icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ไฟแค้นลวงรัก

บทที่ 2 2

จำนวนคำ:1126    |    อัปเดตเมื่อ:12/01/2024

วใหญ่คนสวยและเก่งเอ่ยทักรุ่นน้องส

อนเธอเข้ามาทำงานกับศิวานันท์ใหม่ ๆ ก็ได้โซนุตาที่เป็นเลขาประธานบริษัทนี่แหละเป็นคนสอนงานใ

าบอก ก่อนจะไล่หญิงสาวเข้าไปห

กเสร็จก็ปลีกตัวไปยังหน้าห้อง เคาะประตู

นพี่โซบอกว่าท่านประธานเร

ต้องยิ้มแห้งพลางก้มศีรษะขอโทษกลาย ๆ เมื่อได้รับสายต

รอว่าไม่ต้องเรียกว่าท่านประธาน แต่ให้เรี

่กลัวหลุดเวลาปร

ากนี้ไปก็เรียกป้าว่าป้าได้แล้ว ถ้ายังรั

ท หรือหัวเรือใหญ่ของศิวานันท์กล่าวด้วยความไม่ช

หวังให้คนตรงหน้าเห็นใจแต่กลับได้สายตาดุมองมาแ

คมดุเป็นอ่อนโยนทันที พลางมีความรู้สึกผิดและสงสา

ูยังรักลูกชาย

กับชะงักไป หญิงสาวหลุบสายตามองมือตัวเองที่ประสานกันบนหน้าตักพร้อมกับเม้มปากเป็นเส้นต

ไม่รู้ว่าเจ้าลูกชายตัวดีจะยังคงรักหญิงสาวอยู่หรือเปล่า และหากมาเจอกันอีกครั้ง ลูกชายของเธอจะยอมปล่อยผ่านเรื่องราวใ

จบกันอย่างไม่มีความสุข และแยกจ

คราใด คุณทิพย์ประภาก็อดไม่ได้ที่ต้องโทษตั

สักคนที่ผิด คนคนนั้นก็เป็นเขมเอง เป็นเขมที่ไม่ม

นคงไม่เป็นแบบนี้ อีกอย่าง จะให้เธอโทษผู้มีพระคุณได้อย่างไร การที่เธอเรียนจบจนคว้าเกียรตินิยมอันดับหนึ่งมาได้ไม่ใช่เพราะว่าได้รับทุนการศึกษาจากคนตรงหน้าหรอกเหรอ ไหนจะหน้าที่การงานที่เธอทำอยู่

แต่ป้าก็ปฏิเสธไม่ได้หรอกว่าตัวเองไม่ใช่

ึดอัดกันไปมากกว่านี้ หญิงสาวจึงเป็นฝ่ายเปลี่ยนเรื่องถามถึงเหตุผล ที่คน

น้าตาทิวจ

เดียว เจ้าของหัวใจขอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ไฟแค้นลวงรัก
ไฟแค้นลวงรัก
“เมื่อความสัมพันธ์มาถึงจุดเปลี่ยน... เปลี่ยนจาก 'คนรัก' กลายเป็น 'คนอื่น' จากคนอื่นเป็น 'คนใจร้าย...' กว่าจะรู้ตัวว่ารักมากแค่ไหน ก็เกือบสูญเสียคนสำคัญของหัวใจไปแล้ว .......... ตัวอย่าง "ขอโทษนะครับที่ทำร้ายเขมแบบนั้น พี่รู้ว่าพี่ผิด และเขมคงไม่ให้อภัยพี่ง่าย ๆ แต่พี่อยากบอกให้เขมรู้ ว่าพี่รู้สึกผิด และเสียใจกับสิ่งที่พี่ทำลงไป" "..." "พี่ขอโทษนะครับ คือพี่ไม่ได้ตั้งใจจะทำแบบนั้นกับเขมนะ พี่แค่โกรธและโมโหมากไปหน่อย" เขมิกายกยิ้มพลางหัวเราะหยันในลำคอ รู้สึกโกรธคนตรงหน้าจนไม่อยากมองหน้าต้องมองเขาด้วยหางตาแทน "ไม่ได้ตั้งใจ... นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจนะคะ ถ้าคุณตั้งใจขึ้นมามันจะขนาดไหน" "เขมคือพี่" "ช่างเถอะค่ะ เอาเป็นว่าหลังจากนี้ไปนอกจากเรื่องงาน ระหว่างฉันกับคุณไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันอีก เข้าใจตรงกันนะคะ" นี่เขาทำอะไรลงไป... ถ้าเขาลดอคติลง ฟังเธอสักนิด วันนี้เขาคงไม่ต้องทำร้ายเธอจนทำให้เธอหวาดกลัวเขาแบบนั้น ไม่ต้องเห็นสายตาตัดพ้อต่อว่า ไม่ต้องเห็นสายตาว่างเปล่าของเธอ... หากว่าเขาขอโอกาสกับเธออีกสักครั้ง เธอจะยินยอมมอบมันให้เขาหรือเปล่า?..”
1 บทที่ 1 12 บทที่ 2 23 บทที่ 3 34 บทที่ 4 45 บทที่ 5 56 บทที่ 6 67 บทที่ 7 78 บทที่ 8 89 บทที่ 9 910 บทที่ 10 1011 บทที่ 11 1112 บทที่ 12 1213 บทที่ 13 1314 บทที่ 14 1415 บทที่ 15 1516 บทที่ 16 1617 บทที่ 17 1718 บทที่ 18 1819 บทที่ 19 1920 บทที่ 20 2021 บทที่ 21 2122 บทที่ 22 2223 บทที่ 23 2324 บทที่ 24 2425 บทที่ 25 2526 บทที่ 26 2627 บทที่ 27 2728 บทที่ 28 2829 บทที่ 29 2930 บทที่ 30 3031 บทที่ 31 3132 บทที่ 32 3233 บทที่ 33 3334 บทที่ 34 3435 บทที่ 35 3536 บทที่ 36 3637 บทที่ 37 3738 บทที่ 38 3839 บทที่ 39 3940 บทที่ 40 4041 บทที่ 41 4142 บทที่ 42 4243 บทที่ 43 4344 บทที่ 44 4445 บทที่ 45 4546 บทที่ 46 4647 บทที่ 47 4748 บทที่ 48 4849 บทที่ 49 4950 บทที่ 50 5051 บทที่ 51 5152 บทที่ 52 5253 บทที่ 53 5354 บทที่ 54 5455 บทที่ 55 5556 บทที่ 56 5657 บทที่ 57 5758 บทที่ 58 5859 บทที่ 59 5960 บทที่ 60 60 End.