง เธอจะยินยอมมอบมันให้เขาหรือเปล่า?..”